II SA/Ka 2850/03

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na pismo Kierownika Oddziału Zamiejscowego Ś.o Urzędu Wojewódzkiego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania bezrobotnego na szkolenie postanawia odrzucić skargę W piśmie z dnia [...]r. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w C. poinformował skarżącego o braku możliwości skierowania go na wskazane przez niego zaoczne studia podyplomowe. Skarżący potraktował to pismo jako decyzję administracyjną i wniósł odwołanie. Zaskarżonym pismem z dnia [...]r. wyjaśniono skarżącemu, że Wojewoda nie jest władny narzucić organowi zatrudnienia sposobu załatwienia sprawy w przedmiocie skierowania bezrobotnego na szkolenie. Pismo z dnia [...]r. nie jest przy tym decyzją, a więc sprawa nie może być rozpatrywana w trybie odwoławczym. W skardze S. B. uznał stanowisko Ś. Urzędu Wojewódzkiego za bezprawne, uważając jednocześnie, że pismo tego Urzędu z dnia [...] r. także jest decyzją administracyjną. Sąd zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wbrew poglądowi skarżącego, zaskarżonego pisma nie można potraktować jako decyzji administracyjnej organu odwoławczego. Wprawdzie pismo to wypowiada się negatywnie wobec żądania skarżącego, jednak czyni to w formie wyjaśnienia, a nie władczego rozstrzygnięcia. Pomijając okoliczność, że pisma tego nie oznaczono mianem decyzji, co samo w sobie nie wyklucza przyjęcia, że w istocie pismo stanowi decyzję, zauważyć trzeba, iż taka możliwość w niniejszym przypadku wyłącza stanowisko autora pisma, który wyraźnie neguje, by miał zamiar rozstrzygać sprawę w postępowaniu odwoławczym. Przypisywanie omawianemu pismu odmiennego charakteru, niż to wynika z jasnych intencji organu administracyjnego, nie znajduje prawnego uzasadnienia. Taki stan rzeczy nie pozbawia jednak skarżącego możliwości prawnego działania. O ile bowiem uważa, że organ odwoławczy winien orzec o jego odwołaniu w trybie administracyjnym, to służby mu skarga na bezczynność organu odwoławczego, poprzedzona zażaleniem z art. 37 § 1 kpa. Oczywiście przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy nie można oceniać zasadności tych ewentualnych dalszych działań skarżącego. Mając powyższe na uwadze, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270), w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ... (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze zm.) orzeczono jak w sentencji.