II SAB/Wa 17/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA - Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na bezczynność Najwyższej Izby Kontroli w przedmiocie podjęcia kontroli w Zakładzie Karnym w W. postanawia odrzucić skargę. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. G.L. wniósł o zobowiązanie Najwyższej Izby Kontroli do rozpatrzenia jego wniosku z dnia 10 grudnia 2003 r. oraz wniosków poprzednich. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż powołanym wnioskiem a także wcześniejszymi pismami z 10 września 2003 r., 30 września 2003 r. oraz z 10 grudnia 2003 r. wystąpił do NIK o przeprowadzenie kontroli w Zakładzie Karnym w W.. Stwierdził, iż wprawdzie Najwyższa Izba Kontroli odpowiedziała na jego pisma dwukrotnie tj. [...] września 2003 r. i [...]grudnia 2003 r., lecz nie wydała decyzji czy też innego rozstrzygnięcia ani nie wskazała organu odwoławczego. Poinformowano go jedynie do kogo może zwrócić się w sprawach określonych we wniosku. Zdaniem skarżącego skoro NIK otrzymała od niego informację o nieprawidłowościach występujących we wskazanym zakładzie karnym , winna podjąć kontrolę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 6 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz. U. Nr 85 poz. 937 z 2001 r. z póżn. zm.) Najwyższa Izba Kontroli podejmuje kontrole na zlecenie Sejmu lub jego organów, na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesa Rady Ministrów oraz z własnej inicjatywy. Ponadto Najwyższa Izba Kontroli wykonuje swoje zadania na podstawie okresowych planów pracy, które przedkłada Sejmowi; może też przeprowadzać kontrole doraźne. Podjęcie przez NIK kontroli doraźnych musi być uzasadnione możliwościami z punktu techniczno-organizacyjnego oraz określonymi potrzebami. W związku z tym NIK nie ma możliwości przeprowadzania kontroli w każdej sprawie postulowanej w skargach, czy wnioskach do niej wpływających. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Analiza powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, iż sprawy dotyczące podejmowania lub niepodejmowania czynności kontrolnych przez NIK nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Zauważyć należy, iż brak jest przepisu prawa, który dawałby skarżącemu prawo do domagania przeprowadzenia kontroli przez NIK we wskazanej przez niego sprawie. Tak więc skoro niedopuszczalna jest skarga na nieprzeprowadzenie kontroli przez NIK, to tym samym niedopuszczalna jest skarga na bezczynność tego organu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu