II SAB/Wa 2/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA (del.) - Janusz Drachal Sędziowie: WSA - Iwona Dąbrowska, Asesor WSA - Jacek Fronczyk (spr.) Protokolant: Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Budowlanego "[...]" S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 13 listopada 2003r. Prezes Przedsiębiorstwa Budowlanego "[...]" S.A. z siedzibą w W. zwrócił się do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z wnioskiem o udzielenie informacji w sprawie obowiązku stosowania procedur ustawy z dnia 10 czerwca 1994r, o zamówieniach publicznych (t.j.: Dz. U. z 2002r. nr 72, poz. 664 z późn. zm.) przez przedsiębiorstwa podległe Ministrowi Sprawiedliwości, działające przy zakładach karnych i aresztach śledczych, oraz gospodarstwa pomocnicze przy jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej i gospodarstwa pomocnicze zakładów poprawczych i schronisk letnich, przy podzlecaniu robót innym podmiotom. Wnioskodawca powołując się na treść art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), zgodnie z którym udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, wskazał na treść cytowanego przepisu i zażądał informacji o obowiązku stosowania procedur ustawy o zamówieniach publicznych przez przedsiębiorstwa podległe Ministrowi Sprawiedliwości przy podzlecaniu robót innym podmiotom. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych nie udzielił odpowiedzi Spółce. W dniu 5 stycznia 2004r. Spółka złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność organu administracji. Zarzuciła naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Z uwagi na brak informacji ze strony organu, uznała swoją skargę za uzasadnioną. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o jej oddalenie podnosząc, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej, gdyż Spółka wniosła o wykładnię przepisów ustawy, a nie o udostępnienie informacji publicznej. Za taką organ uważa każdą informację wytworzoną przez Prezesa Urzędu lub odnoszoną do Prezesa Urzędu w zakresie wykonywania przez niego zadań władzy publicznej, a więc mieszczącą się w zakresie określonym w art. 9 ustawy o zamówieniach publicznych. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych zwrócił także uwagę, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, Spółka powinna wystąpić w trybie art. 34 ust. 3 nieobowiązującej już ustawy o NSA do Prezesa Urzędu z wezwaniem do usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Dodał również, że Urząd Zamówień Publicznych, w miarę możliwości organizacyjnych, zajmuje się przedstawianiem swego stanowiska na temat znaczenia przepisów prawnych ustawy o zamówieniach publicznych, ale tylko wówczas, gdy powstają w tym względzie uzasadnione wątpliwości. W konkluzji podkreślił, że realizacja statutowych zadań Prezesa Urzędu nie sprowadza się do prowadzenia obsługi prawnej na indywidualne potrzeby podmiotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Bezczynność organu zawsze musi być rozpatrywana na gruncie konkretnej regulacji prawnej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) odnosi się jedynie do udzielania informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje zatem prawo żądania udzielenia informacji publicznej o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Analizując żądanie skarżącej Spółki należy zauważyć, że w istocie domagała się ona z jednej strony informacji o obowiązującym prawie, z drugiej zaś zastosowania tegoż prawa w konkretnym przypadku. Innymi słowy, skarżąca zwróciła się z wnioskiem o udzielenie porady prawnej celem wykorzystania jej w jednostkowej sprawie. W pierwszej sytuacji - nie znajduje zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej. Na podstawie art. 1 ust. 2, dostęp do treści aktów prawnych (z wyjątkiem aktów nieogłoszonych i ich projektów) regulowany jest bowiem odrębną ustawą z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 718 z późn. zm.). W drugiej - sprawa nie ma charakteru informacji publicznej, nie dotyczy bowiem faktów, lecz stosowania prawa w indywidualnej sprawie. Nie może być więc rozstrzygana w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, która nie znajduje w tym przypadku zastosowania, nie jest bowiem spełniony jej zakres przedmiotowy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Oznacza to, że zakres przedmiotowy ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadzi w rezultacie do merytorycznego rozpoznawania przez sąd tych skarg, które są tylko "inspirowane" ustawą o dostępie do informacji publicznej, a ich rzeczywista treść nie ma nic wspólnego z tą regulacją. Skoro więc w niniejszej sprawie nie mogła zostać zastosowana ustawa o dostępie do informacji publicznej, to tym samym skargę na bezczynności organu należało uznać za niedopuszczalną. Niezależnie jednak od tego, warto dodać, o czym zresztą w odpowiedzi na skargę organ wspomina, że Prezes Urzędu Zamówień Publicznych jako reprezentujący organ administracji publicznej powinien wnioskującą Spółkę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.