II SA/Lu 588/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Maciej Kierek (spr.), Wiesława Achrymowicz asesor WSA, Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2004 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity w Dz. U. Nr 98 , poz. 1071 z 2000r. ze zmianami) w związku z art. 80 ust 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jednolity w Dz. U. Nr 106 , poz.1126 z 2000 r. z późniejszymi zmianami) - po rozpatrzeniu odwołania E.K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...] , odmawiającej wydania S.W. - w trybie art. 66 pkt 1 ustawy 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - nakazu usunięcia nieprawidłowość w budynku przy ul. S., poprzez nakazanie zamurowania otworu okiennego w ścianie tego budynku, usytuowanej w granicy z działką przy ul. S., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta L. zobowiązany wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 19 listopada 2002 r., sygn. akt II SAB/Lu 49/02 , do wydania w terminie 30 dni od dnia doręczenia wyroku, decyzji w sprawie otworu okiennego ścianie szczytowej budynku przy ul. S. ,usytuowanej w granicy z działką przy ul. S. - rozpatrzył zarzuty E.K. ( właściciela sąsiedniej nieruchomości) decyzją z dnia [...]02.2003 r., znak[...],odmówił wydania S. W. ( w żądanym przez skarżącego trybie art. 66 pkt 1 Prawa budowlanego) nakazu usunięcia nieprawidłowości w budynku przy ul. S. poprzez zamurowania przedmiotowego otworu okiennego. W piśmie z dnia 19.03.2002 r. skierowanym do organu nadzoru budowlanego E. K. wnosił o wszczęcie postępowania w trybie art. 66 pkt 1 ustawy w sprawie niewłaściwego stanu technicznego budynku przy ul. S., w którego ścianie szczytowej, od strony jego posesji, został wybity przez S. W. otwór okienny. Wcześniej prowadzone postępowanie administracyjne w sprawie spornego okna zostało zakończone decyzją z dnia [...].12.1995 r., znak: [...] , wydaną z up. Prezydenta Miasta L., utrzymaną w mocy decyzją Wojewody z dnia [...]maja 1996 r. znak: [...] w części dotyczącej nakazu zamurowania przedmiotowego otworu okiennego. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wyrokiem z dnia 6 marca 1997r. sygn. akt II SA/Lu 576/96 oddalił skargę S. W. na powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji. Po wywiązaniu się przez S. W. i B. M. z nałożonego na nich w decyzji ostatecznej obowiązku zamurowania otworu okiennego o wymiarach 87 z 116 cm luksferami gr.8 cm (co zostało potwierdzone podczas oględzin przeprowadzonych przez Urząd Miejski ) postępowanie egzekucyjne. E.K. nie zgadza się z powyższym wykonaniem zaleceń decyzji z dnia [...]maja 1996r. twierdząc, iż dokonane zamurowanie okna narusza przepisy techniczno-budowlane i powoduje niewłaściwy stan techniczny budynku sąsiada; żąda zamurowania otworu okiennego cegłą pełną o gr. 38 cm. Zdaniem organu II instancji zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Paragrafy 270 ust. 2 i 234 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity w Dz.U. Nr 15, poz.140 z 1999r.), dopuszcza sytuowanie budynku przy granicy działki ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego od strony sąsiada posiadającą otwór wypełniony luksferami, cegłą szklaną lub innym materiałem o podobnych właściwościach, jednak na powierzchni nie większej niż 10% ściany, przy czym ogólna powierzchnia otworów wypełnionych tym materiałem i innych otworów zamykanych nie może przekraczać łącznie 25% powierzchni ściany. W niniejszym przypadku warunki powyższe zostały spełnione. Od decyzji tej E.K. wniósł skargę, w której domagał się jej uchylenia, jak również uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu podniósł, że okna powinny być zamurowane, a nie przesłonięte luksferami. Ponadto stwierdził, że powołane przez Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w zaskarżonej decyzji przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 140) a w szczególności § 270 ust. 2 i § 234 ust. 2 odnosiły się do bezpieczeństwa pożarowego a nie do zabudowy i zagospodarowania działki budowlanej § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 140 z późn. zm.). Wskazał, że w aktualnym stanie prawnym, utrzymano zasadę dawnego postanowienia z § 12 ust. 4 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w nowym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2000r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z 2002r., i Nr 33 poz. 20 z 2003 r.) ( § 12 ust. 3 pkt 1). Natomiast dawny § 234 ust. 2 rozporządzenia z dnia 14 grudnia z 1994r. nie znalazł uregulowania w nowym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2003r. § 235. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że zobowiązani – S. W. i B. M. wywiązali się z nałożonego na nich obowiązku zamurowania przedmiotowego otworu okiennego o wymiarach 87 x 116 cm i zamurowali go luksferami gr. 8 cm (co zostało potwierdzone podczas oględzin przeprowadzonych przez Urząd Miejski w dniu 12.09.1997r. i później w dniach 10.02. i 27.02.1998r.), co w świetle § 270 ust. 2 i § 234 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity w Dz.U. Nr 15, poz. 140 z 1999r. , było dopuszczalne. Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z obowiązującym prawem, należy stwierdzić, że decyzja ta prawa nie narusza. Zgodnie z art. 66 Ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm. ) w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Oceny stanu technicznego budynków należy dokonywać w oparciu o rozporządzenie właściwego organu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wydane na podstawie art. 7 ust.2 pkt. 1 cyt. ustawy. Skarżący zarzuca, że stan techniczny budynku sąsiadów jest niewłaściwy, ponieważ w wykonaniu nakazu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. zamurowali oni okno w ścianie budynku, znajdującej się przy granicy z jego działką luksferami o grubości 8 cm, a nie cegłami o grubości 38cm. Bezspornym jest w sprawie, że ściana w której znajduje się przedmiotowy otwór okienny, jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego. Zgodnie z § 234 ust.2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 1999r., Nr 15, poz. 140 z późn. zm.) dopuszcza się wypełnienie otworu w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego luksferami, cegłą szklaną lub innym materiałem o podobnych właściwościach, jednak na powierzchni nie większej niż 10% ściany, przy czym ogólna powierzchnia otworów wypełnionych tym materiałem i innych otworów zamykanych nie może przekraczać łącznie 25% powierzchni ściany. Możliwość taką przewiduje również § 232 ust.6 obowiązującego w chwili rozstrzygania sprawy przez organy administracyjne rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz.690 ) W świetle powołanych przepisów, wbrew zarzutom skarżącego właściciele sąsiedniego budynku prawidłowo zamurowali okno w ścianie granicznej i nie naruszyli wymaganych dla budynków warunków technicznych. Zarzuty dotyczące niewłaściwego stanu ściany nośnej winny być rozpatrzone w odrębnym postępowaniu. Mając powyższe na względzie, należało uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).