II SA/Lu 594/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Maciej Kierek (spr.), Wiesława Achrymowicz asesor WSA, Protokolant stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2004 r sprawy ze skargi M. i W. małżonków K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Zaskarżoną decyzja z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...] nakazującą M. i W. K. rozbiórkę nadbudowy oraz dobudowanych części budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr 500/2 w miejscowości H.S. W uzasadnieniu wyjaśnił, że M. i W. K. prowadzą od 2000 r. roboty budowlane polegające na rozbudowie budynku mieszkalnego, położonego na działce nr ewid. 500/2 w miejscowości H. S. Inwestorzy wykonali od strony północnej dobudowę do istniejącego budynku o wymiarach 9,20 x 2,90 m, ze ścianami z bloczków belitowych grubości 24 cm i stropem Kleina. Nadbudowali również budynek mieszkalny podwyższając ściany osłonowe o 3 warstwy belitu i wykonali nowy dach dwuspadowy o konstrukcji drewnianej, kryty blachą dachówkową. Obecnie obiekt znajduje się w stanie surowym, częściowo otwartym. Na realizację powyższej inwestycji inwestorzy nie uzyskali wymaganego przepisami prawa pozwolenia na budowę ani nie dokonali zgłoszenia właściwemu organowi. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. znak[...], nakazał M. i W. K. – na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – rozbiórkę samowolnie wybudowanych części budynku mieszkalnego, znajdującego się na działce nr ewid. 500/2 w miejscowości H.S., tj.: - części budynku, do poziomu fundamentów, o wymiarach zewnętrznych 9,20 x 2,90 m, dobudowanej od strony północnej; - części garażu o wymiarach zewnętrznych 3,65 x 2,45 m, dobudowanej od strony południowej; - nadbudowanej części ścian o wysokości 3 warstw bloczków belitowych wraz z dachem o konstrukcji drewnianej, krytej blachą dachówkową. Organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu I instancji powołał jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 48 Prawa budowlanego przyjmując, że rozbudowa budynku dokonana przez skarżących, polegająca na nadbudowaniu i dobudowaniu części obiektu jest budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, a nie remontem, jak twierdzą skarżący – i wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Zdaniem organu II instancji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje również okoliczność istnienia w miejscu samowolnie wybudowanego garażu starej drewnianej przybudówki. Istniejąca wcześniej przybudówka nie została bowiem wyremontowana, ale w całości rozebrana, a w jej miejsce zrealizowano całkowicie nowy obiekt budowlany. Od decyzji tej M. i W. K. wnieśli skargę, w której domagali się jej uchylenia w całości i ponownego rozpoznania sprawy, zarzucając jej naruszenie: - art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego przez przyjęcie, że wykonane przez skarżących roboty należy zakwalifikować jako budowę, na którą wymagane jest pozwolenie; - art. 48 Prawa budowlanego przez przyjęcie, że na wykonanie roboty wymagane jest pozwolenie na budowę pomimo, że remontowany budynek posiadał przybudówkę, a nieznaczne podwyższenie konstrukcji dachu stanowi nadbudowę; - art. 12 kpa poprzez nie ustosunkowanie się do zarzutów strony zawartych w odwołaniu. W uzasadnieniu wyjaśnili, że zaskarżona decyzja jest bezzasadna, ponieważ wykonane roboty są tylko modernizacją starego budynku i nie była to rozbudowa. Skarżący mianowicie wykonali zwężenie okien, wstawili nowe ramy okienne, poprawili zabudowę walącego się garażu, nie zmieniając fundamentów, co potwierdzają świadkowie: J.W., R.K. i M.K. Z załączonych do skargi zdjęć również wynika, że prace przeprowadzone przy garażu stanowią jedynie jego modernizację, polegającą na odtworzeniu słupków bramy wjazdowej, bez naruszenia ścian, które zbudowane są z kamienia-opoki. Także remont dachu nie może być kwalifikowany jako nadbudowa, gdyż nie została zmieniona zasadnicza konstrukcja dachu, jego kształt. Poddasze nie będzie spełniało funkcji mieszkalnej, w tej części budynku nie będą montowane instalacje sanitarne, grzewcze, elektryczne i inne. Poddasze będzie tylko sezonowo użytkowane. Poza tym działka na której jest usytuowany budynek położona jest na terenie o bardzo małej zabudowie i zaludnieniu, jest bardzo rozległa /pow. 0,24 ha/, odległość od budynku do granicy sąsiedniej działki wynosi 20 metrów. Wobec powyższego wykonane prace budowlane w żaden sposób nie wpływają na interes osób trzecich. Charakter budynku jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego, a styl i estetyka wykonania wkomponowuje się w naturalne środowisko. Zdaniem skarżących organ odwoławczy sam powinien przeprowadzić oględziny, a nie opierać się wyłącznie na ustaleniach organu I instancji, które zostały przez nich zakwestionowane. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności wydanej decyzji z prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawową zasadą wymienioną w art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm./ jest wykonywanie robót budowlanych na podstawie pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 ustawy. Jednocześnie ustawa w art. 3 pkt 6 i 7 nakazuje pod pojęciem "robót budowlanych" rozumieć m.in. budowę, polegającą na wykonywaniu obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także na jego odbudowie, rozbudowie i nadbudowie. Ustawa ponadto wyraźnie wymienia rodzaje robót, które nie wymagają pozwolenia, a mogą być realizowane jedynie na podstawie zgłoszenia właściwemu organowi. Zalicza do nich w art. 29 ust. 2 pkt 1 remont istniejących obiektów budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków, pod warunkiem, że nie obejmuje on zmiany lub wymiany elementów konstrukcyjnych obiektu. Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że skarżący M.i W. K. wykonali roboty budowlane polegające na wybudowaniu od strony północnej ścian z bloczków belitowych o grubości 38 cm o wymiarach 9,20 x 2,90 m na istniejących fundamentach; od strony południowej w miejscu starej drewnianej przybudówki wykonali garaż ze stropem Kleina o wymiarach 3,65 x 2,45 m z bloczków z betonu komórkowego, a także dach dwuspadowy o konstrukcji drewnianej pokryty blachą dachówkową, przy czym podwyższyli również ściany osłonowe o 3 warstwy belitu. Ze względu na oczywiste zmiany elementów konstrukcyjnych wykonane przez skarżących roboty – wbrew ich zarzutom – nie stanowiły jedynie remontu, ale budowę w rozumieniu powołanego wyżej art. 3 pkt 6 i 7 ustawy – Prawo budowlane i wymagały pozwolenia na budowę. Skarżący powinni byli uzyskać takie pozwolenie przed rozpoczęciem robót. W związku z powyższym organ administracji – na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji – miał obowiązek nakazać rozbiórkę tych części budynku, które zostały zrealizowane bez wymaganego pozwolenia. Ubocznie należy stwierdzić, że nawet gdyby potraktować zrealizowane przez skarżących roboty jako remont, to z uwagi na to, że podlega on zgłoszeniu właściwemu organowi, którego skarżący nie dokonali, należałoby orzec – na podstawie cyt. art. 48 – nakaz rozbiórki. Mając powyższe na uwadze, Sąd mając skargę za pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.