I SAB/Wr 8/03

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-06-16

Skład orzekający: Sędzia NSA Józef Kremis, Sędzia WSA Andrzej Cisek, Asesor WSA Zbigniew Łoboda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jeśli strona nie wyczerpała trybu ponaglenia do organu wyższego stopnia lub ministra właściwego do spraw finansów publicznych?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie może zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jeśli strona nie wyczerpała trybu ponaglenia przewidzianego w art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku zarzutu bezczynności organu podatkowego, strona przed wniesieniem skargi do sądu powinna wystąpić z ponagleniem do organu wyższego stopnia lub ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Stan faktyczny
T. K. złożył skargę na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w przedmiocie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień 1993 r. Skarżący domagał się zobowiązania Izby Skarbowej do wykonania wyroku i zasądzenia zwrotu kwot wraz z odsetkami. Skarga została wniesiona pierwotnie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a następnie przekazana do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu na podstawie przepisów przejściowych.
Rozstrzygnięcie
Odrzuca skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygnatura akt I SAB/Wr 8/03 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Andrzej Cisek Asesor WSA Zbigniew Łoboda Protokolant Paulina Biernat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień 1993 r. odrzuca skargę. Sygnatura akt I SAB/Wr 8/03 UZASADNIENIE W piśmie z dnia [...]adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, T. K. zawarł skargę na bezczynność Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w sprawie wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2003 r. (I SA/Wr 1920/2000) "w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za VIII 1993 r." Skarżący wniósł o zobowiązanie Izby Skarbowej do wykonania wspomnianego wyroku i zasądzenie od Izby Skarbowej na rzecz skarżącego "zwrotu łącznie kwoty [...]wraz z odsetkami ustawowymi od dnia ich poboru ([...]) i wpłaty ([...]) do dnia zapłaty". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu do rozpoznania skargi wniesionej przez stronę do Naczelnego Sądu Admi-nistracyjnego w dniu [...]znajduje podstawę prawną w art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Stosownie bowiem do dyspozycji wspomnianego unormowania, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami ad ministracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2 wspomnianej wcześniej ustawy). Według art. 1 § 1 ustawy z dnia. 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie może zostać rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, gdyż została wniesiona przez stronę bez spełnienia warunków przewidzianych w art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według art. 52 § 1 tej ustawy, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek 1 Sygnatura akt I SAB/Wr 8/03 zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy). Jeśli chodzi o termin załatwienia sprawy podatkowej, to zgodnie z art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), właściwe organy powinny to uczynić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca od dnia wszczęcia postępowania, w sprawach zaś szczególnie skomplikowanych - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia, 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej (art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz ze złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oświadczenia T. K. wynika, że podatnik przez wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie występował z ponagleniem do Ministra Finansów na zarzucaną Izbie Skarbowej bezczynność. W takim stanie rzeczy nie został wyczerpany tryb przewidziany w art. 52 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego - stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy - należało skargę odrzucić. 2

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło