II SAB/Lu 23/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA M.Kierek po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. I. na bezczynność Wojewody w przedmiocie przejęcia lasów na cele reformy rolnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zgodnie z art. 51 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na niezałatwienie sprawy przez organ administracji stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia /art. 37 § 1 kpa/, którym w stosunku do wojewody jest właściwy minister /art. 17 pkt 2 kpa/. W sprawie skarżący G. J. I. nie wniósł zażalenia na bezczynność Wojewody w przedmiocie wniosku o orzeczenie, że lasy o pow. 207,80 m2 przejęte w dniu [...] na cele reformy rolnej nie podlegały działaniu art. 2 ust. 1 lit.E dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, do właściwego ministra, lecz złożył skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego. Z uwagi na to, że w świetle powyższych przepisów nie wyczerpał on przysługujących mu środków zaskarżenia należało skargę, jako niedopuszczalną odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. jp