I SA/Bd 226/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska, Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, Asesor sądowy Grzegorz Saniewski (spr.), Protokolant Anna Krenz, po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2004 na rozprawie sprawy ze skargi A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok oddala skargę I SAJBd 226/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) Wójt Gminy O. określił A. w B. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 r. w kwocie (...). W uzasadnieniu wskazano, iż wprawdzie podatniczka będąca użytkownikiem wieczystym gruntów zabudowanych, położonych w miejscowości O, korzysta ze zwolenienia od podatku określonego w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jednakże zwolnienie to nie obejmuje przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą inną niż odpłatna działalność badawcza, artystyczna, sportowa i doświadczalna oraz z opłat licencyjnych. Taką działalnością gospodarczą nie objętą zwolnieniem jest według Wójta także wynajem pomieszczeń A. osobom trzecim na prowadzenie działalności gospodarczej. Ponieważ w roku 2003 A. część swoich pomieszczeń wynajęła osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą magazynowo - warsztatową oraz w zakresie serwisu sprzętu mechanicznego i budowlanego, a nie zadeklarowała należnej kwoty podatku, dokonano określenia tegoż podatku, wyliczając go w oparciu o uchwałę Rady Gminy O. w sprawie określenia stawek i zwolnień w podatku od nieruchomości na rok 2003. We wniesionym odwołaniu podatniczka zarzuciła błędną interpretację art. 7 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W przepisie tym według pełnomocnika A. ustawodawca nie wyjaśnia, czy opodatkowaniu podlega nieruchomość zajęta na inne cele przez właściciela lub użytkowanika wieczystego nieruchomości, czy też przez inne osoby, którym nieruchomość oddano w najem na prowadzenie działalności gospodarczej. Zdaniem strony przyjęta przez organ I instancji interpretacja, iż wynajęcie nieruchomości innemu podmiotowi na działalność gospodarczą powoduje powstanie dla uczelni obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości jest błędna, ponieważ jest nie dopuszczalną interpretacją rozszerzającą. Według podatniczki gdyby zamiarem ustawodawcy było opodatkowanie takich sytuacji, to wynikałoby to wprost z zapisów ustawy. Według odwołującej się A. powołany przepis ustawy o podatkach i opłatach lokalnych należy interpretować w świetle art. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym. Przy ich uwzględnieniu można odczytać wolę ustawodawcy opodatkowania nieruchomości zajętych na działalność gospodarczą inną niż odpłatna działalność badawcza, artystyczna, sportowa i doświadczalna oraz z opłat licencyjnych, ale prowadzoną przez szkołę wyższą, a nie przez osoby trzecie, którym wynajęto nieruchomości. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia (...) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium podzieliło ustalenia faktyczne Wójta Gminy O. uzupełniając je o stwierdzenie, iż żaden z najemców A. nie prowadzi odpłatnej działalności badawczej, artystycznej, sportowej, doświadczalnej oraz z opłat licencyjnych. Analizując przepis art. 7 ust. 2 pkt l ustawy o podatkach i opłatach lokalnych Kolegium stwierdziło, że wprowadzone nim zwolnienie z podatku od nieurchomości ma charakter podmiotowy, a wyłączone jest w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą ze wskazanymi przez ustawodawcę wyjątkami. Do końca 2002 r. te przedmioty opodatkowania korzystały ze zwolnienia, gdyż przyjmowano, iż zawarte w art. 27 ustawy o szkolnictwie wyższym wyłączenie prowadzonej przez uczelnię działalności gospodarczej ze zwolnienia od podatków przyznanego im przepisem art. 27 ust. 1 tej ustawy nie obejmowało swym zakresem podatku od nieruchomości, niezależnie od tego czy i w jakim zakresie będące we władaniu uczelni nieruchomości lub obiekty budowlane niezłączone trwale z gruntem wykorzystywane były do prowadzenia takiej działalności. Wówczas wyłączenie ze zwolnienia odnosiło się do opodatkowania samej działalności, a nie do opodatkowania majątku służącego ewentualnie tej działalności. Zdaniem Kolegium obecnie art. 7 ust. 2 pkt l ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wyraźnie wskazuje, że zwolnienie z podatku szkół wyższych nie dotyczy przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą inną niż odpłatna działalność badawcza, artystyczna, sportowa i doświadczalna oraz z opłat licencyjnych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. wnosząc o uchylenie decyzji Kolegium zarzuciła jej naruszenie art. 7 ust. 2 pkt l ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, powtarzając w uzasadnieniu argumentację zawartą w odwołaniu, a ponadto zauważając, iż przedmiotem dociekań Kolegium nie było ustalenie, czy uczelnia w ogóle prowadzi działalność gospodarczą inną niż odpłatna działalność badawcza, artystyczna, sportowa i doświadczalna oraz z opłat licencyjnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podnosząc, iż w świetle ww. art. 7 ust. 2 pkt l część nieruchomości uczelni zajęta na działalność gospodarczą podlega opodatkowaniu niezależnie czy działalność tę prowadzi uczelnia, czy też inny podmiot. Ponadto przepis ten regulując kwestię zwolnień od podatku od nieruchomość szkół wyższych nie odsyła w tej materii do innych ustaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym w brzemieniu nadanym przez art. 4 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw - uczelnia jest zwolniona z podatków, z tym że z podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego na zasadach określonych w odrębnych ustawach. Niewątpliwie tym odrębnym przepisem jest przepis art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którego brzmieniem określonym przez ww. ustawę zmieniającą i obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. - od podatku od nieruchomości zwolnione są szkoły wyższe, wyższe szkoły zawodowe oraz wyższe szkoły wojskowe, przy czym zwolnienie nie dotyczy przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą inną niż odpłatna działalność badawcza, artystyczna, sportowa i doświadczalna oraz z opłat licencyjnych. Jak słusznie zauważyło Kolegium przepis ten ustanawia zwolnienie podmiotowe dla wskazanych uczelni. Wyjątek od tegoż zwolnienia podmiotowego, a tym samym powrót do ogólnych zasad opodatkowania nieruchomości, został określony ze względu na sposób wykorzystania nieruchomości znajdującej się we władaniu uczelni tj. zajmowania jej na działalność gospodarczą. Ustanawiający zwolnienie od podatku ww. art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest wyjątkiem od wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasady powszechności opodatkowania, powinien więc być interpretowany ściśle. Wobec tego, wbrew temu co twierdzi skarżąca, nie jest interpretacją rozszerzającą takie interpretowanie wskazanego wyłączenia ze zwolnienia od podatku, które prowadzi do wyznaczenia ścisłych, wąskich granic tegoż zwolnienia. Skoro więc ustawodawca bez wskazania jakiegoś podmiotu stwierdził iż nie są objęte zwolnieniem przedmioty opodatkowania, które są zajęte na działalność gospodarczą, nie ma znaczenia, czy tą działalność prowadzi sama uczelnia, czy też inne podmioty, które wynajmują od niej nieruchomości. Podobnie dla stwierdzenia, iż jednak przedmiot opodatkowania zajęty na działalność gospodarczą będzie podlegał zwolnieniu od podatku nie będzie miało znaczenia, czy wskazaną przez ustawodawcę działalność gospodarczą będącą odpłatną działalnością badawczą, artystyczną, sportową i doświadczalną oraz z opłat licencyjnych prowadzi sama uczelnia, czy też najemca jej nieruchomości. Zdaniem Sądu samo zestawienie ogólnej definicji pojęcia działalności gospodarczej (art. 2 Prawa działalności gospodarczej) oraz podstawowych zadań uczelni (art. 3 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym) nie przesądza o możliwości interpretacji woli ustawodawcy w kwestii opodatkowania szkół wyższych. W szczególności żadne z podstawowych zadań stawianych uczelniom wyższym nie stoi na przeszkodzie poddaniu ich na równi z innymi podmiotami opodatkowaniu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) należało orzec jak w wyroku.