VI SA/Wa 246/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Asesor WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2005 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie: świadczenia wszystkim użytkownikom publicznych sieci telefonicznych usługi polegającej na udzielaniu informacji o numerach abonentów 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty na rzecz T. S.A., tytułem zwrotu kosztów postępowania, kwotę 455 (czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych. VI Sa/Wa 246/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej URTiP), na podstawie art. 56 ust. 2 i ust. 3, art. 111 ust. 1 i art. 49 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo Telekomunikacyjne (dalej Pt.), oraz art. 104 § 1 kpa, zobowiązał T. S.A. do świadczenia wszystkim użytkownikom publicznych sieci telefonicznych, łącznie z użytkownikami aparatów publicznych, usługi biura numerów obejmującej wszystkich abonentów tych sieci. Świadczenie tej usługi ograniczono zgodnie z art.70 Pt. do czterech informacji o wyszukiwanym abonencie, natomiast przy udostępnianiu danych zastrzeżono stosowanie się do art. 69 i art. 70 Pt. Abonent mógł zastrzec udostępnianie jego danych lub ograniczyć albo rozszerzyć ich zakres. W warunkach świadczenia tych usług zobowiązano operatora do aktualizacji danych o abonentach nie rzadziej niż raz do roku oraz do świadczenia tych usług przez całą dobę i 7 dni w tygodniu. Nadto operator nie mógł ograniczać ilości informacji w czasie jednego połączenia, oraz powinien określić cenę za tą usługę na poziomie dostępnym [...]. Operator mógł poszerzyć zakres usługi, na przykład przez dokonanie zestawienia połączenia z szukanym numerem pod warunkiem, iż cena za tą poszerzoną usługę zostanie ustalona na poziomie kosztów. Operator został zobowiązany do poprzedzenia świadczenia usługi biura numerów informacją głosową o opłacie za tą usługę. Usługa świadczona miała być w zakresie przyznanej numeracji operatorowi. Operator został zobowiązany do zawarcia porozumień (umów) z pozostałymi operatorami sieci stacjonarnych i ruchomych w celu pozyskania niezbędnych informacji dla wykonania decyzji. Rozliczenia z pozostałymi operatorami za prowadzoną usługę powinny być regulowane w umowach o łączeniu sieci i współpracy operatorów oraz opierać się na uzasadnionych kosztach i nie powinny dyskryminować żadnej ze stron. Organ zastrzegł sobie prawo do zastosowania art. 83-85 Pt. w przypadku, gdyby nie doszło do porozumienia między operatorami. T. S.A. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzucała jej naruszenie art. 2, 7, 87 i 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 6 kpa oraz art. 56 Prawa telekomunikacyjnego. Zdaniem skarżącej decyzja: - w punkcie [...] warunków powołuje się na nieistniejące rozporządzenie. - Punkty [...];[...] i [...] należy z decyzji usunąć, a - w pkt [...] po wyrazach "[...]" dalszą treść należy skreślić. - Zdanie drugie w pkt [...] należy także skreślić, gdyż traktowanie "[...]" jako "[...]" narusza art. 49 ust. 1 Pt. - Operatora żądał także zmiany części wstępnej decyzji jako nieodpowiadającej art. 56 ust. 2 Pt., - oraz zastąpienia wyrażeń [...] - Skarżąca żądał nadto usunięcia występującej, w jej ocenie, sprzeczności między sformułowaniami pkt [...] zd. [...] a pkt [...] poprzez zastąpienie zdania "[...]" zdaniem "[...]". - Operator wnosił o dodanie w pkt [...] po wyrażeniu "[...]" wyrazów "[...]" oraz - wskazania, które punkty decyzji wobec ich obecnej niewykonalności mogą być wykonane w późniejszym terminie. Operator w uzasadnieniu wniosku podnosił, iż decyzja powołuje się na przepisu Unii Europejskiej, które na dzień wydania decyzji jeszcze w Polsce nie stanowiły prawa obowiązującego, nadto decyzja, w ocenie skarżącej, zakładając, iż T. S.A. jest największym operatorem rynkowym w zakresie świadczenia usług powszechnych, staje się z gruntu wadliwa. Decyzja, zdaniem skarżącej, powinna zostać poprzedzona postępowaniem ustalającym powyższe twierdzenie regulatora. Nadto w ocenie skarżącej decyzja jest niewykonalna. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 kpa, art. 56 ust. 2 i ust. 3, art. 49 ust. 1 i art. 111 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, uchylił w części zaskarżoną decyzję orzekając co do istoty sprawy w sposób następujący: 1. uchylił zaskarżoną decyzję w części, w której zawierała zapisy o "[...]" i orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy zastąpił użyte w odpowiednich przypadkach wyrazy "[...]" wyrazami "[...]", użytymi w odpowiednich przypadkach; 2. uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej w punkcie [...] warunki świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji o [...] i orzekając w tej części co do istoty sprawy ustalił następującą treść punktu [...]: "[...]"; 3. uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej w punkcie [...] warunki świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji o [...] i orzekając w tej części co do istoty sprawy ustalił następującą treść punktu [...]: "[...]"; 4. uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej w punkcie [...] warunki świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji o [...] i orzekając w tej części co do istoty sprawy ustalił następującą treść punktu [...]: "[...]" 5. uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej w punktach [...],[...] i [...] warunki świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji o [...] i orzekając w tej części co do istoty sprawy skreślił powyższe punkty decyzji; 6. uchylił zaskarżoną decyzję w części , w której użyto w punkcie [...] wyrazów "[...]" i orzekając co do istoty sprawy zastąpił te wyrazy wyrazami "[...]."; 7. uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej w punkcie [...] warunki świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji o [...] i orzekając w tej części co do istoty sprawy ustalił następującą treść punktu [...]: "[...]"; 8. Wprowadził punkt [...] o treści: "[...]"; W pozostałej części decyzja Nr [...] z dnia [...] września 2003 r. została utrzymana w mocy. W uzasadnieniu decyzji regulator podał, iż ustalił w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, w oparciu o art. 56 Pt. i przepisy rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie szczegółowych kryteriów ustalania udziału operatora w rynku usług telekomunikacyjnych oraz sposobu określania tego udziału (Dz. U. Nr 31, poz. 358), iż T. SA jest operatorem [...] usług powszechnych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Następnie na podstawie informacji przekazanych przez operatora, wytycznych zawartych w prawie Wspólnot Europejskich i rozwiązań praktycznych wprowadzonych w państwach europejskich oraz uwzględniając specyfikę polskiego rynku telekomunikacyjnego, Prezes URTiP ustalił warunki świadczenia usługi ogólnokrajowego biura numerów. Prezes URTiP w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazał, iż ustalając zasady świadczenia usługi ogólnokrajowego biura numerów, jedynie uwzględnił wytyczne zawarte w dyrektywach Wspólnoty Europejskiej, a w szczególności wytyczne zawarte w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2002/22/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej prawami użytkowników (tzw. dyrektywa o usłudze powszechnej 2002/22/WE). Organ administracji podkreśla, iż przedmiotem decyzji nie było ustalanie modelu współpracy między operatorami i związanych z tym sposobów rozliczania. Bowiem nie należy do kompetencji Prezesa URTiP ustalanie sposobu przekazywania danych o abonentach i dostępu do baz danych, jak również ustalanie zasad promocji świadczonych usług. Odpowiadając na zarzut Strony, iż Prezes URTiP wydając przedmiotową decyzję powołał się na nieistniejące rozporządzenie ministra właściwego do spraw łączności, Prezes URTiP stwierdza, iż powołał się na rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących świadczenia usług powszechnych, (Dz. U. z dnia 28 grudnia 2002 r.), obowiązujące w dniu 30 września 2003 r. Spółka wnosiła o usunięcie z decyzji punktu [...] dotyczącego obowiązku regularnej aktualizacji gromadzonych danych. W punkcie tym Prezes URTiP nałożył na T. S.A. obowiązek regularnego, nie rzadziej niż raz w roku aktualizowania gromadzonych danych. Zdaniem organu administracji żądanie operatora nie jest uzasadnione, gdyż warunek ten leży zarówno w interesie T. S.A, innych operatorów jak również abonentów i użytkowników. Oczywistym jest, w przekonaniu organu, że operator powinien aktualizować swoją bazę danych jak najczęściej, w miarę pozyskiwania nowych abonentów lub rozwiązywania umów z abonentami, którzy są już umieszczeni w bazie danych. Posiadanie jak najbardziej aktualnej bazy danych jest jednym z zasadniczych elementów właściwego świadczenia usługi udzielania informacji o numerach abonentów. Regulator zmodyfikował [...] warunków decyzji oraz wykreślił pkt [...] lecz nie zgodził się na usunięcie pkt [...]. W związku ze zmianą ustawy Prawo telekomunikacyjne zmienił pkt [...] warunków decyzji. Przychylając się do wniosku operatora regulator zmienił zapis w pkt [...] i [...] oraz skreślił pkt [...]. Mając na uwadze zasady stosowane obecnie przez T. S.A. przy świadczeniu usługi biura numerów, obowiązek poprzedzenia usługi udzielania informacji o numerach informacją o jej cenie nie będzie, w przekonaniu organu administracji, powodował nadmiernych obciążeń dla operatora. Zatem biorąc pod uwagę powyższe, jak również słuszny interes użytkowników Prezes URTiP nie przychylił się do wniosku spółki o wykreślenie pkt [...]. Mając na uwadze regulacje zawarte w art. 56 ust l ustawy Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z którymi operator publicznej sieci telefonicznej jest obowiązany do udostępnienia operatorowi innej publicznej sieci telefonicznej, na jego wniosek i na zasadach nie dyskryminujących żadnego z nich, danych niezbędnych do świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji o numerach abonentów, zarzut podniesiony przez spółkę o bezpodstawności żądania przez T. S.A. od innych operatorów powyższych informacji (pkt [...] warunków decyzji) organ uznał za nieuzasadniony. W złożonym wniosku spółka wskazywała na wadliwą, jej zdaniem, treść zawiadomienia o wszczęciu postępowania, oraz błędy w trakcie postępowania ustalającego operatora o największym udziale w rynku świadczenia usług powszechnych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Regulator stwierdza, iż spółka brała czynny udział w postępowaniu i wypowiadała się w ważnych dla niej kwestiach. Organ podkreśla, iż spółka w trakcie postępowania nie zgłaszała uwag w związku z treścią zawiadomienia o wszczęciu postępowania jak również w związku z prowadzonymi ustaleniami. Prezes URTiP podnosił, iż zgodnie z art. 56 ustawy Prawo telekomunikacyjne ustalił operatora publicznej sieci telefonicznej [...]. Na podstawie danych i informacji zawartych w formularzach sprawozdawczych nr [...] dotyczących usług świadczonych w sieciach stacjonarnych w zakresie usługi powszechnej za rok 2002, przesyłanych do Departamentu Regulacji Telekomunikacji i Poczty URTiP przez operatorów publicznych, zgodnie z art. 37 ustawy Prawo TelekomunikacJjne, organ ustalił T. S.A operatorem [...]. Nadto wziął również pod uwagę fakt, iż zgodnie z prawomocną decyzją z dnia [...] września 2001 r., T. S.A. zajmuje na krajowym rynku świadczenia powszechnych usług telekomunikacyjnych [...] w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122 poz. 1319), stwierdzając w tej decyzji, iż ze względu na kryterium przychodów w [...] r. T. S.A. posiadała [...] udziału w rynku. Od tego czasu stan ten nie uległ zasadniczej zmianie i na dzień wydania decyzji ze względu na kryterium przychodów osiągniętych w [...] r. spółka posiadała [...] udziału w rynku świadczenia usługi powszechnej na terenie kraju. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu, brak jest podstaw prawnych do akceptacji wniosku strony i uznanie za wadliwą treść zawiadomienia o wszczęciu postępowania, a tym bardziej całej decyzji. Od decyzji tej spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie pkt 3, 4 i 8 wprowadzonych zaskarżoną decyzją oraz uchylenie pkt [...] i [...] utrzymanych powyższą decyzją w mocy. W ocenie operatora organ administracji wprowadzają w pkt [...] (pkt [...] zaskarżonej decyzji) obowiązek udzielania informacji podczas jednego połączenia o czterech numerach naruszył art. art. 7, 8 i 11 kpa., natomiast wprowadzając w pkt 8 obowiązek dokonania zmian w terminie 6 miesięcy od dnia wydania decyzji, zdaniem operator, naruszył art. art. 7, 8 i 9 kpa, a także art. 2 Konstytucji RP. Zdaniem operatora pkt [...] decyzji jest sprzeczny z art. 49 ust. 1 pkt 1 Pt, bowiem nakłada na operatora obowiązek udzielania szerszych informacji o abonentach niż przewiduje to wymieniony przepis. Zobowiązanie operatora do aktualizacji danych ([...]) pociągnie za sobą, zdaniem skarżącego, wzrost kosztów usługi, nadto decyzja nie odniosła się do konieczności stworzenia rozwiązań systemowych w tym zakresie. W dalszej części wywodów skargi operator podnosi, iż obowiązek nałożony w pkt [...] ( udzielania informacji o cenie usługi) nie jest możliwy technicznie do zrealizowania, z uwagi na dostępność do usługi przez abonentów znajdujących się w sieci różnych operatorów. Skarżący podnosi przede wszystkim wykroczenie przez regulatora poza uprawnienia wynikające z ustawy Prawo telekomunikacyjne. W ocenie skarżącego Prezes URTiP nałożył w zaskarżonej decyzji obowiązki na operatora nie wynikające z wymienionego aktu normatywnego. W odpowiedzi na skargę Prezes URTiP wnosił o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu sprzeczności pkt [...] ([...]) decyzji z art. 49 ust. 1 pkt 1 Pt, organ stwierdza, iż skarżący zarzut ten podnosi po raz pierwszy. Jednakże niezależnie od powyższego organ administracji powołując się na treść art. 70 ust. 1 Pt wskazuje, iż zakres informacji tam określony stanowi podstawę obowiązku nałożonego decyzją. Odpowiadając na zarzut naruszenia art. art. 7, 8 i 11 kpa zapisem pkt [...], organ stwierdza, iż wręcz przeciwnie, wprowadzając zapis o ilości informacji udzielanych przy jednym połączeniu organ wypełnił dyspozycję powołanego wyżej art. 7 kpa nie naruszając pozostałych w/w przepisów postępowania. W ocenie organu termin wprowadzenia w życie zaskarżonej decyzji – 6 miesięcy od dnia jej wydania – określony w pkt [...] jest, z uwagi na fakt posiadania już przez operatora pewnych doświadczeń i niezbędnej infrastruktury, jest terminem realnie możliwym do spełnienia przez skarżącego. Odnośnie zarzutu dotyczącego pkt [...] – obowiązku aktualizacji danych – organ stwierdza, iż skarżący nie wskazał jaki przepis organ miałby naruszyć, tym samym trudno mu się odnieść do zasadności owego zarzutu. Natomiast co do zasadności samej aktualizacji danych organ powołuje się na argumenty podnoszone w zaskarżonej decyzji. Jeżeli chodzi o żądanie skreślenia pkt [...] – obowiązku informowania o cenie usługi – skarżący, zdaniem organu, musi zastosować się do powyższego wymagania, bowiem jest on zgodny z § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 stycznia 2004 r. w sprawie katalogu usług powszechnych oraz szczegółowych wymagań dotyczących świadczenia usług powszechnych (Dz. U. Nr 16, poz. 158). W ocenie organu administracji, wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa, jak zarzuca to skarga. Art. 56 ust. 3 Pt wskazuje, zdaniem organu, wprost na obowiązek Prezesa URTiP określenia w decyzji szczegółowych warunków świadczenia usługi informacji o numerach abonentów, co organ ten uczynił nie przekraczając upoważnienia wymienionego w powołanym przepisie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje; Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), która art. 1 wprowadziła ustawę z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 2 ustawę z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), z dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 w/w ustawy). W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 ust. Prawa telekomunikacyjnego operator publiczny o znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usług telefonicznych w stacjonarnych publicznych sieciach telefonicznych na obszarze województwa, obowiązany jest do zawarcia z użytkownikiem końcowym umowy o świadczenie usług telefonicznych oraz świadczenia mu usług telefonicznych umożliwiających komunikowanie się z innymi użytkownikami końcowymi przyłączonymi do publicznych sieci telefonicznych, faksu i transmisji danych w paśmie fonicznym, z wykorzystaniem modemów, dostępu do internetu szkół publicznych, placówek oświatowych, bibliotek i szkół wyższych, o odpowiedniej przepustowości, z wyłączeniem usług dostępu do sieci, wraz ze świadczeniami dodatkowymi polegającymi na udzielaniu informacji o numerach abonentów. W myśl art. 56 ust. 2 Pt operator publicznej stacjonarnej sieci telefonicznej o największym udziale w rynku świadczenia usług powszechnych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do świadczenia wszystkim użytkownikom publicznych sieci telefonicznych, łącznie z użytkownikami aparatów publicznych, usługi polegającej na udzielaniu informacji o numerach abonentów obejmującej wszystkich abonentów tych sieci. Prezes URTiP w decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...], stwierdził, iż operatorem o którym jest mowa w art. 56 ust. 2 Pt jest T. S.A. Regulator uzasadniał to stanowisko na podstawie wyżej wskazanych kryteriów. Należy jednakże zaznaczyć, iż Sąd orzekający mógłby do ustaleń tych odnieść się, gdyby nie zapadły one jakoby "po drodze" (w treści) zaskarżonej decyzji, która co do powyższych okoliczności nie jest decyzją o tym stanowiącą. Z treści art. 56 ust. 3 Pt. wynika w sposób nie budzącym wątpliwości, iż ówcześnie obowiązujące Prawo telekomunikacyjne wymagało ustalenia przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty w drodze odrębnej decyzji administracyjnej operatora publicznej stacjonarnej sieci telefonicznej [...] świadczenia usług powszechnych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, by następnie organ ten mógł określić dla tego operatora szczegółowe warunki świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji o numerach abonentów oraz sporządzania spisu abonentów i związanego z tym udostępniania danych zgodnie z art. 69 i art. 70 Pt. Zatem należy stwierdzić, iż zarzut postawiony zaskarżonej decyzji w tym zakresie jest uzasadniony. Powołane wyżej przepisy – art. 49 ust. 1 pkt 1 i art. 56 w związku z art. 70 (w brzemieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji) Prawa telekomunikacyjnego, upoważniały Prezesa URTiP do określenia szczegółowych warunków świadczenia usługi polegającej na udzielaniu informacji jedynie o numerach telefonów abonentów. W punkcie [...] decyzji I instancyjnej, utrzymanym w mocy decyzją zaskarżoną, regulator nałożył na operatora obowiązek poprzedzania świadczonej usługi informacją głosową o jej cenie. Obowiązek ten nie stanowi już informacji o numerach abonentów lecz jest dodatkową informacją o cenie tej usługi i nie wynika z powołanych wyżej przepisów. Zatem organ administracji wydając zaskarżoną decyzję administracyjną naruszył, w powyższym zakresie, art. 49 i art. 56 Pt w związku z art. 6 kpa, albowiem nałożony obowiązek nie znajdował oparcia w obowiązującym akcie normatywnym. Ubocznie można zauważyć, iż Minister Infrastruktury wydał, na podstawie art. 49 ust. 2 Pt, rozporządzenie w sprawie katalogu usług powszechnych oraz szczegółowych wymagań dotyczących świadczenia usług powszechnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 158), w którym zgodnie z § 5 ust. 3 realizacja usługi polegającej na udzielaniu informacji o numerach abonentów za pomocą telefonicznego biura numerów powinna być poprzedzona każdorazowo informacją głosową o wysokości opłaty za połączenie, z wyszczególnieniem ceny brutto i netto. Jednakże rozporządzenie to zostało wydane w dniu 22 stycznia 2004 r. i ogłoszone w dniu 4 lutego 2004 r. z datą wejścia w życie wymienionego wyżej przepisu od dnia 6 marca 2004 r. Tymczasem zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] stycznia 2004 r. a więc w dacie, kiedy powołany § 5 ust. 3 rozporządzenia, jak też i ono samo, jeszcze nie obowiązywały, co oznacza, iż jego przepisy nie mogły stanowić umocowania organu administracji do nałożenia kwestionowanego przez skarżącego obowiązku. Zaskarżona decyzja w punkcie [...] zobowiązuje operatora do wykonania decyzji w terminie sześciu miesięcy od dnia jej wydania. Należy zauważyć, iż decyzji nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności oraz decyzja ta nie podlega natychmiastowemu wykonaniu na podstawie przepisów Prawa telekomunikacyjnego. Decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą doręczenia jej (ogłoszenia) adresatowi. Z tym momentem wiąże ona organ, który ją wydał, a adresatowi wskazuje, w jaki sposób będzie wpływać na jego prawa lub obowiązki, albowiem doręczenie decyzji administracyjnej oznacza wprowadzenie jej do obrotu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 marca 2001 r. (V SA 90/00) wyraził pogląd, który Sąd w składzie orzekającym podziela, iż decyzja sporządzona (a więc spełniająca wymogi formalne), ale nie doręczona, nie załatwia sprawy administracyjnej, gdyż nie wiąże organu ani strony. Zatem zobowiązanie strony do wykonania zaskarżonej decyzji w terminie wskazanym w pkt [...] stanowiło naruszenie art. 130 kpa, bowiem nieuprawnienie nakładało obowiązek jej wykonywania w okresie, gdy art. 130 § 1 i § 2 kpa obowiązek ten wstrzymuje. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz lit. c), art. 152, art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.