I SA/Ka 793/03

WyrokWSA w Gliwicach2004-09-06

Skład orzekający: Anna Apollo, Małgorzata Jużków, Małgorzata Asesor Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy miazga sezamowa, będąca półproduktem cukierniczym, powinna być klasyfikowana do kodu Taryfy Celnej 120890000 (mąka i grysiki z nasion lub owoców oleistych inne niż gorczycy – pozostałe) czy 200819190 (pozostałe orzechy i inne nasiona, inaczej przetworzone)?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że miazga sezamowa, będąca półproduktem cukierniczym uzyskiwanym z ziaren sezamu poddanych obróbce cieplnej innej niż umiarkowana (prażenie), powinna być klasyfikowana do kodu Taryfy Celnej 200819190. Klasyfikacja ta jest zgodna z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej, które wskazują, że miazga sezamowa jako przetworzony produkt z nasion należy do pozycji 2008. Pozycja 1208 obejmuje jedynie mąki i grysiki poddane obróbce cieplnej, która nie wpływa na naturalny charakter produktu i nie czyni go bardziej przydatnym do specjalnego użytku.
Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. importowała miazgę sezamową, deklarując dla niej kod PCN 120890000. Organy celne uznały tę klasyfikację za nieprawidłową, kwalifikując towar do kodu PCN 200819190 i określając kwotę długu celnego. Spółka wniosła odwołanie, kwestionując ustalenia organów co do procesu produkcji i klasyfikacji towaru. Po utrzymaniu decyzji organu pierwszej instancji przez Dyrektora Izby Celnej, spółka wniosła skargę do sądu administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie WSA Małgorzata Jużków WSA Małgorzata, Asesor Walentek, Protokolant st. sekretarz Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji celnej towaru i określenia kwoty długu celnego oddala skargę Zgodnie ze zgłoszeniami dokonanymi na JDA SAD o numerach : [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...] reprezentująca Spółkę A Sp. z o.o. z siedzibą w K. Agencja Celna B S.A. z C. zgłosiła do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar określony jako miazga sezamowa deklarując kod PCN: 120890000. Analogicznie, klasyfikując towar wg tego samego kodu, Agencja Celna C S.A. z P., dokonała zgłoszenia importowanej miazgi sezamowej, zgodnie z dokumentami SAD [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...]. Dla obliczenia należności celnych przyjęto wartości przedmiotu importu, określone w fakturach stanowiących załączniki do zgłoszeń celnych oraz zastosowano w [...] stawkę celną konwencyjną [...]%, zaś w [...] roku stawkę celną obniżoną dla towaru pochodzenia unijnego, właściwe dla towaru określonego kodem PCN 120890000 (mąka i grysiki z nasion lub owoców oleistych inne niż gorczycy – pozostałe ). W wyniku kontroli w/wym. zgłoszeń celnych stwierdzono, że będąca przedmiotem importu miazga sezamowa zapisana w polach 31 wskazanych dokumentów SAD, objęta procedurą celną dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym jest nieprawidłowo klasyfikowana do kodu 120890000 Taryfy celnej. Uwzględniając dokonane ustalenia, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] wydanym na podstawie przepisu art. 226 Kodeksu celnego połączono toczące się sprawy zgłoszeń celnych w celu ich łącznego rozstrzygnięcia, a następnie decyzją z [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w C. uznał wyżej wymienione zgłoszenia celne za nieprawidłowe i zakwalifikował przedmiotowy towar tj. miazgę sezamową do kodu PCN 200819190 oraz określił kwotę długu celnego powstałego z tytułu przeklasyfikowania towaru, ponadto wymierzył odsetki wyrównawcze od dnia przyjęcia zgłoszeń celnych do dnia wydania decyzji. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 207 §1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art.23 § 1, art. 30 § 1 pkt 5, art.65 §4 pkt 2b, art.69, art. 83, art. 85 § 1, art. 209 §1, § 2 i §3, art. 222 § 1 i § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (jednolity tekst Dz.U. Nr 75 z 2001 r., poz. 802, ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217), ust.1, lit. b) i ust. 3 Części pierwszej – A. Stawki celne – Postanowienia wstępne Taryfy celnej stanowiącej załącznik do ww. rozporządzenia, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 119 z 2000r. poz. 1253) i ust.1, lit. b) i ust. 3 Części pierwszej – A. Stawki celne –Postanowienia wstępne Taryfy celnej stanowiącej załącznik do ww. rozporządzenia, § 1 ust. 3 i § 2 ust.5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997r. w sprawie wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz.U. Nr 143 z 1997r., poz. 958 ze zmianą w Dz.U. Nr 86 z 1998r., poz. 544). W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki A wniósł o jej uchylenie i przyjęcie zgłoszeń celnych za prawidłowe, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ celny I instancji. Decyzji tej zarzucił naruszenie art. 122, art.180 oraz art.187 Ordynacji podatkowej przez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, dowolne przyjęcie, że obróbka cieplna ziarna sezamowego nazwana prażeniem pozwala uznać, że "wpłynęła ona na charakter ziarna sezamu, które nadaje się bardziej do specjalnego użytku", a nadto nieuwzględnienie opisu technologii produkcji producenta i eksportera [...], oparcie decyzji na opisach produkcji [...] przez jej importerów oraz producentów chałwy, nie przeprowadzenie dowodów z dokumentów dotyczących [...] dla potrzeb celnych w państwach Unii Europejskiej, tj. [...] i innych oraz z danych Głównego Urzędu Statystycznego celem ustalenia jakie towary o nazwie [...], miazga sezamowa, mielone ziarno sezamu, łamane ziarno sezamu, masło sezamowe były sprowadzane do Polski w latach [...] i jak były kodowane przez władze celne, nieprzeprowadzenie dowodów z dokumentacji technicznej linii produkcyjnej [...] eksportera, pominięcie dowodów w postaci SADów innych polskich i [...], będących w dyspozycji urzędu celnego. Wniosła przy tym o przeprowadzenie dowodu z dołączonych do odwołania odpisów procesu produkcji producentów D S.A. w S. oraz E S.A. Ponadto skarżąca zarzuciła rażące naruszenie Konwencji z 15 grudnia 1980 r. o stosowaniu interpretacji Rady Współpracy Celnej Brukseli przez zaniechanie wystąpienia o wyjaśnienie kodu dla [...] tak, aby był on zgodny z kodem stosowanym w krajach Unii Europejskiej oraz § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.09.1999 r. (Dz U. nr 88, poz. 908 ze zm.) przez pominięcie opinii organów uprawnionych do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących wartości celnej towaru, a nadto naruszenie § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz.U. nr 134, poz. 958 ze zm.). W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniósł, że strona jest wieloletnim importerem m.in. mielonego sezamu, o nazwie handlowej [...], który to produkt od lat kodowany był wg kodu 1208900 o czym świadczą zakwestionowane SADy z okresu [...], a ponadto pozostałe, będące w posiadaniu strony i innych podmiotów gospodarczych. [...] to produkt, który strona kupuje w [...] i wprowadza na polski obszar celny zaopatrując w ten towar producentów chałwy, tj. F Sp. z o.o. w B. Podkreślił przy tym, że wszystkie analizy specyfikacje, zarówno polskie jak i [...], potwierdzają, że [...] to 100% mielone ziarno sezamu, bez żadnych dodatków, nie poddane żadnemu procesowi przetwarzania. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w C. rozstrzygnięciem z [...] nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek wyrównawczych, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ podniósł, że przyjęcie zgłoszenia celnego nie jest decyzją administracyjną, a organ celny nie przesądza na tym etapie o prawidłowości zgłoszenia celnego, bowiem zgodnie z art. 83 § 1 Kodeksu celnego organ celny po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Następnie wyjaśnił, że obowiązująca na dzień zgłoszeń celnych, taryfa celna przejęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów wprowadzone w życie stosowną konwencją. Zaznaczył, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozyzji z wyłączeniem wszystkich pozostałych. Natomiast do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych klasyfikację ustala się w oparciu o stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia celnego, zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wskazał przy tym, że [...], które – jak wyjaśniła strona – w Polsce można spotkać w różnych tłumaczeniach, takich jak: - kruszone nasiona sezamu, ziarno sezamowe, mąka sezamowa, miazga sezamowa, a nawet masło sezamowe, będące odpowiednikiem masła orzechowego, zrobionym w 100% z mielonego ziarna sezamu, nie jest polską nazwą towaru, a jest określeniem nazwy handlowej. Natomiast faktycznie przedmiotem importu była miazga sezamowa, co zostało ustalone na podstawie: -protokołów kontroli jakości zdrowotnej środków spożywczych przywożonych z zagranicy sporządzonych przez Graniczny Punkt Kontroli w C. podległy [...] Wojewódzkiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w K., w których określono towar poddany ocenie jako "miazga sezamowa w beczkach", -faktur VAT wystawionych przez importera, przy sprzedaży towaru firmom: F B. i G Sp. z o.o. z W., z których wynika, że przedmiotem sprzedaży była "miazga sezamowa w beczkach", -wyników badań zakupionej od Spółki A miazgi sezamowej, wykonanych przez Laboratorium Zakładowe F składu procentowego zawartości suchej masy (min 99%) i tłuszczu (min 59,2%) wykazały zgodność z normą PN-A-88119 "Półprodukty cukiernicze. Miazga sezamowa" -orzeczeń Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. (dotyczące towaru odprawionego wg zgłoszeń celnych: [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z [...], [...] z [...]), które świadczą o braku zastrzeżeń co do jakości zdrowotnej przywożonej z zagranicy "miazgi sezamowej w beczkach", -opinii odbiorcy towaru –firma G – W., który potwierdził analizę i zakup "miazgi sezamowej" oraz oferty handlowej A Sp. z o.o. do G z dnia [...] z której jednoznacznie wynikało, iż chodzi o ofertę sprzedaży "miazgi sezamowej". Miazga sezamowa stanowiąca jednolitą płynną masę o charakterystycznym smaku i zapachu, będąca półproduktem cukierniczym otrzymywanym z ziarna sezamowego, zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej klasyfikowana jest do kodu 2008 19. Organ wskazał, że pozycja 200819190 obejmuje pozostałe orzechy (inne niż ziemne) i pozostałe nasiona, łącznie z mieszankami, które zostały inaczej przetworzone lub zakonserwowane, gdzie indziej nie wymienionych ani nie wyłączonych. Odnosząc się do klasyfikacji wskazanej przez stronę wyjaśnił, że pozycja 1208 obejmuje nie odtłuszczone lub częściowo odtłuszczone mąki i grysiki, uzyskane przez zmielenie nasion lub owoców oleistych objętych pozycjami od 1201 do 1207 oraz mąkę i grysiki odtłuszczone i całkowicie lub częściowo ponownie nasycone ich oryginalnymi olejami. Wskazał przy tym, że zgodnie z Uwagami ogólnymi do działu 12 – Nasiona i owoce oleiste; ziarna, nasiona i owoce różne, rośliny przemysłowe i lecznicze; słoma i pasza – pozycje 1201 do 1207 obejmują nasiona i owoce wykorzystywane do ekstrakcji (pod ciśnieniem lub za pomocą rozpuszczalników) olejów i tłuszczy jadalnych lub przemysłowych, niezależnie od ich przeznaczenia do siewu lub innych celów. Nasiona i owoce klasyfikowane w tych pozycjach mogą być w całości połamane, pokruszone, łuszczone lub obrane ze skorupki. Mogą zostać poddane umiarkowanej obróbce cieplnej, w celu zapewnienia lepszej konserwacji (np. przez inaktywację enzymów lipolitycznych i usunięcie części wilgoci), w celu usunięcia goryczy lub ułatwienia ich wykorzystania. Obróbka taka jest jednak dopuszczalna tylko wtedy, gdy nie wpływa na charakter nasion i owoców jako produktu naturalnego i nie powoduje, że nadają się bardziej do specjalnego niż do ogólnego użytku. Zaznaczył, że pozycja 1208 obejmuje mąkę uzyskaną ze zmielenia nasion objętych pozycjami 1201 do 1207 tj. poddanych umiarkowanej obróbce cieplnej. Natomiast nasiona wyprażone, poddane obróbce cieplnej innej niż umiarkowana klasyfikuje się do pozycji 2008. Ustosunkowując się do [...] dokumentem WIT nr [...], w którym towar o nazwie [...] klasyfikowany jest do kodu 12089000 stwierdził, iż nie przesądza on o klasyfikacji importowanej miazgi sezamowej do pozycji 1208, gdyż wiążąca informacja taryfowa wydana przez którykolwiek kraj Wspólnoty nie jest dla Polski obowiązująca. Ponadto wyjaśnił, że wiążąca informacja taryfowa została wydana na podstawie materiałów dostarczonych przez wnioskodawcę, tj. opisów, druków, fotografii, próbki i innych, którymi polskie organy celne nie dysponują, w związku z czym nie można jednoznacznie stwierdzić, że WIT dotyczy towaru analogicznego do importowanego. Zdaniem organu nasiona wyprażone (poddane obróbce cieplnej innej niż umiarkowana) klasyfikuje się do pozycji 2008. Wskazał przy tym, że poddanie procesowi prażenia ziaren sezamu wynika z deklaracji producenta, tj. firmy E dołączonych do zgłoszeń celnych. Następnie odniósł się do opisów procesu produkcji [...] załączonych do odwołania w których mowa jest o suszeniu ziarna. Zauważył przy tym, że opis ten przedstawiony przez firmę E jako graniczną temperaturę, która powoduje niekorzystne organoleptyczne zmiany produktu podaje 130°C, w której ziarno sezamu tak jak orzechy podlega prażeniu. Organ podkreślił, że zgodnie z encyklopedią techniki oraz dostępną literaturą fachową orzechy praży się w temperaturze 135°C, natomiast ziarna sezamu w temperaturze 115-120°C. Wyjaśnił, że właściwości produktu końcowego jakim jest miazga sezamowa można również uzyskać metodą suszenia fluidyzacyjnego, co wynika z wyjaśnień odbiorcy miazgi sezamowej firmy G, iż oba procesy prażenie i suszenie fluidyzacyjne mają na celu obniżenie poziomu wody w ziarnie sezamowym wykorzystywanym do produkcji miazgi sezamowej oraz nadanie ziarnu posmaku prażenia. Organ wskazał również na sprzeczności pomiędzy specyfiką produktu Firmy D S.A. S. (dołączonej jako załącznik do zgłoszenia celnego [...] z [...]), a opisem procesu produkcyjnego przedstawionego przez tego samego producenta, załączonego do odwołania, z którego wynika, iż ziarno użyte do produkcji [...] po umyciu jest suszone, by usunąć dodatkową wilgotność która została wchłonięta w trakcie fazy mycia. Takie wysuszenie zdaniem organu nie gwarantowałoby wilgoci w produkcie na poziomie 0,2%, o której mówi powyższa specyfikacja. Organ uznał za bezzasadny zarzut naruszenia art. 122 oraz 187 Ordynacji podatkowej gdyż, jego zdaniem, ocena zebranego materiału dowodowego oraz wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazły wraz w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto wyjaśnił, że nie ma obowiązku przy rozpatrywaniu sprawy korzystać z informacji Głównego Urzędu Statystycznego, aby sprawdzić jakie towary o nazwie [...] (miazga sezamowa, mielone ziarno sezamu, łamane ziarno sezamu, masło sezamowe) były sprowadzane do Polski w latach [...] i jak były kodowane przez władze celne. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił przy tym naruszenie art. 180, art. 120, art. 121, art. 122 Ordynacji podatkowej, przez pominięcie dowodów zawnioskowanych przez stronę, dowolne ustalenie stanu faktycznego sprawy, naruszenie zasady zaufania wobec prawa oraz konstytucyjnej równości obywateli wobec prawa, pominięcie zobowiązań Polski wynikających z Układu Europejskiego z dnia 16 grudnia 1991 r., ustanawiającego Stowarzyszenie między Rzeczypospolitą Polską z jednej strony a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z drugiej strony, w zakresie obowiązku stosowania scalonej Nomenklatury Towarowej, przez jednostronne podjęcie decyzji w przedmiocie klasyfikowania [...] wg kodu celnego 2008 z pominięciem stanowiska Parlamentarnego Komitetu Stowarzyszenia, naruszenie postanowień Światowej Organizacji Celnej (WCO) przez pominięcie opinii klasyfikacyjnych przyjętych przez Radę Wspólnoty Celnej w zakresie stosowania Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), zakwalifikowanie miazgi sezamowej do działu 20 – "przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub innych części roślin" zamiast do działu 12 - "nasiona i owoce" oleiste, ziarna, nasiona i owoce różne, rośliny przemysłowe i lecznicze, słoma i pasza", naruszenie reguły 3 Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów przez zastosowanie Reguły 3c, pozycji pojawiającej się jako ostatniej w kolejności numerycznej zamiast reguły 3a, tj. reguły specyficznego opisu [...] – miazgi sezamowej, rażące naruszenie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. nr 74 poz. 830) przez jego zastosowanie w zakażonej decyzji. W obszernym uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podkreślił, że strona nie negowała, iż przedmiotem importu była miazga sezamowa kwestionował jedynie jej klasyfikację. Podkreślił przy tym, że miazga sezamowa i mielone ziarno sezamu to ten sam produkt, nie jest więc dopuszczalne by ten sam towar był inaczej klasyfikowany, w zależności od tego pod jaką nazwą zgłaszany jest do odprawy celnej. Uznał za nieprawdziwe twierdzenie organów, że w procesie produkcji miazgi sezamowej ziarna sezamu są prażone, tj. poddane innej obróbce cieplnej niż umiarkowana, która wpływa na charakter produktu powodując, że nadają się bardziej do specjalnego niż do ogólnego użytku. Wskazał, że z opisu dostarczonego przez producenta jednoznacznie wynika, że ziarna sezamu poddawane są jedynie umiarkowanej obróbce termicznej w celu ich wysuszenia w temperaturze nie wyższej aniżeli 95°C. Dalej podniósł, że z żadnej analizy laboratoryjnej powoływanej przez organy celne nie wynika, że sezam w procesie produkcji "miazgi sezamowej" – [...] – jest prażony. Zdaniem pełnomocnika przytoczone przez Izbę Celną oświadczenia odbiorców tego produktu potwierdzać mają jedynie import towaru o nazwie miazga sezamowa. Zarzucił ponadto dowolność oceny dowodów przedstawionych przez stronę oraz naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów celnych wskazując, na odmienne poglądy prezentowane przez urzędy w różnych rejonach kraju odnośnie klasyfikowania tego samego produktu. Końcowo zwrócił uwagę, że skoro kodyfikacja Krajów Unii Europejskiej przyjmuje kod 1208 to znaczy, że interpretacja Taryfy Celnej wydana przez Ministra Finansów zaliczająca "miazgę sezamową" do kodu 2008 nie była ani przedmiotem problemu przedłożonego Komitetowi Stowarzyszenia Układu Europejskiego, ani nie przedłożono jej Komitetowi Systemu Zsynchronizowanej Światowej Organizacji Celnej, a zatem te wyjaśnienia wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa międzynarodowego, które Polska zobowiązała się przestrzegać. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów wyjaśnił, że zwrócił się do rzeczoznawcy Naczelnej Organizacji Technicznej w Ł. dr inż. J.S. z zapytaniami dotyczącymi procesu otrzymywania miazgi sezamowej. Z odpowiedzi udzielonej w dniu [...] jednoznacznie wynika, że niemożliwe jest uzyskanie właściwej jakości miazgi sezamowej do produkcji chałwy z pominięciem procesu prażenia jąder sezamu, w temperaturze końcowej 115°C, zaś suszenie jąder sezamu w temperaturze 95°C, w warunkach fluidalnych, nie jest wystarczającą obróbką do otrzymania miazgi sezamowej wykorzystanej do produkcji chałwy. Umiarkowana obróbka termiczna ziarna sezamowego jest w technologii produkcji miazgi nie używana, gdyż jądra sezamu muszą być poddane działaniu podwyższonej temperatury i w odpowiednio długim czasie. W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz zaprezentowaną argumentację, a nadto, odwołując się do opinii dr S., zarzucił organowi odwoławczemu bezzasadne uzależnianie klasyfikacji towaru od umiarkowanej obróbki cieplnej, skoro jak stwierdził "sami biegli nie wiedzą co to jest umiarkowana obróbka cieplna". Nadto podniósł, iż ze stanowiska eksperta wynika, że miazga sezamowa i mąka sezamowa to ten sam produkt, co w sposób oczywisty przesądza, że WIT [...] jest wydany dla tego właśnie produktu, który był przedmiotem importu, a zatem kod 1208900000 był stosowany poprawnie. Na rozprawie organ celny przedłożył wydruki ze strony internetowej Firmy E, WIT [...], oraz strony internetowej z procesu produkcji chałwy, z których wynika, że ziarna sezamu podlegają procesowi prażenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach przed 1 stycznia 2004 r. Z tą datą uległ zmianie stan prawny i stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 85 na wstępie powołanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269), oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w tej sytuacji jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie." Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Skarga nie jest zadana, bowiem nie można organom celnym skutecznie zarzucić, iż podejmując zaskarżoną decyzję, naruszyły obowiązujące przepisy prawa. Przystępując w tym stanie rzeczy do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w punkcie wyjścia należy odwołać się do przepisu art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny ( Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), który stanowi, iż należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Ponadto art. 83 tej ustawy pozwala na kontrolę zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, skutkiem czego w niniejszej sprawie było uznanie zgłoszeń celnych za nieprawidłowe. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż zgłoszenie w urzędzie celnym towaru stanowiącego przedmiot obrotu z zagranicą następuje w rozbiciu na poszczególne pozycje towarowe, które wyodrębniane są na podstawie dziewięciocyfrowych kodów towarowych Polskiej Nomenklatury Scalonej ( PCN ) podawanych w taryfie celnej importowej. Obowiązująca w dniu dokonania zgłoszeń przedmiotowego towaru Taryfa celna importowa, stanowiła załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 119 z 2000r. poz. 1253). Stosowana w Polsce taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 07.02.1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14.06.1993 r. – Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 63 ). Wobec czego należy stwierdzić, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, a taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy – Kodeks celny, stan towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej. Kwestią zasadniczą w rozpatrywanej sprawie była klasyfikacja towarów importowanych przez stronę skarżącą. Organy celne uznały, że importowany towar o nazwie handlowej [...], określony przez zgłaszającego jako miazga sezamowa, nie odpowiada opisowi produktów z pozycji 1208 zadeklarowanej przez stronę skarżącą i zaklasyfikowały przedmiotowy towar do kodu PCN 200819190. Wskazały przy tym, że przedmiotem importu była miazga sezamowa stanowiąca jednolitą płynną masę, o charakterystycznym smaku i zapachu, będąca półproduktem cukierniczym otrzymywanym z ziarna sezamowego, wykorzystanym do produkcji chałwy, co ustaliły na podstawie: - deklaracji producenta firmy E S.A. o procesie technologicznym produkcji [...], zgodnie z którym [...] jest produkowane z naturalnych ziaren sezamu, które są łuskane w specjalnym mechanicznym urządzeniu z czystą wodą. Potem wyłuskane ziarna sezamu są prażone w stałej temperaturze przez dłuższy czas. Następnie prażone ziarna sezamu są czyszczone z ciał obcych do żądanej czystości. Osuszone ziarna sezamu są poddawane procesowi mielenia specjalnymi kamieniami młyńskimi. Proces ten jest analogiczny do procesu technologicznego otrzymywania miazgi sezamowej, opisanego w Encyklopedii Techniki-Przemysł Spożywczy – Wydawnictwo Naukowo– Techniczne. Wa-wa 1978 r. oraz dostępnej literaturze, - specyfikacji produktu pochodzącej od producenta D S.A. (ISO 9002), z której wynika, że [...] to produkt o wilgotności 0,2% i minimum zawartości tłuszczu 52%, które to parametry odpowiadają miazdze sezamowej wg Polskiej Normy Nr PN-A-88119, - protokołów kontroli jakości zdrowotnej środków spożywczych, sporządzonych przez [...] Wojewódzką Stację Epidemiologiczną w K. Graniczny Punkt Kontroli w C., w których określono towar poddany ocenie jako "miazga sezamowa w beczkach", - orzeczeń Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w O. (dotyczące towaru odprawionego wg zgłoszeń celnych: [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z dnia [...], [...] z [...], [...] z [...]), które świadczą o braku zastrzeżeń co do jakości zdrowotnej przywożonej z zagranicy "miazgi sezamowej" w beczkach, - wyników badań z Laboratorium Zakładu F w B., z których wynika, że towar zakupiony w firmie A Sp. z o.o. z K. o nazwie "miazga sezamowa" jest zgodny z Polską Normą Nr PN-A-88119, - opinii firmy G z W., z której wynika, że poddany analizie i zakupiony produkt od firmy A Sp. z o.o. jest "miazgą sezamową", - oferty handlowej A Sp. z o.o. kierowanej do G z opisem produkcji "miazgi sezamowej". Wobec czego organy celne prawidłowo ustaliły, że sprowadzony przez A Sp. z o.o. towar był miazgą sezamową, co jednoznacznie wynika z powyższych dokumentów. Zgodnie z opinią klasyfikacyjną zawartą w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999r. (Dz. U. Nr 74 z 9 września 1999r., poz. 830) miazga sezamowa, która jest "jednolitą płynną masą, o charakterystycznym smaku i zapachu, będąca półproduktem cukierniczym otrzymywanym z ziarna sezamowego" została zaklasyfikowana do pozycji 2008 19 (tom V Wyjaśnień). Wbrew zarzutom skarżącej wyjaśnienia te były i są prawnie obowiązujące, gdyż pochodzą od organu ustawowo od tego powołanego. Podkreślić bowiem należy, że stosownie do art. 13 § 7 ustawy Kodeks celny "Minister właściwy do spraw finansów publicznych, ogłasza w drodze rozporządzenia, wyjaśnienia do taryfy celnej, zapewniającej jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego". Zatem zastosowana przez organy celne pozycja 2008 jest zgodna z obowiązującymi w tym zakresie wyjaśnieniami do Taryfy celnej. Pozycja ta obejmuje owoce, orzechy i inne jadalne części roślin, w całości, w kawałkach lub rozgniecione, łącznie z mieszankami z nich, przetworzone lub zakonserwowane innymi sposobami niż te, o których mowa w innych działach lub w poprzednich pozycjach niniejszego działu. Natomiast zadeklarowana przez skarżącą pozycja 1208 obejmuje nie odtłuszczone lub częściowo odtłuszczone mąki i grysiki uzyskane przez zmielenie nasion lub owoców oleistych objętych pozycjami od 1201 do 1207 oraz mąkę i grysiki odtłuszczone i całkowicie lub częściowo ponownie nasycone ich oryginalnymi olejami. Zgodnie z Uwagami do działu 12 – o nazwie "Nasiona i owoce oleiste; ziarna, nasiona i owoce różne, rośliny przemysłowe i lecznicze; słoma i pasza" – "Nasiona i owoce klasyfikowane w tych pozycjach mogą być w całości, połamane, pokruszone, łuszczone lub obrane ze skorupki. Mogą zostać poddane umiarkowanej obróbce cieplnej w celu zapewnienia lepszej konserwacji (np. przez inaktywację enzymów lipolitycznych i usunięcie części wilgoci), w celu usunięcia goryczy lub ułatwienia ich wykorzystania. Obróbka taka jest jednak dopuszczalna tylko wtedy, gdy nie wpływa na charakter nasion i owoców jako produktu naturalnego i nie powoduje, że nadają się bardziej do specjalnego niż ogólnego użytku." Zatem pozycja 1208 obejmuje mąki i grysiki uzyskane przez zmielenie nasion lub owoców oleistych objętych pozycjami od 1201 do 1207 9 (w tym sezamu), które mogą zostać poddane umiarkowanej obróbce cieplnej i tylko wtedy gdy nie wpłynie ona na charakter nasion i owoców jako produktu naturalnego i nie powoduje, że nadają się bardziej do specjalnego niż do ogólnego użytku". W procesie produkcji miazgi sezamowej – co ustaliły organy – nasiona sezamu są poddane działaniu podwyższonej temperatury, celem uzyskania jak najniższej zawartości wody oraz charakterystycznego smaku i zapachu. Ustalenia te zostały poczynione w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, tj. – deklaracje producenta [...] firmy E S.A. dołączone do zgłoszeń celnych, z których wynika, że ziarna sezamu są prażone w stałej temperaturze i przez dłuższy czas, – specyfikację produktu producenta [...] D S.A. w S. (ISO 9002 z [...], [...]) dołączonej jako załącznik do zgłoszenia celnego [...] z [...]), w której zapach produktu producent określił jako przyjemny, specyficzny dla prażonego ziarna sezamu, – oferty handlowej A Sp. z o.o. kierowanej do G z opisem produkcji miazgi sezamowej, z którego wynika fakt prażenia w stałej temperaturze przez dłuższy czas ziarna sezamowego, opisany w deklaracjach producenta towaru. – oświadczenia odbiorcy miazgi sezamowej, producenta chałwy, Zakładu F w B., z którego wynika, że miazgę sezamową uzyskuje się z uprażonego ziarna sezamu – opinii odbiorcy miazgi sezamowej, producenta chałwy, Spółki G, z której wynika, że oferowane przez Spółkę A próbki ofertowe jak i partia produkcyjna posiadały cechy towaru poddanego prażeniu. Powyższe znajduje potwierdzenie w Polskiej Normie Nr PN-A-88119 "Półprodukty cukiernicze- miazga sezamowa", wg której miazga sezamowa to gładka jednolita masa, otrzymana przez roztarcie odtłuszczonych i uprażonych ziaren sezamu. Zastosowany przez organy celne Kod PCN 200819190 – pozostałe orzechy i inne nasiona – inaczej przetworzone niż te, o których mowa w innych działach, odpowiada zatem zarówno postaci jak i sposobowi uzyskania miazgi sezamowej. Zauważyć należy, że organ odwoławczy odniósł się do przedłożonych przez stronę skarżącą dowodów w postaci opisów procesu produkcji [...], przedstawionych na potrzeby toczącego się postępowania przez producentów firmę E S.A. oraz D S.A. oraz dokonał ich oceny w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego. Organ odwoławczy wskazał przy tym na występującą sprzeczność pomiędzy specyfikacją produktu (ISO 9002 z [...], [...], dołączonej jako załącznik do zgłoszenia celnego [...] z [...]), wg której wilgotność miazgi sezamowej wynosi max 0,2%, gdzie zapach produktu producent określił jako przyjemny, specyficzny dla prażonego ziarna sezamu, a treścią opisu procesu produkcyjnego tego producenta – Firmy D S.A., z którego wynika, iż ziarno użyte do produkcji [...] po umyciu jest suszone aby usunąć dodatkową wilgotność, która została wchłonięta w trakcie fazy mycia. Takie wysuszenie, jak trafnie zauważył organ, nie gwarantowałoby wilgoci w produkcie na poziomie 0,2%, o której mówi powyższa specyfikacja wystawiona przez tego samego producenta. Przy tym należy zauważyć, że pełnomocnik skarżącej do pisma procesowego z dnia [...] dołączył taką samą specyfikację tego producenta (ISO 9002 z [...] [...]), w której zamiast wcześniejszego zapisu mówiącego o zapachu specyficznym dla prażonego ziarna, znajduje się zapis mówiący dla o zapachu specyficznym dla suszonego ziarna, zatem należy uznać za wątpliwą jego wiarygodność. Ponadto analizując proces produkcji przedstawiony przez firmę E S.A. dotyczący suszenia ziarna sezamu, organ wskazał, że nie pokrywa się on z dołączonymi do zgłoszeń celnych deklaracjami tego samego producenta, w którym mowa o prażeniu ziaren sezamu. Organ zauważył przy tym, że producent jako graniczną temperaturę w procesie poddawania ziarna sezamu działaniu gorącego powietrza podaje 130°C, powyżej której następują niekorzystne zmiany organoleptyczne produktu. Zatem materiał dowodowy przedstawiony przez stronę skarżącą nie podważa ustaleń dokonanych przez organy celne, że ziarna sezamu poddane są działaniu podwyższonej temperatury (115-120°C). Wobec powyższego nie budzi zastrzeżeń Sądu ustalenie organów celnych co do klasyfikacji przedmiotowego towaru. Podkreślić przyjdzie, że organy celne prowadząc postępowanie nie naruszyły reguł prowadzenia postępowania dowodowego i ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne, kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów, określoną w art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W nauce wskazuje się, że organ dokonując tej oceny powinien kierować się wiedzą oraz zasadami doświadczenia życiowego, jak również zachować określone reguły, do których należą m.in. wymóg wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego oraz przeprowadzenie rozumowania zgodnie z zasadami logiki. Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone, Sąd nie ma podstaw do poważania dokonanych w postępowaniu ustaleń. W ocenie Sądu wniosek organów celnych wyprowadzony z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykracza poza swobodną ocenę dowodów, nie stanowi więc naruszenia prawa i znajduje potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego. Sąd oceniając zupełność uzasadnienia zaskarżonej decyzji stwierdził jej zgodność z art. 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa. Nie można przy tym uznać za zasadny zarzut skarżącej dotyczący pominięcia przez organy celne wiążącej informacji taryfowej wydanej przez administrację celną w [...]. Dokument ten został wydany dla firmy D S.A. Należy podkreślić, że wiążąca informacja taryfowa nie stanowi normy prawnej. Zgodnie z przepisem art. 5 ustawy Kodeks Celny, jest ona decyzją administracyjną, wydaną na wniosek strony w indywidualnej sprawie, która wiąże organy celne oraz osobę, której została udzielona. Organy celne (co dotyczy także państw – członków Unii Europejskiej) nie mają obowiązku stosowania ustalonej w WIT klasyfikacji taryfowej, jeśli stroną postępowania jest inny podmiot niż adresat WIT-u. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2003 r. V SA 3416/2001 publik. ONSA 2004/2/68). Wbrew zarzutom skarżącej, orany celne odnosiły się do tego dokumentu i wyjaśniły powody jego pominięcia w sprawie. Zatem zarzut naruszenia art. 180 ustawy Ordynacja podatkowa jest nieuzasadniony. Ponadto należy przypomnieć, że od 1 stycznia 1998 r. każdy importer w trybie wskazanego art. 5 ustawy Kodeks celny może zwrócić się do właściwego organu o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji towaru według taryfy celnej, którą stosuje się dla towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja ta została udzielona. Przedmiotem wiążącej informacji taryfowej jest kwalifikacja towarów według nomenklatury towarowej taryfy celnej. Ta regulacja prawna umożliwia całkowite wykluczenie jednego ze skutków ryzyka handlowego ponoszonego przez importera towaru, polegającego na błędnej klasyfikacji towaru, a co za tym idzie – uiszczeniu należności celnych w zaniżonej wysokości. Również nie jest uzasadniony zarzut dowolnego ustalenia stanu faktycznego, bowiem organy celne prawidłowo ustaliły rodzaj importowanego towaru oraz sposób jego uzyskania. Jak już wskazano – w ocenie Sądu – organy oprały się na należycie zebranym materiale dowodowym i wywiodły logicznie uzasadnione wnioski wsparte argumentacją wynikającą z poczynionych przez nie ustaleń. Nawiązując do opinii dr S., wydanej po doręczeniu stronie decyzji przez organ drugiej instancji, do treści której odwołał się zarówno Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę oraz skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...], wskazać przyjdzie, że potwierdza ona dokonane przez organy celne ustalenia. Zgodnie z tą opinią w procesie produkcji miazgi sezamowej "jadra sezamu muszą być poddane działaniu podwyższonej temperatury i w odpowiednio długim czasie. Chodzi o uzyskanie właściwej konsystencji jąder i charakterystycznego smaku i zapachu. Można powiedzieć, iż proces prażenia decyduje o jakości organoleptycznej chałwy". Aczkolwiek, jak podnosi skarżąca, z opinii tej wynika, że nie ma różnic w określeniu mąka sezamowa i miazga sezamowa, to należy zaznaczyć, że decydujące znaczenie mają tu przepisy taryfy celnej, z nich zaś jednoznacznie wynika, że miazgę sezamową należy klasyfikować do pozycji 2008 obejmującej inne nasiona rozgniecione, przetworzone innymi sposobami niż te o którym mowa w innych działach, tj. w dziale 12 – mielone ziarno sezamu poddane umiarkowanej obróbce cieplnej. Odnosząc się do zarzutu jednostronnego pojęcia decyzji w przedmiocie klasyfikowania [...] wg kodu celnego 2008 z pominięciem stanowiska Parlamentarnego Komitetu Stowarzyszenia organ celny słusznie zauważył, iż organem kompetentnym do wydawania opinii w sprawach taryfikacyjnych jest Światowa Organizacja Celna w Brukselii (WCO). Należy stwierdzić, że interpretacje te, jako opinie taryfikacyjne, publikowane są w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej i mają charakter wiążący. Co do klasyfikacji przedmiotowego towaru, tj miazgi sezamowej opinia taka nie została wydana. W związku z przystąpieniem Polski 1 stycznia 1996 r. do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów powołanej przez Radę Współpracy Celnej, organy celne są zobowiązane do stosowania rozstrzygnięć klasyfikacyjnych mających charakter interpretacji wiążącej. Kompetentnym organem do wydawania opinii klasyfikacyjnych oraz wiążącej informacji taryfowej w formie decyzji, na terenie RP, był Prezes Głównego Urzędu Ceł, a obecnie minister właściwy do spraw finansów publicznych, co wynika z art. 5 i 13 § 7 ustawy Kodeks celny. Wyjaśnienia do Taryfy celnej wydane w oparciu o upoważnienie ustawowe stanowią załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 r. i są prawnie obowiązujące. Wobec czego zarzut naruszenia art. 217 konstytucji jest bezpodstawny. Wbrew zarzutowi skarżącej w kwestii naruszenia reguły 3 Zharmonizowanego Sytemu Oznaczania i Kodowania Towarów poprzez zastosowanie reguły 3c, pozycji pojawiającej się jako ostatniej w kolejności numerycznej, zamiast reguły 3a, tj. specyficznego opisu, prawidłowo organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę uznał, że klasyfikacja miazgi sezamowej o nazwie handlowej [...] została ustalona w myśl reguły I Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz zgodnie z komentarzem do pozycji zawartym w Wyjaśnieniach do Taryfy Celnej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów celnych, z uwagi na odmienne poglądy prezentowane przez urzędy różnych rejonach kraju odnośnie klasyfikowania tego samego produktu, podkreślić należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego naruszenie zasady zaufania jest utożsamiane z przypadkami podejmowania diametralnie różnych rozstrzygnięć przez organ pierwszej i drugiej instancji w stosunku do tożsamej strony (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 1994 r. sygn. akt SA/Wr 89/94 publik. POP 1996, nr 1, poz. 11 ). Nie ulega wątpliwości, iż każdy organ ma prawo do zmiany wcześniej prezentowanego środowiska, tym bardziej, że zmiana ta może wynikać z odmiennych stanów faktycznych bądź zebranego materiału dowodowego. W tej sytuacji należy zgodzić się z poglądem zaprezentowanym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 1999 r. sygn. akt I SA/Łd 52/98, zgodnie z którym fakt przyjmowania przez organ celny w toku innych odpraw celnych deklarowanej przez importera klasyfikacji towarowej nie może powodować, że podczas następnych odpraw nie ma on prawa do dokonania właściwej taryfikacji tego samego produktu. Podkreślić przy tym należy, iż strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności i dowodów dokumentujących fakt zaakceptowania deklarowanej przez stronę taryfikacji celnej importowanej miazgi sezamowej w tożsamym stanie faktycznym i w oparciu o identyczny materiał dowodowy. Mając na względzie okoliczności faktyczne oraz uregulowania prawne mające zastosowanie w sprawie, Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). P.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło