II SAB/Rz 21/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu -postanawia- skargę odrzucić. Skarżący W. M. pismem z dnia 15 lipca 2004 r. wezwany został do złożenia wyjaśnień, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie braku decyzji w zakresie cofnięcia Z. M. i W. P. zezwolenia na sprzedaż alkoholu w lokalu "[...]" – Ł., ul. R. [...] składał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a jeżeli tak to o udokumentowanie tego faktu. W udzielonej odpowiedzi skarżący poinformował, iż w niniejszej sprawie dwukrotnie wnosił zażalenia do SKO [...] na niezałatwienie przedmiotowej sprawy w terminie, na dowód czego przedłożył kserokopie zażalenia z dnia 19 maja 2003 r. oraz z 28 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - określanej dalej jako P.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w § 2 pkt 1-4 tego artykułu, tj. gdy w sprawie powinna być wydana decyzja administracyjna, postanowienie w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz na inne niż wymienione powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Do skargi na bezczynność mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z nich - w myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. - jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 P.p.s.a. W administracyjnym toku instancji oznacza to wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w myśl którego na niezałatwienie sprawy w kodeksowo określonych terminach służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu do sądu konieczne jest uprzednie zastosowanie trybu, o którym mowa w tym przepisie. W niniejszej sprawie organem pierwszoinstancyjnym był Burmistrz Miasta [...], a więc przed wniesieniem skargi na bezczynność należało wystosować zażalenie do SKO [...]. Po wniesieniu pierwszego ze wskazanych przez skarżącego zażaleń z dnia 19 maja 2003 r. (podpisane przez skarżącego z datą 20 maja 2003 r.) Burmistrz Miasta [...] w następstwie jego rozpoznania przez Kolegium w dniu [...] lipca 2003 r. wydał decyzję Nr [...] odmawiającą cofnięcia Z. M. i W. P. zezwoleń na sprzedaż alkoholu. W wyniku złożonego odwołania od tej decyzji SKO [...] w dniu [...] września 2003 r. wydało decyzję Nr [...], którą uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało mu sprawę do ponownego rozpoznania (decyzja organu II instancji została następnie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie sygn. akt. SA/Rz 1586/03). Z powyższego wynika zatem, iż w sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania wskazane przez skarżącego zażalenie nie może zostać wzięte pod uwagę, jako nie pozostające z nim w merytorycznym związku. Drugie ze wskazanych przez skarżącego zażaleń z dnia 28 kwietnia 2004 r. składanych na bezczynność Burmistrza Miasta [...] zostało przez niego podpisane z datą 29 kwietnia 2004 r. (wpłynęło do SKO w dniu 30 kwietnia 2004 r.). Data 29 kwietnia 2004 r. jest również datą podpisania przez skarżącego przedmiotowej skargi i jej wpływu do Urzędu Miasta [...]. Przyjmując ją zatem jako datę równoczesnego złożenia zażalenia i wniesienia skargi należy uznać, iż skarżący nie wyczerpał trybu dającego mu możliwość skutecznego zaskarżenia bezczynności Burmistrza Miasta [...] do sądu administracyjnego. Nierozpoznanie zażalenia przez organ wyższego stopnia przed wniesieniem skargi pozwala stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie skarżący W. M. wniósł skargę z pominięciem trybu zażaleniowego, co z uwagi na jej przedwczesność stanowi naruszenie przepisów postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi i skutkuje odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd z uwagi na niewyczerpanie ustawowego trybu postępowania skutkującego niedopuszczalnością skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.