II SA/Wa 1139/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Asesor WSA Joanna Kube Asesor WSA Janusz Walawski Protokolant Agnieszka Kolasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2004 r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia [...]maja 2004 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej – oddala skargę – - Uzasadnienie - Stan sprawy przedstawiał się następująco. Pan P.S. zwrócił się w dniu 11 września 2003 r. do Sądu Najwyższego z wnioskiem o udzielenie informacji w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, dotyczącej orzeczeń tego sądu w sprawach protestów wniesionych do ostatniego referendum. Pismem z dnia [...] października 2003 r. Sąd Najwyższy zwrócił się do skarżącego o wskazanie szczególnego interesu publicznego uzasadniającego potrzebę pozyskania informacji o charakterze przetworzonym. W wyniku skargi p. P.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2004 r. o sygnaturze akt II SAB 332/03 zobowiązał Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego do rozpatrzenia, w terminie 14 dni od doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, wniosku skarżącego o udzielenie informacji. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. odmówił skarżącemu udzielenia informacji. Wskazał w uzasadnieniu, że wniosek skrzącego dotyczy informacji przetworzonej. W sprawach protestów referendalnych wydanych zostało 98 orzeczeń, w stosunku do których nie był prowadzony oddzielny zbiór. Organ podniósł, że uzyskanie takich informacji, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny. Zdaniem organu skarżący sam we wniosku nie wykazał, ażeby uzyskanie informacji przetworzonej było szczególnie istotne dla interesu publicznego. W takiej sytuacji Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, działając na podstawie art. 77 § 1 kpa zbadał z urzędu czy udzielenie skarżącemu informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dokonując analizy pojęcia tego interesu uznał, że po stronie skarżącego taki interes nie występuje. Charakter bądź pozycja podmiotu występującego z żądaniem udzielenia informacji publicznej przetworzonej, a zwłaszcza realne możliwości przyszłego wykorzystania uzyskanych danych ma bowiem wpływ na ocenę istnienia interesu publicznego. Organ wskazał ponadto, że udzielenie informacji przetworzonej wiąże się z poniesieniem określonych środków, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącym działaniem określonych organów. Biorąc zaś pod uwagę, że udzielenie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają wykorzystania jej w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu państwa organ uznał, iż po stronie skarżącego nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie żądanej informacji. Od tej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego decyzją z dnia [...] maja 2004 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. W skardze na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie p. P. S. zarzucił jej naruszenie art. 61 Konstytucji RP, jak również błędną wykładnię art. 3 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zarzucił ponadto mylenie przez organ przetwarzanie informacji z przetwarzaniem zbioru informacji. Zdaniem skarżącego przetwarzanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej dotyczy tylko obróbki intelektualnej. Jego żądanie związane było wyłącznie z obórką techniczną tych orzeczeń i dlatego odmowa udzielenia przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego żądanych informacji narusza prawo. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy Administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr l53, poz. 1269). Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując analizy przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) wskazać należy, że ustawodawca zawarł w ustawie ograniczenia w dostępie do informacji publicznej. Uczynił to nie tylko w art. 5 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, ograniczając dostęp do informacji publicznej w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych czy też ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy lecz również w stosunku do informacji przetworzonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje, m.in. prawo do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. A zatem ustawodawca wprowadza tym przepisem podział na informację prostą i na informację przetworzoną. Istotą żądania zgłoszonego przez skarżącego udzielenia informacji publicznej było udostępnienie właśnie informacji przetworzonej to jest takiej, która co do zasady wymaga dokonania określonych analiz, zaangażowania znaczących środków osobowych i finansowych. Przetworzenia informacji publicznej nie można bowiem ograniczyć, jak wskazywał skarżący, tylko do znaczenia technicznego. Sąd zgadza się z poglądem Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, zawartym w odpowiedzi na skargę, że przetworzenie jako zwrot techniczno – prawny ma swoje szczególne znaczenie i nie może być ograniczany tylko do jednej sfery. Oznacza to bowiem zarówno przekształcenie intelektualne jak i przybranie nowej formy (nowej bazy danych). Biorąc zaś pod uwagę, że sprawa dotyczy 98 orzeczeń dotyczących sporów referendalnych, spełnienie oczekiwań skarżącego wymagałoby przetworzenia polegającego na stworzeniu odrębnej formy, a mianowicie stworzenia tylko dla skarżącego i na jego żądanie zbioru orzeczeń Sądu Najwyższego dotyczącego protestów referendalnych. Tak więc żądanie skarżącego bez wątpienia dotyczyło informacji przetworzonej. Uzyskanie informacji przetworzonej możliwe jest w zakresie, w jakim jest to szczególnie uzasadnione ze względu na interes publiczny. Powinność wykazania interesu publicznego jako podstawy żądania udzielenia informacji przetworzonej spoczywa co do zasady na wnioskodawcy, zgodnie z regułą koniecznego współdziałania organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie określonej sprawy w określony sposób. Niewskazanie interesu publicznego przez zobowiązany do tego podmiot nie oznacza, że automatycznie ma zapaść decyzja odmowna. W tej sytuacji organ prowadzący postępowanie w sprawie -stosownie do postanowień art. 77 § 1 kpa - powinien z urzędu zbadać czy w danej sprawie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie zainteresowanemu podmiotowi przetworzonej informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przeprowadził takie postępowanie wobec niewskazania takiego interesu przez skarżącego. Określenie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym, nie posiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Jest to jednak niewątpliwie pojęcie znaczeniowo węższe od pojęcia interesu społecznego. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie związanej z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Można zatem powiedzieć, że skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Reguła ta się odnosi również do działań podejmowanych na tle powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej. A więc w kwestii udzielania przez organy państwa informacji publicznej interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa -usprawniłoby np. działanie jego organów. Udzielenie zatem skarżącemu przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego informacji przetworzonej byłoby uzasadnione interesem publicznym, o tyle o ile mogłoby to realnie się przełożyć na przykład na poprawę funkcjonowania tego Sądu, bądź też sądownictwa w ogólności. A zatem charakter czy pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia mu stosownych informacji, a zwłaszcza realne możliwości przyszłego wykorzystania przez niego danych ma wpływ na ocenę istnienia interesu publicznego, uzasadniającego udzielenie mu stosownych informacji. Uzyskanie przetworzonej informacji publicznej - jak wskazano wcześniej i na co wskazywał w swojej decyzji Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wiąże się z poniesieniem określonych środków zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa. W związku z tym udzielanie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają, iż zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania organów państwa przemawia za przyjęciem, iż po stronie nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie im żądanej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając w niniejszej sprawie podzielił pogląd organu, o braku po stronie skarżącego interesu publicznego uzasadniającego udzielenie mu żądanej informacji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.