III SA/Lu 454/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek, , , po rozpoznaniu w dniu 22 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończenia postępowania rozgraniczeniowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 22 lipca 2004r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła skarga P.L. na decyzję tegoż organu z dnia [...] czerwca 2004r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] dotyczącą odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończenia postępowania rozgraniczeniowego. Mimo, iż w skardze jako skarżący został wymieniony P.L., a nadto pod skargą widnieje komputerowy zapis na nazwisko "P.L.", skarga została własnoręcznie podpisana przez A.L., która jak wynika z akt, jest jego matką. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie argumentując, iż P.L. nie można uznać za skarżącego, gdyż nie podpisał skargi, natomiast A.L. nie wykazała się interesem prawnym do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na mocy art. 50 § 2 cytowanej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jest oczywiste, że w sprawie niniejszej interes prawny do wniesienia skargi posiada P.L., którego praw dotyczyła decyzja organu administracji I instancji oraz decyzja utrzymująca ją w mocy wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Za osobę skarżącego należało więc uznać P.L., mimo, iż skarga wniesiona przez niego zawierała braki formalne, które jednakże mogły zostać uzupełnione w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 wymienionej ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 w/w ustawy, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga złożona przez P.L. nie została przez niego podpisana, nie zostało również wykazane uprawnienie A.L. do podpisania skargi. Za takowe nie można bowiem uznać dołączonego do skargi wniosku A. i L.L z dnia 23 lutego 1995r. skierowanego do Sądu Rejonowego o wydanie im zezwolenia na dokonanie czynności darowizny części gospodarstwa rolnego na rzecz P.L.. W tym czasie A. i L. małż. L. działali bowiem jako przedstawiciele ustawowi małoletniego wówczas (ur. [...].12.1978r.) P.L.. Podnieść również należy, że skarga złożona w oryginale nie zawierała jej odpisów i odpisów załączników skargi, który to wymóg stawia przepis art. 47 § l cytowanej ustawy. W związku z powyższym, pismem z dnia 3 września skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, nadesłanie dwóch odpisów skargi oraz złożenia dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do podpisania skargi przez A.L., w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 8 września 2004r. dorosłemu domownikowi – A.L., w sposób zgodny z art. 72 wymienionej ustawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał jeden odpis skargi przez niego podpisanej, po jednym odpisie załączników oraz upoważnienie datowane na 14 lipca 2004r., w którym upoważnia A.L. do "złożenia podpisu na skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie". Stwierdzić należy, że skarżący nie uzupełnił wszystkich braków formalnych skargi, do usunięcia których został wezwany pismem z dnia 3 wrzenia 2004r. Nie podpisał bowiem oryginału skargi, złożył tylko jeden odpis skargi, nadto z dołączonego upoważnienia dla A.L. nie wynika, iż może ona reprezentować skarżącego w takim zakresie, który upoważniałby do podpisania skargi. Samo tylko upoważnienie do "złożenia podpisu" ma zastosowanie do strony, która nie może się podpisać z powodu trwałej przyczyny (kalectwa, choroby, analfabetyzmu), co w sprawie niniejszej nie znajduje uzasadnienia, gdyż na niektórych dokumentach (w tym m.in. na upoważnieniu z dnia 14 lipca 2004r. oraz na odpisie skargi), widnieją własnoręczne podpisy P.L. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.