II SA/Gd 914/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 listopada 2000r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. Z. G. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 listopada 2000r. utrzymującą w mocy decyzję Zarządu Gminy ustalającą opłatę adiacencką związaną z budową kolektora kanalizacyjnego i oczyszczalni ścieków. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz.1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Tą "inną przyczyną" w rozpoznawanej sprawie jest nierozpoznanie w sposób prawem przewidziany przez organ II instancji wniosku skarżącego z dnia 7 grudnia 2000r., w którym żąda on uzupełnienia decyzji z dnia 10 listopada 2000r. W myśl art. 111 § 1 K.p.a. strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji żądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania. W takim przypadku stosownie do treści art. 111 § 2 K.p.a. termin dla stron do wniesienia odwołania, powództwa lub - co ma miejsce w sprawie - skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi. W orzecznictwie przyjmuje się, że uzupełnienie decyzji następuje w formie decyzji, natomiast odmowa uzupełnienia rozstrzygnięcia w formie postanowienia. Niezależnie jednak od prawnej formy rozstrzygnięcia złożenie przez skarżącego tego typu wniosku powodowało wstrzymanie biegu terminu do wniesienia skargi i tym samym skarga jako niedopuszczalna, na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu.