II SA/Bk 406/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.),, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2004 r. sprawy ze skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania I instancji w sprawie zmiany wysokości zasiłku stałego wyrównawczego oddala skargę Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 37 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 1 oraz art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593), po rozpatrzeniu odwołania F. B. od decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia [...].03.2004r. znak: [...] w sprawie zmiany wysokości zasiłku stałego wyrównawczego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło decyzję organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie przed organem I instancji, jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił, następujący stan sprawy: Działając z urzędu organ I instancji dokonał weryfikacji własnej decyzji z dnia [...] lutego 1997r. Nr [...], przyznającej p. F. B. prawo do zasiłku stałego wyrównawczego. Przedmiotem zmiany była wysokość świadczenia. Zaskarżoną decyzją organ ustalił od dnia 1 marca 2004r. wysokość zasiłku stałego wyrównawczego w kwocie 316, 75 złotych. W złożonym odwołaniu skarżący kwestionuje zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie i wyraża niezadowolenie z tak ustalonej wysokości zasiłku stałego wyrównawczego. Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, co następuje: Zasiłek stały wyrównawczy został przyznany p. F. B. decyzją z dnia [...] lutego 1997r. Nr [...] w trybie i na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 29.11.1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 z późn. zmianami). Decyzją z dnia [...].03.2004r. znak: [...] organ I instancji dokonał zmiany własnej decyzji Nr [...], przyznającej zasiłek stały wyrównawczy, w zakresie wysokości tego zasiłku. W trakcie toczącego się postępowania odwoławczego nastąpiła zmiana przepisów ustawy o pomocy społecznej. Obowiązujące w czasie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia przepisy wyżej powołanej ustawy zostały zastąpione przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004r. Nr 64, poz. 593), które weszły w życie z dniem 1 maja 2004r. Zgodnie z art. 149 ust. 1 obowiązującej ustawy wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, z wyjątkiem decyzji określonych w ust. 2 i 3 oraz art. 152 ust. 3 i art. 154 ust. 8 niniejszej ustawy. Wskazane w niniejszym przepisie wyjątki nie dotyczą zasiłków stałych wyrównawczych. Uwzględniając obowiązujący stan prawny należy stwierdzić, iż z dniem 1 maja 2004r. przedmiot weryfikacji (decyzja z dnia 17 lutego 1997r. Nr 4/97) został wyeliminowany z obrotu prawnego na mocy art. 149 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. W związku z powyższym zaskarżoną decyzję należało uchylić i umorzyć postępowanie przed organem I instancji jako bezprzedmiotowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego p. F. B. podnosi zarzut naruszenia prawa twierdząc, iż ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej łamie zasadę honorowania praw nabytych, równości wobec prawa, konsultacji społecznych i nadrzędności Konstytucji. Skarżący żąda zbadania sprawy przez Trybunał Konstytucyjny. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając co następuje: Rozpatrując sprawę organ odwoławczy ma obowiązek uwzględniać zmiany zarówno stanu faktycznego, jak i stanu prawnego, jakie miały miejsce od chwili wydania zaskarżonej decyzji. Samorządowe kolegia odwoławcze są organami wykonawczymi i są zobowiązane do stosowania obowiązujących przepisów prawa. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze zmianą stanu prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonej decyzji, a mianowicie - z dniem 1 maja br. utraciła moc ustawa z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), w oparciu o przepisy której została wydana zaskarżona decyzja. Obowiązująca od dnia 1 maja 2004r. ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) w art. 149 ust. 1 stanowi, iż wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, które między innymi dotyczą zasiłków stałych wyrównawczych. Z uwagi na to, iż przedmiotem weryfikacji była ostateczna decyzja dotycząca zasiłku stałego wyrównawczego, która wygasła z mocy przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004r. Nr 64, poz. 593) Kolegium stwierdziło, iż przedmiot weryfikacji został wyeliminowany z obrotu prawnego na mocy art. 149 ust. 1 wyżej powołanej ustawy. Mając na uwadze fakt, iż przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004r. Nr 64, poz. 593) nie przewidują takiej formy świadczenia, jak zasiłek stały wyrównawczy – zaskarżoną decyzję Kolegium uchyliło w całości i umorzyło postępowanie przed organem I instancji, jako bezprzedmiotowe. Wobec faktu, iż odrębnym pismem z dnia [...].04.2004r. znak: [...], podpisanym przez Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T., skarżący został powiadomiony o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie przyznania z dniem 1 maja 2004r. zasiłku stałego w trybie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) Kolegium odstąpiło od ponownego informowania skarżącego w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zarzut błędnie powołanej w podstawie prawnej ustawy o pomocy społecznej Kolegium sprostowało postanowieniem z dnia [...].07.2004r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Wbrew twierdzeniom skarżącego, ustawa z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej została prawidłowo zastosowana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w niniejszej sprawie, dlatego też skarga podlega oddaleniu. To ustawodawca zadecydował, iż z dniem wejścia w życie nowej ustawy o pomocy społecznej, wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy o pomocy społecznej z 29.11.1990r. Przepis art. 149 ustawy wprowadzający tą regułę nie czyni wyjątków w stosunku do decyzji w sprawie zasiłków stałych wyrównawczych. Dlatego też organ odwoławczy, stosując przepis art. 149 ustawy z 12.03.2004r. zasadnie uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Jednocześnie zostały podjęte przez organ I instancji postępowania w przedmiocie przyznania mu zasiłku stałego oraz zasiłku pielęgnacyjnego, zgodnie z zasadami określonymi w nowej ustawie o pomocy społecznej z 12.03.2004r., która weszła w życie z dniem 1.05.2004r. Legalność decyzji przyznających skarżącemu zasiłek stały oraz zasiłek pielęgnacyjny, na podstawie nowej ustawy z 12.03.2004r., była przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia niniejszego Sądu w odrębnych sprawach [...] i [...] Jedynym trafnym zarzutem podniesionym w rozpoznawanej skardze jest błędnie powołana data uchwalenia nowej ustawy. Błędnie powołana w decyzji data: 12 "maja" 2004r. została wszakże sprostowana postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].07.2004r. znak: [...] i uchybienie to nie miało jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy. Podnosząc zarzut sprzeczności regulacji ustawy z 12.03.2004r. z Konstytucją RP skarżący nie przytoczył szerszej argumentacji, stąd też trudno się odnieść do tak ogólnikowego zarzutu. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).