II SA/Ka 2417/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędzia WSA Włodzimierz Kubik( spr.) Asesor WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt i opłaty za transport, leczenie i utrzymanie odebranych zwierząt 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] w części orzekającej o obciążeniu skarżącej kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt, 2. orzeka, że zaskarżona decyzja w części uchylonej, nie podlega wykonaniu. Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...] odebrał czasowo skarżącej [...] i [...], zezwalając jednocześnie na odebranie wyżej wymienionych zwierząt domowych Towarzystwu Opieki nad Zwierzętami w C., a także obciążył skarżącą kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania utrzymano w mocy decyzję organu I instancji w całości. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium podało, że kontrola przeprowadzona z nakazu Prokuratora Rejonowego w C. wykazała, że na posesji skarżącej przetrzymywano koty i psy z których co najmniej kilka wymagało natychmiastowego leczenia. Zwierzęta były przetrzymywane w pomieszczeniach bez dostępu światła, przywiązane do różnych sprzętów. W tym stanie rzeczy decyzję organu I instancji uznano za zasadną. Skarga została wniesiona przez S.J. na decyzje organów obu instancji w części orzekającej o obciążeniu jej kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt. Pogodziła się ona już bowiem - jak podała - z odebraniem jej ukochanych zwierząt i nie domaga się ich zwrotu. Skarżąca podnosi, że obciążanie jej kosztami transportu, utrzymywania i ewentualnego leczenia zwierząt jest bezzasadne, ponieważ podpisała w obecności funkcjonariusza policji oświadczenie o zrzeczeniu się ich własności. Dodatkowo podaje, że na ponoszenie przez nią wyżej opisanych kosztów nie pozwala jej sytuacja finansowa albowiem jest osobą samotną i utrzymuje się z [...] w wysokości [...] zł miesięcznie. Mieszka w częściowo zrujnowanym i zawalonym domu, którego jest współwłaścicielką w niewielkiej części. Pismem wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach w dniu [...] skarżąca wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten NSA oddalił postanowieniem z dnia 20 stycznia 2003 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi wskazano, że zastosowane w sprawie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. nr 111, poz. 724 ze zm.) nie mają charakteru uznaniowego. Stanowią one wprost, że kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia czasowo odebranych zwierząt obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna. Z akt sprawy bezspornie wynika, że część odebranych zwierząt stanowiła własność skarżącej, a pozostała ich część znajdowała się pod jej opieką. Skoro więc przepisy ustawy stanowią wprost, że kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt obciąża się ich dotychczasowego właściciela lub opiekuna to zarzut skargi o bezpodstawnym obciążeniu skarżącej wymienionymi kosztami jest nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga musiała odnieść skutek, aczkolwiek nie z przyczyn podniesionych przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania tej skargi zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) uznał bowiem, że narusza ona prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7ust 1 ustawy o ochronie zwierząt w przypadku m.in. rażącego zaniedbywania zwierząt mogą one zostać czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi decyzją wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz w przypadkach nie cierpiących zwłoki (art.7 ust. 3), zwierzęta mogą zostać odebrane przez policjanta lub upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, a następnie wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję w przedmiocie ich odebrania. Zgodzić się należy, że stanowiskiem organu II instancji, że przepis art. 7 ust. 4 omawianej ustawy nakazuje, w wyżej opisanych przypadkach, obciążenie kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia dotychczasowego właściciela lub opiekuna odebranych zwierząt. Kontrolowane decyzje organów obu instancji w ich zaskarżonej części dotknięte są jednak wadą związaną z ich wykonalnością. Nie wynika z nich bowiem w jakiej wysokości należnościami została obciążona skarżąca. W tym miejscu należy wskazać, że decyzje organów obu instancji w kontrolowanej przez Sąd części, stanowią podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Z przepisu zawartego w art. 7 ust. 5 cytowanej ustawy wynika jednocześnie, że do należności z tytułu kosztów o jakich mowa stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zauważyć wreszcie przyjdzie, że ustalenie wymienionych należności już po wydaniu decyzji, a więc w toku jej wykonywania oraz obciążenie nimi skarżącej - do czego jak się wydaje zmierzały organy obu instancji - wymykałoby się spod kontroli zarówno organu II instancji, jak i sądu administracyjnego. Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta C. zastosuje się do wskazań Sądu i w przypadku konieczności obciążenia skarżącej kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt precyzyjnie określi ich wysokość. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270)w związku z art. 97 § 1 cytowanej wyżej ustawy przepisy wprowadzające(...).