II SA/Kr 980/02

WyrokWSA w Krakowie2004-11-22

Skład orzekający: Halina Jakubiec, Krystyna Kutzner, Piotr Lechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może przedłużyć okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych w sytuacji, gdy przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowią, że okres ten jest ściśle określony i nie przewidują możliwości uznaniowego przedłużenia?
Ratio decidendi
Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu dotyczące okresu pobierania zasiłku są bezwzględnie obowiązujące i nie pozwalają organom administracyjnym na uznaniowe przedłużanie tego okresu. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ponieważ organ pierwszej instancji orzekł o utracie prawa do zasiłku od dnia, w którym skarżąca jeszcze posiadała do niego uprawnienie, co stanowiło naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o zatrudnieniu.
Stan faktyczny
Skarżąca W.S. straciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Starosty o utracie prawa do zasiłku. Skarżąca wniosła skargę, argumentując, że ze względu na wiek i stan zdrowia nikt jej nie przyjmie do pracy, domagając się przedłużenia prawa do zasiłku. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na błędy proceduralne organów.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia: WSA Halina Jakubiec ( spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2004r sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody z dnia 4 marca 2002 r. Nr: [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Decyzją z dnia 4 marca 2002 r. ([...]) Wojewoda i utrzymał w mocy orzeczenie Starosty z dnia [...]2002 r. ([...]) o utracie przez W.S. prawa do zasiłku od dnia [...]2002 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Jako podstawę prawną decyzji organ drugiej instancji powołał art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r Nr 6 poz. 56 ze zm.) oraz obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 27 września 2000 r w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy (M.P. z 2000 r Nr 30 poz. 636). Powołany przepis ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS (op. cit.) stopa bezrobocia na obszarze Powiatu K. na dzień [...] roku poprzedzającego dzień nabycia przez W. S. prawa do zasiłku, tj. na dzień [...] 2000 r. wynosiła 9,7 %, a więc nie przekroczyła przeciętnej stopy bezrobocia w kraju wynoszącej 13,6 % . Skoro zasiłek dla bezrobotnych W.S. pobierała od dnia [...] 2001 r. to okres jego upływał z dniem [...] 2002 r. W skardze na powyższą decyzję W.S. określiła rozstrzygnięcie jako krzywdzące, gdyż nikt jej nie przyjmie do pracy ze względu na wiek oraz stan zdrowia. Z tego powodu skarżąca, jak należy domniemywać, domaga się przedłużenia prawa do zasiłku. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko i wniósł ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu regulujące zagadnienia związane z przyznawaniem świadczeń i okresem ich wypłaty mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracyjnym możliwości uznaniowego przyznawania zasiłków lub dowolnego przedłużania okresów ich wypłaty. Wojewoda prawidłowo ustalił w zaskarżonej decyzji, iż W. S. prawo do zasiłku przysługiwało tylko przez 6 miesięcy, zgodnie z powołanymi na wstępie przepisami. Zauważyć jednak należy, że W. S. nabyła prawo od dnia [...] 2001 r., a zatem uprawnienie to przysługiwało jej do dnia [...] 2002 r. zgodnie bowiem z art. 57 § 3 kpa terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniu terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było, ostatnim dniu tego miesiąca. Ponadto myśl art. 23 ust. 1 ustawy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, za każdy dzień kalendarzowy. Tymczasem Starosta decyzją z dnia [...] 2002 r. orzekł o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku od dnia [...] 2002 r., a więc w dniu gdy W.S. prawo do powyższego świadczenia jeszcze przysługiwało. Wojewoda nie zwrócił uwagi na istotne naruszenie przez ten organ przepisów art. 57 § 3 kpa oraz art. 23 ust. 1, art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Utrzymując w mocy wadliwe rozstrzygnięcie dodatkowo naruszył art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 pkt 1 lit a w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, której zastosowanie do rozstrzygnięcia sprawy niniejszej wynika z treści art. 97 § 1 ustawy z tej samej daty - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 i 1271).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło