IV SA/Wa 412/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.) Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska Asesor WSA Jakub Linkowski Protokolant Andrzej Malinowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustanowienia strefy ochrony bezpośredniej ujęcia wody - skargę oddala - Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r., powołując się na przepis art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 58 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. prawo wodne, po podjęciu na wniosek E. W. zawieszonego postępowania w sprawie ustanowienia nowych stref ochrony bezpośredniej dla ujęcia wody S. i S., umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w części dotyczącej ustanowienia strefy ochrony bezpośredniej ujęcia wody S.. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że dla ujęcia wody S. strefy ochrony bezpośredniej zostały ustalone decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w R. z dnia [...] grudnia 1972 r. Jednocześnie ujęcie to posiada teren ochrony pośredniej, ustanowiony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2000 r. Według art. 58 ustawy prawo wodne, wojewoda posiada kompetencje do ustanawiania stref obejmujących wyłącznie teren ochrony bezpośredniej. W pozostałych przypadkach obszar ochronny ustanawia w drodze rozporządzenia dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. W tej sytuacji wojewoda nie posiada kompetencji do ustanawiania stref ochronnych ujęcia wody S., co czyni postępowanie bezprzedmiotowe. Minister Środowiska po rozpoznaniu odwołania E. W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 2 ustawy z dnia 12.12.2003 r. o zmianie ustawy prawo wodne utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe choć jego uzasadnienie jest wadliwe. O bezprzedmiotowości postępowania przesądza zdaniem organu art. 2 ustawy z dnia 12.12.2003 r. o zmianie ustawy prawo wodne (Dz. U. Nr 228, poz. 2259) w związku z art. 25 ustawy z dnia 27.07.2001 r. o wprowadzeniu ustawy – prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 100 poz. 1085). Z mocy art. 25 ust. 1 cyt. ustawy ustanowiona na podstawie ustawy prawo wodne z 1962 r. strefa ochrony bezpośredniej ujęcia S. wraz z ustanowioną dla tego ujęcia na podstawie ustawy prawo wodne z 1974 r. strefą ochrony pośredniej, stały się strefą ochronną w rozumieniu ustawy prawo wodne z 1974 r. w brzmieniu nadanym sprzed zmian dokonanych w tej ustawie, ww. ustawą z dnia 27.07.2001 r. W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 12.12.2003 r. nowelizującej prawo wodne z 2001 r. strefy ochronne ujęć wody ustanowione na podstawie prawa wodnego z 1974 r. stały się na podstawie art. 2 ust. 1 tej ustawy strefami ochronnymi ujęć wody w rozumieniu obowiązującej obecnie ustawy prawo wodne. Stosownie do treści art. 2 ust. 2 cyt. ustawy postępowanie administracyjne wszczęte w przedmiocie tych stref ochronnych umarza się z dniem wejścia w życie ustawy tj. z dniem 30 grudnia 2003 r. Z powyższych regulacji ustawowych wynika, że brak jest podstaw prawnych do prowadzenia przez Wojewodę [...] postępowania administracyjnego w przedmiocie ustanowienia nowego terenu ochrony bezpośredniej dla ujęcia wody S.. Zmiana strefy ochronnej dla ujęcia wody S. może nastąpić wyłącznie na wniosek właściciela ujęcia wody skierowanego do właściwego miejscowo dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Słusznie zatem organ pierwszej instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E. W.. W skardze wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie organu do ustanowienia strefy ochrony bezpośredniej dla ujęcia wody pitnej S. zarzucając, że zaskarżona decyzja została wydania z naruszeniem przepisów ustawy o ochronie środowiska i ustawy prawo wodne. Zdaniem skarżącej organ błędnie uznał, że wojewoda nie jest właściwy do ustanowienia strefy bezpośredniej ochrony ujęcia wody pitnej S.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko, że wszczęte postępowanie administracyjne w przedmiocie stref ochronnych, ustanowionych na podstawie prawa wodnego z 1974 r. podlegają umorzeniu z dniem 30.12.2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].01.2004 r. umorzył jako bezprzedmiotowe podjęte na wniosek skarżącej zawieszone postępowanie w części dotyczącej ustanowienia nowej strefy ochrony bezpośredniej dla ujęcia wody S.. Rozstrzygnięcie to odpowiada prawu, choć przytoczona w uzasadnieniu decyzji argumentacja nie jest prawidłowa. Zwrócił na to uwagę organ odwoławczy, wskazując przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania. Strefy ochronne dla ujęcia wody S. zostały ustanowione – strefa bezpośrednia decyzją Wojewódzkiej Rady Narodowej w R. z dnia [...].12.1972 r., zaś strefa pośrednia decyzją Wojewody [...] z dnia [...].10.2000 r. Ustanowione na podstawie dotychczasowych przepisów strefy ochronne ujęć wody stały się z mocy art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2004 r. o wprowadzeniu ustawy – prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach i zmianie innych ustaw strefami ochronnymi ujęć wody w rozumieniu przepisów ustawy prawo wodne z 1974 r. (sprzed nowelizacji wprowadzone tą ustawą). Prawo wodne z 1974 r. zostało uchylone i zastąpione ustawą prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r., które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2002 r. Ustawą z dnia 12.12.2003 r. zostało znowelizowane prawo wodne z 18 lipca 2001 r. Art. 2 ust. 1 tej noweli stanowi, że ustanowione na podstawie ustawy z dnia 24.10.1974 r. prawo wodne strefy ochronne ujęć wody stają się strefami ochronnymi ujęć wody w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1 tj. ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Zgodnie z art. 2 ust. 2 noweli postępowanie administracyjne wszczęte w przedmiocie stref ochronnych ujęć wody, o których mowa w ust. 1 umarza się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. z dniem 30.12.2003 r. Wszczęte zatem postępowanie administracyjne w sprawie ustanowienia nowej strefy ochrony bezpośredniej ujęcia wody S., ustanowionej na podstawie ustawy prawo wodne z 1962 r. podlegało z mocy prawa umorzeniu. Według art. 58 ust. 1 obowiązującej obecnie ustawy prawo wodne strefą ochronną ustanawia w drodze rozporządzenia dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej na wniosek i koszt właściciela ujęcia. Powyższa regulacja wskazuje na brak podstaw prawnych do prowadzenia postępowania przez wojewodę. Ustawa dopuszcza ustanowienie strefy ochronnej obejmującej wyłącznie teren ochrony bezpośredniej tylko w przypadkach określonych w art. 52 ust. 3 ustawy. Wówczas strefę ochrony bezpośredniej na wniosek i koszt właściciela ujęcia wody ustanawia w drodze decyzji organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Z powyższych względów należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270) skargę oddalić. E.W.