II SA/Po 2216/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 grudnia 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi Polskiego Klubu Ekologicznego – w N. na decyzję Wojewody z dnia [..] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty N. z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [....], II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej kwotę 10,- zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E. Podrazik /-/ G. Radzicka /-/ A. Łaskarzewska II SA/Po 2216/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].07.2002 r. Wojewoda , po rozpatrzeniu odwołania A. C. i Polskiego Klubu Ekologicznego utrzymał w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...].06.2002 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w N. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę spalarni odpadów medycznych, budowę wiaty na pojemniki z odpadami poprocesowymi, komina, kanalizacji deszczowej, sieci cieplnej i instalacji gazowo-olejowej wewnątrz budynku na działce nr [...]przy ul. [...] w N. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ podniósł, iż inwestor dołączył do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany, prawomocną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W toku postępowania inwestor złożył także decyzję Wojewody z dnia [...].06.2002 r. o uzgodnieniu projektu budowlanego w zakresie ochrony środowiska, decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]06.2002 r. o uzgodnieniu projektu budowlanego w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Decyzje te wydano w oparciu o "Raport oddziaływania na środowisko projektowanej modernizacji spalarni odpadów medycznych dla szpitala w N. ". W dokumencie tym stwierdzono, iż zastosowany proces spalania odpadów i system oczyszczania spalin gwarantują zachowanie dopuszczalnych wartości stężeń substancji wprowadzanych do powietrza, dotrzymane zostaną także dopuszczalne wartości poziomu hałasu w lokalach w sąsiadujących budynkach wielorodzinnych. Starosta N. dokonał w prasie, budynku Starostwa i budynku Urzędu Miejskiego obwieszczeń wymaganych przepisem art. 32 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Warunek przewidziany w ustępie 3 art. 32 powyższej ustawy nie mógł być spełniony, bowiem Starostwo N. nie prowadzi strony internetowej. Jak wynika z pisma Starostwa z dnia [...].07.2002 r. aktualna strona internetowa Powiatu jest w fazie prób i testów i pełne uruchomienie serwisu nastąpi do końca 2002 r. Od powyższej decyzji skargę złożył Polski Klub Ekologiczny Okręg L., zarzucając jej naruszenie przepisu art. 7, art. 8 kpa. W uzasadnieniu podniesiono, iż organ odwoławczy ustalając, że strona internetowa Powiatu N. jest w fazie testów oparł się jedynie na piśmie Starostwa, pominął zaś fakt podawania adresu strony w ogólnie dostępnych dla interesantów i dostarczanych do organów administracji publicznej kalendarzach drukowanych na zlecenie Powiatu, główna strona internetowa Powiatu nie zawiera informacji o tym, że ma charakter testowy, organ nie sprawdził bezpośrednio zawartości tej strony. Wojewoda w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo organ podał, że po zapoznaniu się ze stroną internetową Powiatu N. uznał, że organ I instancji nie prowadzi takiej strony. Witryna Powiatu została opublikowana w Internecie w 2000 roku, od tej daty nie była aktualizowana, niektóre z podstron strony głównej są puste lub znajduje się w nich zapis, iż są w trakcie tworzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, choć częściowo z innych przyczyn niż w niej wskazane. W myśl art. 39 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu polegająca m.in. na wykonaniu, odbudowie, nadbudowie i rozbudowie obiektu budowlanego wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie zaś z przepisami art. 32, art. 34, art. 35 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane i art. 47 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym pozwolenie na budowę wydane być może jedynie wtedy, gdy inwestor uzyskał ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wystąpi z wnioskiem o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Brak takiej decyzji uniemożliwia wydanie pozwolenia na budowę, a uchylenie lub zmiana decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest podstawą do wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 145 § 1 pkt 8 kpa). W przedmiotowej sprawie inwestor uzyskał decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]02.2002 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta w N. z dnia [...].01.2002 r. nr [...], ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na modernizacji i rozbudowie spalarni odpadów medycznych i budowie komina. Jednakże wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 08.09.2004 r., w sprawie o sygn. II SA/Po 807/02, uchylono wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].02.2002 r. nr [...] . Uchylając powołaną decyzję Sąd w uzasadnieniu wskazał na nie wyjaśnienie przez SKO , czy zachowany został tryb postępowania przewidziany w ustawie z dnia 09.11.2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, decyzja podjęta z naruszeniem tego trybu jest nieważna ex lege. Powyższy wyrok Sądu uprawomocnił się z dniem 13.11.2004 r. i od tej daty inwestor nie dysponuje ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że nie ma możliwości oceny merytorycznej zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty N. z dnia [...]06.2002 r., skoro wcześniej decyzja utrzymująca w mocy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu została przez Sąd uznana za wadliwą i uchylona. Zaskarżona decyzja i decyzja pozwalająca na budowę, wydane w oparciu o nieostateczną i zaskarżoną odwołaniem decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co do której zachodzi możliwość nieważności z mocy prawa, nie mogą się ostać w obrocie prawnym. Ponadto zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, bowiem organ nie wyjaśnił dostatecznie stanu faktycznego, nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego. Mianowicie nie zostało w wystarczający sposób wyjaśnione czy Starostwo Powiatowe w N. prowadzi stronę internetową i czy zachowane zostały w związku z tym wymogi określona w art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Organ odwoławczy oparł się jedynie na oświadczeniu Starosty N. , nie ustosunkował się zaś do dowodów przedstawionych przez skarżącego w postaci kalendarzy i wydruku ze strony głównej Powiatu zamieszczonej w Internecie. Twierdzenia Wojewody zawarte w odpowiedzi na skargę, iż zapoznał się z zawartością przedmiotowej strony i z jej treści wnioskuje, że jest to strona testowa, nie znajdują żadnego odzwierciedlenia w materiałach dowodowych zgromadzonych w aktach administracyjnych. Podkreślić należy, iż z czynności zapoznania się z zawartością strony internetowej, jako mającej w przedmiotowej sprawie istotne znaczenie, powinien zgodnie z art. 67 § 1 i art. 68 kpa zostać sporządzony protokół, z którego wynikać będzie kto i kiedy dokonał czynności oraz co w wyniku tej czynności ustalono. Ponadto z akt sprawy nie wynika czy decyzje Wojewody z dnia [...].06.2002 r. o uzgodnieniu projektu budowlanego w zakresie ochrony środowiska i Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].06.2002 r. o uzgodnieniu projektu budowlanego w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych, w oparciu o które wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, były ostateczne w dacie wydawania tej decyzji. Nie wiadomo także czy i kiedy faktycznie wywieszono na tablicy ogłoszeń w budynku Starostwa i w budynku Urzędu Miejskiego w N. informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o pozwolenie na budowę oraz o możliwości składania uwag i wniosków. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że organy obu instancji wydając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję o pozwoleniu na budowę dopuściły się naruszenia wskazanych powyżej przepisów prawa procesowego i materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę wyjaśnić należy, czy inwestor dysponuje ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, a prowadząc postępowanie zachować tryb określony w przepisach ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). O wykonalności zaskarżonej decyzji rozstrzygnięto w oparciu o art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik /-/ G. Radzicka /-/ A. Łaskarzewska