IV SAB/Wr 25/04

IV SAB/Wr 25/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Andrzej Wawrzyniak Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) WSA - Lidia Serwiniowska Protokolant Agnieszka Figura po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. IV SAB/Wr 25/04 2 Uzasadnienie T. P. wniósł w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego we W., domagając się zobowiązania tego organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu podał, że działając na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej złożył w dniu [...]r. do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego we W. wniosek o udostępnienie wniosku Dyrektora WORD do Wojewody D. o unieważnienie egzaminu na prawo jazdy prowadzonego przez skarżącego oraz o udostępnienie decyzji administracyjnej Wojewody D. unieważniającej ten egzamin nr [...] z dnia [...]r. Po upływie terminu przewidzianego ustawą WORD nie udostępnił mu informacji publicznej, ani nie powiadomił o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację publiczną. WORD nie wydał także rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W tej sytuacji skarżący złożył w dniu [...]r. do organu nadrzędnego - Marszałka Województwa D. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Organ ten po złożeniu wyjaśnień przez WORD nie znalazł podstaw do podjęcia dalszych czynności w sprawie. W tych okolicznościach sprawy skarga zdaniem skarżącego jest uzasadniona. Skarżący podał, że pozostawienie wniosku bez wydania rozstrzygnięcia jest naruszeniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i pozbawia go prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przyznał, że T. P. w dniu [...] r. złożył do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego we W. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci wniosku WORD we W. o unieważnienie egzaminu na prawo jazdy W. K. oraz decyzji administracyjnej Wojewody D. unieważniającej ten egzamin nr [...] z dnia [...] r. Ze względu na wątpliwości natury prawnej - sprawa dotyczyła udostępnienia danych osobowych osoby egzaminowanej - wniosek mógł być rozpatrzony dopiero po zasięgnięciu opinii radcy prawnego, który przebywał na urlopie okolicznościowym i wypoczynkowym do dnia [...] r. Z opinii radcy prawnego uzyskanej po jej powrocie wynikało, iż informacje objęte wnioskiem stanowią element akt postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewodę D., którego wnioskodawca nie jest stroną. Zdaniem organu podmiotem uprawnionym do rozstrzygnięcia, czy żądane dokumenty stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do IV SAB/Wr 25/04 3 informacji publicznej i czy mogą być ujawnione, jest Wojewoda D. jako organ prowadzący postępowanie administracyjne w sprawie. W tej sytuacji WORD nie ma obowiązku wydawania decyzji administracyjnej a wnioskodawcy należy przekazać jedynie informację o powyższych okolicznościach. Organ dodał, że ponieważ dokłada wszelkich starań, aby udzielać odpowiedzi na wszystkie pisma T. P. bez względu na ich ilość (w samym [...] wpłynęło ich [...]) informację powyższą zawarto w przesłanym do wnioskodawcy listem poleconym piśmie nr [...] z dnia [...] r. dotyczącym egzaminu [...] (ostatni akapit). Odpowiedź na wniosek została zatem udzielona niezwłocznie po uzyskaniu niezbędnej opinii prawnej i WORD we W. nie można postawić zarzutu bezczynności. Tym bardziej, że już po wysłaniu powyższego pisma - jako strona postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia egzaminu W. K. WORD otrzymał informację, że skarżący otrzymał dokumenty będące przedmiotem jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej od Wojewody D. Skarżący bowiem tego samego dnia, tj. [...] r. wystąpił z identycznym wnioskiem dotyczącym tych samych dokumentów do Wojewody D. Na skutek powyższego wniosku skarżący w dniu [...] r. został zawiadomiony o tym, że jego wniosek został pozytywnie rozpatrzony a następnie odebrał oba dokumenty w dniu [...] r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Skarżący zatem - bez żadnych wątpliwości - od dnia [...] r. był już w posiadaniu informacji objętych wnioskiem z dnia [...]. Dysponując powyższą informacją organ uznał, że skoro uprawnienie skarżącego do otrzymania informacji publicznej zostało zrealizowane, to brak jest podstaw zarówno do uwzględnienia wniosku skarżącego, jak i tym bardziej do odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na ochronę danych osobowych osoby, której egzaminu dotyczyło postępowanie administracyjne. Wniosek skarżącego złożony do WORD stał się zatem bezprzedmiotowy. Mając powyższe na uwadze organ wniósł jak na wstępie. Na rozprawie w dniu 23 listopada 2004 r. skarżący przyznał, że istotnie otrzymał dokumenty, o jakich mowa we wniosku z dnia [...]r. ale otrzymał je od Wojewody D. a nie od WORD w związku z tym podtrzymuje żądanie skargi. Organ natomiast podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie podniósł, że informacja, której udostępnienia domaga się skarżący, nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. IV SAB/Wr 25/04 4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Materialno-prawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Ustawa ta w art. 2 ust. 1 wprowadza zasadę, że każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej. Definicję informacji publicznej zawiera art. 1 owej ustawy. Według tego przepisu: "Informacja publiczna, to informacja o sprawach publicznych." Z przepisu tego wynika, że podlegająca udostępnieniu informacja publiczna, to każda informacja o sprawach publicznych, przy czym ustawodawca nie sprecyzował w omawianej ustawie pojęcia "sprawy publicznej". "Za informację publiczną można uznać każdą informację dotyczącą okoliczności stanowiącej wyodrębniony przedmiot czyjegoś zainteresowania, odnoszący się do funkcjonowania władzy publicznej, w tym przede wszystkim wykonywania zadań publicznych oraz majątku publicznego." (Agnieszka Piskorz-Ryń: Dostęp do informacji publicznej, Komentarz, Wspólnota Terytorialna, nr 43 z 2001r., s. 39). Zgodnie z art. 5 ust.l ustawy: "Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych." Omawiana ustawa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5 ustala w sposób przykładowy zakres przedmiotowy pojęcia informacji publicznej. W art. 3 ust. 1 tej ustawy wskazano, że prawo do informacji publicznej obejmuje między innymi uprawnienia, do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne dla interesu publicznego. Według art. 14 udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, (art. 16 ust. 1). Podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji (art. 22 ust. 1), przy czym odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz IV SAB/Wr 25/04 5 umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, (art. 16 ust. 1). Omawiana ustawa w art. 23 wprowadziła sankcję wobec osób, które wbrew ciążącemu na nich obowiązkowi, nie udostępniają informacji publicznej, stanowiąc, że osoby takie podlegają grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego we W. w zakresie udostępnienia wniosku tego organu do Wojewody D. o unieważnienie egzaminu na prawo jazdy prowadzonego przez skarżącego oraz o udostępnienie decyzji administracyjnej Wojewody D. unieważniającej ten egzamin nr [...] z dnia [...]r. Wskazać w związku z tym należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten, będąc właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy, nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i -mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienia nie zostały podjęte w I instancji, jak i przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ II instancji, jeżeli oczywiście w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy oraz po wyczerpaniu trybu zażaleniowego, którym mowa w art. 37 § 1 kpa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji jest występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. Mając na względzie z jednej strony powyższe rozważania, z drugiej zaś okoliczności faktyczne sprawy Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Interpretując działania podjęte przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi do sądu na jego korzyść Sąd przyjął, że wyczerpał on przewidziany przepisami kpa tryb zażaleniowy w związku z bezczynnością organu. Sąd uznał też, że organ, którego bezczynność zaskarżono, jest organem mającym IV SAB/Wr 25/04 6 obowiązek udzielania informacji publicznych skoro realizuje cele i zadania o charakterze publicznym. Jednakże zgłoszone przez skarżącego we wniosku z dnia [...]r. skierowanym do Dyrektora WORD we W. żądanie udostępnienia: 1) wniosku tegoż Dyrektora do Wojewody D. o unieważnienie egzaminu na prawo jazdy prowadzonego przez skarżącego oraz 2) decyzji administracyjnej Wojewody D. nr [...] z dnia [...]r. unieważniającej egzamin na prawo jazdy W. K., nie dotyczy informacji publicznej. Zgodnie z ar 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie m. in. do wglądu w dokumenty urzędowe. Definicję legalną dokumentu urzędowego zawiera art. 6 ust. 2 ustawy. W świetle jego treści zarówno w/w wniosek, jak i decyzja administracyjna są dokumentami urzędowymi. Jednakże dokumenty te nie zawierają treści dotyczących spraw publicznych, to jest spraw o jakich mowa w art. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W wyroku z dnia 25.03.2003r. sygn. U SA 4059/02 (Lex nr 78063) Naczelny Sąd administracyjny wskazał, że: "Informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa." Podobnie w wyroku z dnia 30.10.2002r. sygn. II SA 1956/02 (Lex 78062) Sąd ten wskazał, że: "Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi bowiem każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lecz odnoszące się do tych podmiotów." Informacja, której dotyczy żądanie skargi wymogów takich nie spełnia. Zarówno bowiem wniosek, którego udostępnienia domaga się skarżący, jak i decyzja administracyjna Wojewody D. nr [...] z dnia [...]r. są dokumentami urzędowymi podjętymi w konkretnej indywidualnej sprawie administracyjnej lecz dokumenty te nie dotyczą sprawy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Organ zatem nie był zobowiązany udostępniać owych informacji. Niezależnie od tego zauważyć należy, że skarżący jest w posiadaniu żądanych dokumentów, co jest okolicznością niesporną w sprawie. Gdyby nawet zatem informacja, IV SAB/Wr 25/04 7 której udostępnienia domagał się skarżący we wniosku z dnia [...]r. dotyczyła informacji publicznej, choć tak nie jest, to organ nie byłby zobowiązany do jej udostępnienia skoro informacja ta znalazła się w posiadaniu skarżącego. Zauważyć bowiem należy, że w wyroku z dnia 20.11.2003r., sygn. II SAB 372/03 (Wokanda [...]) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym: "Obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy informacji ogólnodostępnej bądź informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie". Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, ze Dyrektor WORD we W. nie był zobowiązany do udostępnienia własnego wniosku do Wojewody D. o unieważnienie egzaminu na prawo jazdy prowadzonego przez skarżącego oraz decyzji administracyjnej Wojewody D. nr [...] z dnia [...]r. unieważniającej egzamin na prawo jazdy W. K. W tej sytuacji skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, o orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).