II SA/Wa 222/04
WyrokWSA w Warszawie2004-12-08
Skład orzekający: Bronisław Szydło, Ewa Kwiecińska, Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu o odmowie zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego, wydana bez uzyskania wymaganej opinii kuratora oświaty, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydał decyzję w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego bez uzyskania wymaganej prawem opinii kuratora oświaty. Brak ten, choć nie stanowi rażącego naruszenia prawa skutkującego nieważność decyzji, uzasadnia wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 kpa. Uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji.Stan faktyczny
Skarżąca S.J. złożyła skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą jej zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Minister uznał, że skarżąca nie spełniała warunków określonych w art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela, w szczególności nie posiadała wymaganego, nieprzerwanego okresu pracy pedagogicznej bezpośrednio przed 5 kwietnia 2000 r. Skarżąca zarzuciła, że decyzje są krzywdzące i nie uwzględniają jej dorobku zawodowego.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...].Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło Sędzia WSA Ewa Kwiecińska Asesor WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi S.J. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku S.J., odmówił jej zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego.
Decyzja została wydana na podstawie art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.).
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą. W jej uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadać stopień nauczyciela mianowanego zatrudnionemu nauczycielowi, który w dniu 5 kwietnia 2000 r. był zatrudniony w szkole w wymiarze nie niższym niż - obowiązkowego wymiaru zajęć oraz spełniał obowiązujące w tym dniu warunki wymagane do zatrudnienia na podstawie mianowania, z wyjątkiem warunku określonego w art. 10 ust. 2 pkt 6, a w przypadku nauczyciela posiadającego obywatelstwo państwa Unii Europejskiej, z wyjątkiem warunku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 1 ustawy - Karta Nauczyciela, w brzmieniu obowiązującym w tym dniu. Przepis ten wskazuje, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu może skorzystać z przewidzianej w nim kompetencji jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, a zatem wtedy, gdy okoliczności sprawy, odbiegające w istotny sposób od przeciętnie spotykanych, przemawiają za szczególnym jej potraktowaniem, ale tylko w odniesieniu do nauczyciela spełniającego warunki określone powyżej art. 10 ust. 2 pkt 1-5 i art. 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w dniu 5 kwietnia 2000 r. W świetle art. 10 ust. 2 pkt 1-5 i art. 7 Karty Nauczyciela w ówczesnym brzmieniu, stosunek pracy z nauczycielem był nawiązywany na podstawie mianowania, jeżeli nauczyciel spełniał następujące warunki:
1) posiadał obywatelstwo polskie,
2) posiadał pełną zdolność do czynności prawnych,
3) korzystał z praw publicznych,
4) nie toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne lub o ubezwłasnowolnienie,
5) posiadał wymagane kwalifikacje do zajmowania danego stanowiska,
6) bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny co najmniej wyróżniające, na zasadach i w trybie określonym w art. 6a, lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata i na koniec czwartego roku uzyskał co najmniej ocenę dobrą.
Wnioskodawczyni, pracę pedagogiczną w poradni psychologiczno-pedagogicznej wykonywała w latach 1980 - 1981, a następnie od dnia [...] września 1997 r. w pełnym wymiarze zajęć. W grudniu 2002 r. uzyskała wyróżniającą ocenę pracy. W latach 1981 - 1997 była zatrudniona na stanowiskach psychologa, pracownika naukowo-badawczego, asystenta, starszego asystenta i kierownika gabinetu psychologów w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc Oddział w R., a po reorganizacji w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc Oddział w R. - Zespół Pediatryczny. W dniu 5 kwietnia 2000 r. była zatrudniona w poradni w pełnym wymiarze zajęć, nie spełniała jednak warunków niezbędnych do zatrudnienia na podstawie mianowania, a określonych w art. 10 ust. 2 pkt 7 Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym w tym dniu, gdyż bezpośrednio przed dniem 5 kwietnia 2000 r. nie posiadała wymaganego, nieprzerwanego okresu pracy pedagogicznej, a także nie posiadała wymaganych ocen pracy, o których mowa w tym przepisie. Ocenę pracy, którą posiada, uzyskała po dniu 5 kwietnia 2000 r. Z tych powodów wniosek nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.
Decyzja z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi złożonej przez S. J.do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której stwierdziła m.in., że decyzje Ministra Edukacji Narodowej i Sportu są dla niej krzywdzące i nie uwzględniają jej dorobku zawodowego.
W odpowiedzi na skargę, Minister Edukacji Narodowej i Sportu podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.
Na podstawie art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.), minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek nauczyciela złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2002 r., po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku nauczyciela szkoły artystycznej - minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w szczególnie uzasadnionych przypadkach może zwolnić z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego nauczyciela mianowanego, zatrudnionego w szkole (...).
Zgodnie z art. 106 § 1 kpa, jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.
W rozpoznawanej sprawie, Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydał zaskarżoną decyzję oraz decyzję poprzedzającą bez opinii kuratora, gdyż wydane przez[...] Kuratora Oświaty postanowienie z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] nie zawiera niezbędnego elementu opinii, tzn. zajęcia przez organ stanowiska w sprawie będącej przedmiotem prowadzonego przez ministra postępowania o zwolnienie skarżącej z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego.
Uchybienie to nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa powodującego nieważność decyzji, lecz jedynie może uzasadniać wznowienie postępowania w sprawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 kpa, który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.
Reasumując należy stwierdzić, że Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydając decyzje naruszył prawo procesowe, które miało wpływ na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło