II SAB/Wa 309/04

PostanowienieWSA w Warszawie2004-12-08

Skład orzekający: Asesor WSA Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia, wniesiona na podstawie art. 37 K.p.a., podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia, ponieważ postępowanie wszczęte na skutek wniesienia zażalenia nie prowadzi do wydania aktu lub czynności podlegających kontroli sądowo-administracyjnej. Zażalenie jest środkiem prawnym przysługującym na zachowanie się organu, a nie na rozstrzygnięcie sprawy co do istoty.
Stan faktyczny
Skarżący A.J. złożył skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia z dnia 16 lutego 2004 r. Skarżący wniósł zażalenie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA -Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia z dnia 16 lutego 2004 r. postanawia -odrzucić skargę- Na wstępie należy zważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. W przedmiotowej sprawie A. J. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia z dnia 16 lutego 2004 r. Przedmiotowe zażalenie skarżący wniósł w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Należy zaznaczyć, że zażalenie to jest swoistym środkiem prawnym przysługującym na zachowanie się organu administracji publicznej, w szczególności zaś postępowanie wszczęte na skutek jego wniesienia nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowo-administracyjnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło