III SA/Łd 668/04

Dnia 13 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie NSA Janusz Nowacki /spr./, WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Protokolant asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi S. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. Nr [..] z dnia [..] Decyzją nr [..] z dnia [..] Państwowy Terenowy Inspektor Sanitarny w R. na podstawie ustawy z dnia 14 marca 1995r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej/Dz.U. nr 12 poz.49 z późn. zm./, § 10 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych/Dz.U. nr 65 poz.294 z późn. zm./ oraz art.104 kpa nie uznał schorzenia A. W. za chorobę zawodową. W uzasadnieniu stwierdzono, iż A. W. w latach od 1965r. do 1991r. był zatrudniony Zakładach A. w R. na stanowisku spichrzowego. Przeprowadzone przez jednostki służby zdrowia badania alergologiczne nie wykazały u A. W. uczulenia na alergeny mąki i inne alergeny zbożowe. Z powodu śmierci A. W. nie zostały przeprowadzone szczegółowo badania alergologiczne. Brak jest zatem podstaw do rozpoznania u niego choroby zawodowej. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji. Odwołanie od wymienionej decyzji złożyła S. W., żona A. W. podnosząc, iż jest ona krzywdząca. Decyzją nr [..] z dnia [..]. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. na podstawie art.138 § 1 ust.1 kpa oraz § 10 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych/Dz.U. nr 65 poz.294 z późn. zm./ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu administracji I instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, iż A. W. był badany przez dwie jednostki orzecznicze i obie nie stwierdziły u niego choroby zawodowej. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż brak jest podstaw do uznania, iż istnieje związek przyczynowy pomiędzy warunkami pracy A. W. a rozpoznanym schorzeniem. Decyzja organu administracji I instancji jest zgodna z prawem. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła S. W. Wyrokiem z dnia [..] w sprawie[..] Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [..] W uzasadnieniu stwierdzono, iż organy administracji naruszyły obowiązek wszechstronnego i wyczerpującego zebrania i rozważenia materiału dowodowego a ponadto decyzje nie zawierają uzasadnienia odpowiadającego wymogom określonym w art.107 § 3 kpa. Orzeczenia jednostek służby zdrowia są lakoniczne i nie wyjaśniają w sposób dokładny schorzeń A. W.. W ocenie sądu nie spełniają one wymogów opinii lekarskiej. Nadto nadesłane do sądu akta administracyjne są niekompletne, panuje w nich "bałagan" co uniemożliwia skontrolowanie legalności zaskarżonej decyzji. Mając to na uwadze sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu administracji I instancji. Decyzją nr [..] z dnia [..] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. na podstawie art.5 pkt.4a ustawy z dnia 14 marca 1995r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej/Dz.U. nr 12 poz.49 z późn. zm./, § 10 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych/Dz.U. nr 65 poz.294 z późn. zm./, § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach/Dz.U. nr 132 poz.115 oraz art.104 § 1 i 2 kpa nie uznał u A. W. pośmiertnie choroby zawodowej układu oddechowego W uzasadnieniu stwierdzono, iż Instytut Medycyny Pracy uzupełnił swoją opinię w pismach z dnia [..] i z dnia [..] i uznał, że brak jest podstaw do rozpoznania u A. W. choroby zawodowej. W związku z czym organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji. Odwołanie od wymienionej decyzji wniosła S. W. podnosząc zastrzeżenia do zebranego materiału dowodowego. Decyzją nr [..] z dnia [..] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. na podstawie art. .12 ust.2 pkt.1 ustawy z dnia 14 marca 1995r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej/Dz.U. nr 12 poz.49 z późn. zm./, § 10 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych/Dz.U. nr 65 poz.294 z późn. zm./, § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach/Dz.U. nr 132 poz.115 oraz art.138 § 1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z treścią § 1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w załączniku do tego rozporządzenia, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. W myśl tego przepisu do uznania choroby zawodowej niezbędne jest: a) wymienienie choroby w wykazie chorób zawodowych, b) istnienie związku przyczynowego pomiędzy powstałym schorzeniem, a warunkami pracy stwarzającymi narażenie zawodowe. A. W. w okresie od 1 czerwca 1965r. do 30 listopada 1991r. był zatrudniony Zakładach A w R. i był narażony na pył mąki, otrąb, pył zbożowy i pasz. W dniu 14 listopada 1998r. A.W. zmarł. Nie zostały przeprowadzone pogłębione badania alergologiczne w warunkach klinicznych w Instytucie Medycyny Pracy. Instytut uzupełnił swoją opinię w pismach z dnia [..] i uznał, że brak jest wystarczających podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. A. W. miał bowiem ujemny wynik skórnych testów alergologicznych i posiadał pełną wydolność oddechową. Wskutek jego śmierci nie poszerzono tych badań w warunkach szpitalnych. W ocenie Instytutu astmę powodują także inne czynniki jak pospolite alergeny wziewne środowiska. W przypadku A. W. mimo ustania narażenia zawodowego w 1991r. nadal utrzymywały się objawy chorobowe układu oddechowego co wskazywałoby na pozazawodową przyczynę powstania schorzenia. Dla uznania schorzenia za chorobę zawodową konieczne jest wykazanie związku przyczynowego pomiędzy powstaniem schorzenia a warunkami pracy stwarzającymi narażenie. W odniesieniu do A. W. taki związek nie został wykazany. Nie zostały zatem spełnione przesłanki do stwierdzenia choroby zawodowej. W ocenie organu odwoławczego ujemny wynik skórnych testów alergologicznych z zestawem najczęstszych alergenów wziewnych w tym z alergenami mąki oraz potwierdzone badaniem gazometrycznym istnienie pełnej wydolności oddechowej u A. W., a także utrzymujące się w dalszym ciągu dolegliwości układu oddechowego pomimo zaprzestania od kilku lat pracy w młynie i przerwania kontaktu z pyłem mąki, świadczą o pozazawodowej etiologii choroby. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji. Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła S. W. W obszernym uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż nie zgadza się z zaskarżoną decyzją. To, że nie zostały przeprowadzone szczegółowe badania alergologiczne u jej męża wynika z przewlekłości postępowania administracyjnego, które zostało wszczęte w 1996r. i do momentu śmierci męża w dniu 14 listopada 1998r. takich badań nie wykonano. Nieprawdą jest, iż mąż posiadał pełną wydolność oddechową. Organy administracji błędnie przyjęły definicję choroby zawodowej. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [..] wskazano, iż do stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest wykazanie istnienia schorzenia wymienionego w wykazie chorób zawodowych oraz istnienie narażenia na jej powstanie w środowisku pracy. Nie jest natomiast konieczne wykazanie, że warunki te spowodowały powstanie choroby. Organy administracji nie zastosowały się do tej definicji. W konkluzji skarżąca wnosiła o ponowne rozpoznanie jej sprawy. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga S. W. jest zasadna. Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie organy administracji publicznej naruszyły przepisy postępowania administracyjnego i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych(Dz. U. Nr 65 z 1983r. poz.294 z późn. zm.). Należy zaznaczyć, iż wymienione rozporządzenie obowiązywało do dnia 2 września 2002r. zaś od dnia 3 września 2002r. obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach/Dz.U. nr 132 poz.1115/. Zgodnie z treścią § 10 rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002r. postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia rozporządzenia w życie jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Ponieważ postępowanie w sprawie stwierdzenia u A. W. choroby zawodowej rozpoczęło się przed dniem 3 września 2002r. winno być prowadzone na podstawie przepisów rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. Zgodnie z treścią § 1 ust.1 wymienionego rozporządzenia za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. W rozpoznawanej sprawie organy administracji obu instancji nie wykonały wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [..]. w sprawie[..]. Przede wszystkim organy administracji błędnie określiły przesłanki uznania schorzenia za chorobę zawodową. W uzasadnieniu wyroku z dnia 23 stycznia 2003r. w sposób szczegółowo zostało wyjaśnione na czym polega konstrukcja przepisu § 1 ust.1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. Przypomnieć tylko należy, iż dla uznania konkretnego schorzenia za chorobę zawodową konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze musi zostać ustalone, iż schorzenie jest wymienione w wykazie chorób zawodowych oraz po drugie musi zostać ustalone, iż praca była wykonywana w warunkach narażających na powstanie tego schorzenia. Są to dwie przesłanki o zasadniczym znaczeniu w każdej sprawie o stwierdzenie choroby zawodowej. W przypadku spełnienia obu przesłanek istnieje domniemanie związku przyczynowego między chorobą a warunkami pracy. Domniemanie takie może być obalone w razie wykazania, że chociaż praca była wykonywana w warunkach narażających na powstanie choroby to jednak została spowodowana przyczynami nie pozostającymi w związku z pracą. Dla obalenia takiego domniemania niezbędne jest wykazanie jakie konkretne przyczyny spowodowały chorobę i dlaczego warunki pracy nie miały wpływu na powstanie schorzenia. Pogląd taki wyraził Sad Najwyższy w wyroku z dnia 19 lipca 1984r. w sprawie II PRN 9/84/OSNCP nr 4 z 1985r. Poz.53/ oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 lutego 1996r. w sprawie I S.A. 1540/95/Prawo Pracy nr 3 z 1997r. poz.37/. Mimo, że w uzasadnieniu wyroku z dnia[..] w sposób wyczerpujący wyjaśniona została konstrukcja § 1 ust.1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. to organy administracji ponownie błędnie zinterpretowały ten przepis. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyjęto bowiem, iż dla uznania choroby zawodowej niezbędne jest: a./ wymienienie choroby w wykazie chorób zawodowych b./ istnienie związku przyczynowego pomiędzy powstałym schorzeniem a warunkami pracy stwarzającymi narażenie zawodowe. W interpretacji tej błędnie uznano, że przesłanką stwierdzenia choroby zawodowej jest ustalenie związku przyczynowego pomiędzy powstaniem schorzenia a warunkami pracy. W sytuacji gdy schorzenie znajduje się w wykazie chorób zawodowych zaś praca była wykonywana w warunkach narażających na jej powstanie istnieje domniemanie związku przyczynowego między chorobą a warunkami pracy. Nie jest wówczas konieczne udowodnienie, że warunki te spowodowały chorobę. Organy administracji tymczasem uznały, iż musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy powstaniem schorzenia a warunkami pracy w jakich A. W. był zatrudniony i całe postępowanie prowadzono w celu ustalenia czy taki związek istnieje. W rzeczywistości ustalenie takiego związku nie było konieczne. Organy administracji nie wyjaśniły czy schorzenie stwierdzone u A. W. znajduje się w wykazie chorób zawodowych. Jak wynika z orzeczenia Wojewódzkiej Poradni Chorób Zawodowych u A. W. rozpoznano przewlekłe spastyczne zapalenie oskrzeli w okresie względnej wydolności oddechowej. Orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy wskazuje natomiast, że u męża skarżącej stwierdzono astmę oskrzelową oraz alergiczny nieżyt nosa. Są to zatem schorzenia układu oddechowego. W wykazie chorób zawodowych istnieją cztery punkty dotyczące schorzeń tego układu, tzn. punkt 2,3,4 i 6, następującej treści: 2./ pylice płuc 3./ przewlekłe choroby oskrzeli wywołane działaniem substancji powodujących napadowe stany spastyczne oskrzeli i choroby płuc przebiegające z odczynami zapalno-wytwórczymi w płucach np. dychawica oskrzelowa, byssinoza, beryloza 4./ przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących – w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego 6./ przewlekłe zanikowe, przerostowe i alergiczne nieżyty błon śluzowych nosa, gardła, krtani i tchawicy, wywołane działaniem substancji o silnym działaniu drażniącym lub uczulającym Organy administracji nie ustaliły czy schorzenia rozpoznane u A. W. są objęte jednym z wymienionych punktów wykazu chorób zawodowych a jeżeli tak to którym i dlaczego. Nie wiadomo zatem czy schorzenia męża skarżącej figurują w wykazie chorób zawodowych i ewentualnie w którym punkcie tego wykazu. Organy administracji nie wyjaśniły także czy spełniona została druga przesłanka wymieniona w § 1 ust.1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. a mianowicie czy A. W. był zatrudniony w warunkach narażających go na powstanie rozpoznanych u niego schorzeń. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego mąż skarżącej przez okres przeszło 26 lat był zatrudniony na stanowiskach spichrzowego, młynarza, pakowacza, robotnika magazynowego oraz przy obsłudze śrutownika, Na wszystkich tych stanowiskach był on narażony na działanie pyłu mąki, otrąb, pasz oraz pyłu zbożowego. Organy administracji nie ustaliły czy pyły te narażały A. W. na zachorowanie na schorzenia, które u niego później stwierdzono. W aktach administracyjnych brak jest jakiegokolwiek dokumentu z którego wynikałoby czy praca A. W. była wykonywana w warunkach narażających na powstanie choroby. Nie wiadomo zatem czy w Zakładach A. w R. istniały warunki narażające męża skarżącej na powstanie astmy oskrzelowej, alergicznego nieżytu nosa oraz przewlekłego spastycznego zapalenia oskrzeli. Ustalenie istnienia dwóch przesłanek, o których mowa w § 1 ust.1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r., ma zasadnicze znaczenie w każdej sprawie dotyczącej choroby zawodowej. Niespełnienie jednej z nich powoduje, iż brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Nie można bowiem stwierdzić choroby zawodowej w sytuacji gdy schorzenie nie figuruje w wykazie chorób zawodowych mimo, że praca była wykonywana w warunkach narażających na powstanie tego schorzenia. Nie można także stwierdzić choroby zawodowej, mimo, że schorzenie znajduje się w wykazie chorób zawodowych jeżeli w czasie pracy nie występowały warunki narażające na jej powstanie. Organy administracji nie ustaliły czy spełnione zostały dwie przesłanki wynikające z przepisu § 1 ust.1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. a także nie wykazały, że schorzenia rozpoznane u A. W. powstały z innych przyczyn niż związane z wykonywaniem zatrudnienia. Po wydaniu wyroku z dnia [..] organy administracji kilkakrotnie zwracały się do Instytutu Medycyny Pracy o uzupełnienie orzeczenia lekarskiego. Instytut w swoich pismach z dnia [..] dokonał takiego uzupełnienia. Analiza trzech wymienionych pism wskazuje, iż brak jest podstaw do rozpoznania u A. W. astmy zawodowej głównie dlatego, że nie stwierdzono u niego w sposób obiektywny uczulenia na alergeny mąki i innych produktów zbożowych. Obiektywne stwierdzenie takiego uczulenia jest możliwe jedynie w warunkach pobytu szpitalnego do którego jednak nie doszło wskutek śmierci A. W. Nadto podniesiono, iż astmę oskrzelową wywołuje m.in. uczulenie na pospolite alergeny wziewne środowiska. Orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy są lakoniczne i niepełne. Nie spełniają one wymogów opinii o której mowa w art.84 § 1 kpa. Nie wyjaśniają one czy schorzenia rozpoznane u A. W. znajdują się w wykazie chorób zawodowych oraz czy praca wykonywana była w warunkach narażających na powstanie tych schorzeń. Nie wyjaśniają one także jaka jest etiologia schorzeń męża skarżącej a w szczególności nie wykazano jakie inne okoliczności nie związane z pracą doprowadziły do powstania tych schorzeń. Orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy koncentrują się na ustaleniu czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy schorzeniami rozpoznanymi u A. W. a warunkami w jakich świadczył on pracę. Ustalenie takiego związku nie jest jednak konieczne w sytuacji gdy spełnione są przesłanki wynikające z przepisu § 1 ust.1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. W przypadku spełnienia obu przesłanek określonych w § 1 ust.1 wymienionego rozporządzenia konieczne jest natomiast wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy stwierdzonym schorzeniem a innymi przyczynami jego powstania nie związanymi z wykonywana pracą. W orzeczeniach Instytutu Medycyny Pracy takiego związku nie wykazano. Nie zostało zatem wyjaśnione jakie inne przyczyny, nie związane z wykonywaniem zatrudnienia, spowodowały u A. W. rozpoznane u niego schorzenia. Za wyjaśnienie takie nie można uznać okoliczności podniesionej przez Instytut w piśmie z dnia [..]., iż astmę oskrzelową wywołuje m.in. uczulenie na pospolite alergeny środowiska. Jest to sformułowanie bardzo ogólne i nie wynika z niego, iż takie właśnie uczulenie spowodowało u męża skarżącej astmę oskrzelową. W orzeczeniach Instytutu nie została także wyjaśnione w dostateczny sposób jakie jest wpływ uczulenia na różne alergeny, w tym na alergeny mąki i innych produktów zbożowych, na powstanie astmy. W szczególności nie wyjaśniono czy astma może powstać wyłącznie u osoby posiadającej uczulenie na jakieś alergeny czy też także u osoby nie będącej uczuloną na takie alergeny. Podkreślić należy, iż mąż skarżącej przez okres przeszło 26 lat był narażony na działanie pyłów mąki i innych produktów zbożowych. Skoro okres narażenia był tak długi to powstaje pytanie czy narażenie to mogło spowodować u A. W. astmę bez względu na to czy był on czy też nie był uczulony na alergeny mąki i innych produktów zbożowych. Orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy nie wyjaśniają tej kwestii w dostateczny sposób. Reasumując sąd uznał, iż organy administracji nie wykonały wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia [..] Nie zostało ustalone czy schorzenia A. W. znajdują się w wykazie chorób zawodowych a jeżeli tak to w którym punkcie tego wykazu. Nie zostało także ustalone czy mąż skarżącej był zatrudniony w warunkach narażających go na powstanie rozpoznanych u niego schorzeń. Nie wykazano również jakie, inne niż zawodowe, przyczyny spowodowały u A. W. rozpoznane u niego choroby. Organy administracji odmawiając stwierdzenia choroby zawodowej naruszyły przepisy postępowania określone w art.7, 77 § 1, 80 i 84 § 1 kpa. Nie podjęły bowiem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego. Również w sposób wyczerpujący nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego zaś swoje decyzje oparły na orzeczeniach jednostek służby zdrowia nie spełniających wymogu opinii. Uchybienia jakich dopuściły się organy administracji obu instancji są istotne i miały one wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art.145 § 1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia 19 sierpnia 2003r. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny uzupełnić postępowanie dowodowe a w szczególności winny zostać uzupełnione orzeczenia jednostek służby zdrowia. Należy ustalić czy schorzenia A. W. znajdują się w wykazie chorób zawodowych a jeżeli tak to w którym punkcie tego wykazu. Należy także ustalić czy mąż skarżącej był zatrudniony w warunkach narażających go na powstanie tych schorzeń. W razie pozytywnego ustalenia wymienionych przesłanek należy wyjaśnić czy jakieś inne, niż zawodowe, przyczyny spowodowały te schorzenia a jeżeli tak to jakie i dlaczego. Dopiero po wydaniu orzeczeń dopowiadających wymogom opinii organy administracji winny wnikliwie ocenić zebrany materiał dowodowy a następnie wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia lub odmowy stwierdzenia choroby zawodowej.