II SA/Bk 676/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii dotyczącej wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego L. S. kwotę 100 (stu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.- Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł., postanowieniem z dn. [...].08.2004r., negatywnie zaopiniowała lokalizację punktu sprzedaży napojów alkoholowych do 4,5 % zawartości alkoholu oraz na piwo, prowadzonego przez L. S. w Ł. przy ul. [...] M. [...]. Zdaniem Komisji, odległość między wejściem do budynku stanowiącym punkt sprzedaży alkoholu a granicą geodezyjną obiektu chronionego - Miejską Biblioteką Publiczną (mierzona najkrótszą drogą po ciągach komunikacyjnych) wynosi 74 m i nie jest zgodna z § 1 i § 2 Uchwały Nr 164/XXVII/04 Rady Miejskiej w Ł. z dn. [...].02.2004r. w sprawie zasad usytuowania miejsc sprzedaży napojów alkoholowych na terenie miasta Ł., która przewiduje tę odległość na minimum 90 metrów. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...].09.2004r. o Nr[...]. SKO stwierdziło, iż odległość między granicą geodezyjną obiektu chroniącego została pomierzona prawidłowo, albowiem pomiar od granicy geodezyjnej, działki wyniósł 74 m, zaś od ściany budynku Biblioteki wyniósł 79 m. W obydwu przypadkach,, punkt sprzedaży alkoholu, znajduje się w odległości mniejszej niż 90 metrów. W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak również we wcześniej złożonym odwołaniu i uwagach, L. S. zakwestionował sposób pomiaru odległości, która (w/g niego) wynosi 105,40 m. Skarżący uważa, iż zgodnie z Uchwałą Nr 164/XXVII/04 Rady Miejskiej w Ł., odległość winna być mierzona jako najkrótsza droga po ciągach komunikacyjnych do granicy lokalu, w którym mieści się Biblioteka Publiczna, albowiem lokal Biblioteki znajduje się w bloku wielomieszkalnym (18 lokali mieszkalnych) i nie można wydzielić granicy geodezyjnej części działki odpowiadającej części bibliotecznej lokalu. Nadto budynek w 75 % jest budynkiem mieszkalnym a nie obiektem chronionym w całości. Uprawnienia obiektu chronionego nie mogą być rozciągane na zewnętrzne ściany konstrukcyjne całego bloku ani też na działkę gruntu będącego we współwłasności lokatorów w częściach ułamkowych. Nadto, skarżący podniósł, iż w latach poprzednich, żona jego prowadziła sprzedaż alkoholu w tym samym lokalu i nigdy nie było problemów z uzyskaniem pozwolenia na sprzedaż, alkoholu pomimo takiej samej odległości od Biblioteki Publicznej. Nie było też skarg związanych z nieodpowiednim zachowaniem osób kupujących alkohol. Skarżący zarzucił postanowieniu SKO: - nie rozpoznanie sprawy merytorycznie a poprzestanie na rozstrzygnięciu organu I instancji, - naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., - nie respektowanie przepisów Kodeksu Cywilnego oraz ustawy o współwłasności lokali. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odpowiadając na zarzuty skarżącego, SKO stwierdziło min., że intencją przepisów w tym Uchwały Rady Miejskiej, nie było określenie odległości od drzwi wejściowych do obiektu chronionego. Przepisy gminne mają za zadanie ochronę ludzi przebywających w obiektach przed ewentualnymi skutkami funkcjonowania w pobliżu punktu sprzedaży napojów alkoholowych. W tym przypadku dotyczy to dzieci przebywających w bibliotece, usytuowanej na parterze budynku, której okna znajdują się od strony ulicy i są otwierane. Dlatego punktem granicznym nie mogą być drzwi biblioteki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 ust. 3a ustawy z dn. 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002r. Nr 147, poz. 1231 z póżn. zm.) od pozytywnej opinii komisji gminnej ds. rozwiązywania problemów alkoholowych, zależy wydanie przez organ zezwolenia na sprzedaż alkoholu osobie o to wnioskującej. Przed wydaniem opinii, komisja bada czy dany punkt spełnia określone przepisami prawa miejscowego, warunki aby mógł być zaopiniowany pozytywnie. Rada Miejska w Ł. uchwałą Nr 164/XXVII/04 z dnia[...].02.2004r., określiła min. sposób mierzenia odległości punktu sprzedaży alkoholu od obiektu publicznego, § 1 tej uchwały ma następujące brzmienie: "Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych wydaje się gdy punkt sprzedaży znajduje się w odległości co najmniej 90 m, mierzonej najkrótszą drogą dojścia po ciągach komunikacyjnych od granicy geodezyjnej obiektu chronionego ... do wejścia budynku, w którym znajduję się punkt sprzedaży, podawania i spożywania napojów alkoholowych". Sprawa niniejsza jest o tyle nietypowa, że obiekt chroniony w postaci Miejskiej Biblioteki Publicznej zajmuje część budynku mieszkalnego i jest usytuowany (patrząc od strony sklepu skarżącego wzdłuż ulicy[...] M.) na samym końcu tego obiektu. Nieruchomość o Nr [...] na której posadowiony jest cały blok stanowi współwłasność w częściach ułamkowych właścicieli lokali mieszkalnych (18-u) oraz biblioteki. Informację tę Sąd posiada: z wyjaśnień i mapy sytuacyjnej, załączonej do akt administracyjnych przez skarżącego. Natomiast organ nie ustosunkował się do tej kwestii uważając, że pomiaru odległości należy dokonać od ściany bloku lub od granicy działki na którym blok ten się znajduje. Tak dokonany pomiar wyniósł 74 lub 79 metrów, ale nie jest zgodny z definicją przytoczoną w § 1 uchwały Rady Miejskiej. Przede wszystkim organ winien ustalić, co w niniejszym przypadku należałoby określić "obiektem chronionym". Trudno zgodzić się, że cały blok mieszkalny jest obiektem chronionym, gdyż naruszałoby to definicję obiektu chronionego, zawartą z § 2 w/w uchwały gdzie nie są wymienione jakiekolwiek lokale mieszkalne. Drugą kwestię nie wyjaśnioną przez organ stanowi "granica geodezyjna obiektu chronionego". Należy zwrócić uwagę, iż nie mówi się też o granicy geodezyjnej działki na której znajduje się obiekt chroniony lecz o granicy samego obiektu chronionego. Bez wyjaśnienia w/w pojęć na gruncie konkretnej sytuacji nie będzie możliwe obiektywne, zdaniem Sądu zmierzenie odległości pomiędzy punktem sprzedaży napojów alkoholowych skarżącego a biblioteką. Pomocnym w tym względzie może być zdaniem Sądu treść protokołu z posiedzenia Rady Miasta Ł. jakie odbyło się przed podjęciem uchwały Nr 164/XXVII/04, o ile z zapisów będzie wynikało, jakie okoliczności były brane pod uwagę przy podejmowaniu § 1 wskazanej uchwały. Nade wszystko, przy trudnościach interpretacyjnych, organ winien kierować się wykładnią celowościową ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Przeciwdziałanie alkoholizmowi lub wychowanie w trzeźwości wymaga środków rzeczywiście i faktycznie zmierzających do ograniczenia spożycia alkoholu i jego dostępności. Jeżeli ustawa daje gminie kompetencje do ustalenia min. usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych, to realizacja tej kompetencji nie może być mechaniczna i nie może prowadzić do ograniczania ustawowo zagwarantowanych wolności obywatelskich, w tym nie może ograniczać swobody działalności gospodarczej. Dlatego też, organ winien raz jeszcze dokonać oceny stanu faktycznego sprawy, kierując się zasadami wymienionymi w art. 7, art. 75, art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego. Nie jest bez znaczenia okoliczność (na co wskazuje skarżący), iż przez okres 10 lat sprzedaż alkoholu była prowadzona w tym samym miejscu zaś Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. pozytywnie opiniowała lokalizację punktu sprzedaży napojów alkoholowych, prowadzonego przez żonę skarżącego. Mając na względzie powyższe okoliczności, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c, art. 152 i art. 200 ustawy z dn. 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).