II SA/Wa 2205/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2004r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. W dniu 22 września 2004r. Z. S. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Rady Ministrów, skargę na jego decyzję z dnia [...] września 2004r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję odmawiającą przyznania jej renty w drodze wyjątku. W piśmie z dnia 2 grudnia 2004r., skierowanym do WSA w Warszawie, skarżąca oświadczyła, iż cofa powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z całokształtu okoliczności faktycznych wynika, iż w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 przywołanej wyżej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.