II FSK 334/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędziowie NSA Edyta Anyżewska, Paweł Chmielecki (spr.), Protokolant Tomasz Grzybowski, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Doroty K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 07 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Lu 535/04 w sprawie ze skargi Doroty K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 września 2004 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2005 r., I SA/Lu 535/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Doroty K. złożoną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 września 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego. Sąd I instancji ustalił, że pismem z dnia 26 listopada 2004 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 186 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone prawidłowo i odebrane przez skarżącą w dniu 1 grudnia 2004 r. Wpis został uiszczony w dniu 9 grudnia 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia odrzucającego skargę - powołując się na treść art. 220 par. 1 i par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ - podkreślono, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Dorota K. otrzymała wezwanie w dniu 1 grudnia 2004 r., a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 8 grudnia 2004 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca uiściła wpis w dniu 9 grudnia 2004 r. /powołano się na polecenie przelewu/. Pełnomocnik skarżącej złożył na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 220 par. 3 powoływanej uprzednio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem autora skargi stanowisko Sądu I instancji nie jest trafne, gdyż w świetle posiadanego przez pełnomocnika polecenia przelewu wpis został dokonany w dniu 8 grudnia 2004 r., a więc w terminie. Ze względu na system dokonywania transferu pieniędzy bank pełnomocnika przekazał opłatę w dniu 9 grudnia 2004 r. nie dołączając kopii przelewu. lecz jedynie elektroniczny wydruk transakcji. Skarżący wyraził też pogląd, iż przyczyną mogło być też to, że często zdarza się, iż przelewy złożone po godz. 12 wysyłane są elektronicznie następnego dnia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało uwzględnić. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że w dniu 1 grudnia 2004 r. doręczono skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Do akt sprawy załączono również wydruk komputerowy zaświadczający, że kwota 186 zł wpłacona tytułem wpisu sądowego obciążyła rachunek pełnomocnika Doroty K. w dniu 9 grudnia 2004 r. Zauważyć też trzeba, iż pełnomocnik dołączył do akt odcinek polecenia przelewu /dla zleceniodawcy/, z odciskiem pieczęci bankowej /"B." SA Odz. L./ z dnia 8 grudnia 2004 r. W takim stanie rzeczy dla oceny postawionego w skardze kasacyjnej zarzutu niezbędne jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o prawidłowość podjętych przez Sąd I instancji czynności, jak i ocenę faktów przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Pogląd, iż opłaty sądowe mogą być uiszczane również w sposób bezgotówkowy, a więc na przykład w drodze przelewu, i że termin do uiszczenia opłaty w tym trybie jest zachowany, jeżeli w ostatnim dniu tego terminu zobowiązany do dokonania wpłaty udzielił zlecenia dokonania przelewu i zlecenie to jest w tej dacie wykonalne, a w szczególności, gdy zleceniodawca ma w instytucji bankowej fundusze potrzebne do dokonania przelewu na konto właściwego sądu nie powinien wzbudzać zasadniczych kontrowersji /por. także stanowisko J. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, W-wa 2004, str. 292/. Przechodząc do oceny motywów zaskarżonego postanowienia zauważyć trzeba, iż Sąd I instancji nietrafnie określił w swoim uzasadnieniu wskazany wcześniej wydruk jako "polecenie przelewu" i błędnie w konsekwencji przyjął, że potwierdza on okoliczność uiszczenia wpisu w dniu 9 grudnia 2004 r. Wprawdzie z adnotacji na wydruku wynika, iż nie jest wymagane złożenie dodatkowych podpisów ani stempla dziennego banku, nie oznacza to jednak możliwości stosowania zamiennie obu analizowanych pojęć. Odmienność ich jest dość oczywista a przykładem są dokumenty zawarte w aktach niniejszej sprawy na kartach 13 i 21 akt sprawy. Nie jest wymaganiem nadto wygórowanym, by - przyjmując oczywiste rozróżnienie pomiędzy wydrukiem komputerowym a poleceniem przelewu - przy założeniu, że systemy elektronicznego transferu /wykonywania operacji bezgotówkowych/ mogą działać z opóźnieniem, w sytuacjach granicznych /a do takich wypada zaliczyć ewentualne jednodniową zwłokę w uiszczeniu wpisu/ dokonywać starannej weryfikacji przedstawionych w wydruku danych. Niezależnie od przyczyn, które spowodowały opóźnienie dokonania przelewu bankowego kwoty wpisu, skarżąca w żadnym razie nie może być obciążona skutkami prawnymi powstałego opóźnienia, tym bardziej, że wiarygodność dowodu przedstawionego przez pełnomocnika nie została podważona. Skoro ustawa przewiduje i dopuszcza możliwość wnoszenia opłat sądowych także na rachunek bankowy właściwego sądu, to dokonany przez stronę wybór tej formy zrealizowania płatności nie może stawiać jej w sytuacji mniej korzystnej niż w przypadku dokonywania wpłaty gotówkowej w kasie. W istocie rzeczą Sądu jest odpowiednie zorganizowanie obiegu dokumentów, jak również sformułowanie standardów ich zawartości, by można było - bez wywoływania ujemnych dla strony skutków - odtworzyć właściwe daty dokonania czynności, co ma szczególne znaczenie przy stosowaniu przepisu art. 220 par. 3 powoływanej uprzednio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega przy tym uchybień w postępowaniu pełnomocnika strony skarżącej. Wskazane natomiast wcześniej mankamenty postępowania sądowego przesądzały o konieczności uchylenia - na podstawie art. 185 par. 1 powoływanej uprzednio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.