II SA/Po 1796/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski ( spr ) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędzia WSA Bożena Popowska Protokolant referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego ; u c h y l a z a s k a r ż o n ą d e c y z j ę /-/ B.Popowska /-/ J.Stankowski /-/ M.Dybowski JFS Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr [...] M. R. wydała dnia [...] czerwca 2001r. akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela, nr [...], na mocy którego, na podstawie art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997r., nr 56, poz. 357 z późn. zm.), w związku z art. 9a ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 19, poz. 239 z późn. zm.) nadała D. Ł. stopień nauczyciela kontraktowego. Dyrektor wskazała, że D. Ł. posiada licencjat z przygotowaniem pedagogicznym i może być zatrudniona w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach zawodowych i licealnych. Pismem z dnia [...] maja 2002 r. Dyrektor Wydziału Oświaty Urzędu Miasta wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji na podstawie art. 9h ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela. Dyrektor wskazał, że posiadany przez D. Ł. tytuł licencjata, uzyskany na Uniwersytecie, nie wystarczy do nauczania w liceach. We wniosku podkreślono również, że zainteresowana nie miała prawa do odbywania stażu na stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego i przystąpienia do postępowania kwalifikacyjnego, w związku z czym został naruszony art. 3 pkt 3 oraz 9b ust. 1 Karty Nauczyciela. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002r., nr [...], na podstawie art. 9h ust. 2 i art. 9 ust. 1 i 2 ustawy – Karta Nauczyciela oraz art. 156 § 1 pkt. 7 kpa Kurator Oświaty uchylił zaskarżoną decyzje w całości. Organ przychylił się do poglądu Dyrektora Wydziału Oświaty Urzędu Miasta, iż D. Ł. nie posiada kwalifikacji do nauczania fizyki w szkołach średnich ogólnokształcących, jako że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz.U. z 1991r., nr 98, poz. 433 ze zm.), kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w liceach ogólnokształcących posiada osoba, która legitymuje się dyplomem ukończenia studiów magisterskich. Odpowiadając na zarzuty D. Ł. dotyczące nieobowiązywania powołanego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej Kurator podkreślił, że w opinii Departamentu Pragmatyki i Doskonalenia Zawodowego Nauczycieli z dnia 26 marca 2002r. wspomniane rozporządzenie nie utraciło mocy prawnej w związku z art. 16 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W skardze na powyższą decyzję D. Ł. wskazała, że rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia nie obowiązuje z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 16 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Pogląd ten został potwierdzony – zdaniem Skarżącej – wyrokiem NSA Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, sygn. II SA/Łd 450/01. W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Wielkopolski Kurator Oświaty, uchylając decyzję – akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela, nr [...], wydaną dnia [...] czerwca 2001r. przez Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr [...], powołał się na art. 156 § 1 pkt. 7 kpa. Przepis ten przewiduje tymczasem konieczność stwierdzenia nieważności decyzji - a nie jej uchylenia - w przypadku gdy zawiera ona wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Organ nie wykazał, że decyzja takową wadę posiada, a ewentualne wykazanie takiej okoliczności powinno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji a nie jej uchyleniem. Ponadto należy wyjaśnić, że powoływane w sprawie rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz.U. z 1991r., nr 98, poz. 433 ze zm.) nie obowiązywało w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 16 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 19, poz. 239 ze zm.) przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy - Karta Nauczyciela obowiązywały najdalej przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z 18 lutego 2000r., a więc najpóźniej do dnia 5 października 2000r. Powoływane w sprawie rozporządzenie jest również bez wątpienia objęte dyspozycją art. 16 cyt. ustawy, jako że zostało wydane na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997r., nr 56, poz. 357 z późn. zm.). Wobec powyższego, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji. /-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ M. Dybowski JFS