II OSK 431/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Sędziowie NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska (spr.), Henryk Ożóg, Protokolant Mariusz Szufnara, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Budowlanego – K. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 5174/03 w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie 2. zasądza od R. G. na rzecz Przedsiębiorstwa Budowlanego – K. S. w S. kwotę 430 zł (czterysta trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 13 stycznia 2005 r. po rozpoznaniu skargi R. G., uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2003 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2003 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Przedsiębiorstwu Budowlanemu K. S., pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, na działkach Nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., mającym wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu fakt, iż w dniu [...] sierpnia 2003 r. Prezydent m.st. Warszawy wydał postanowienie wznawiające postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Gminy Warszawa-Centrum, ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji – toczące się równolegle postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, powinno być zawieszone do czasu rozstrzygnięcia decyzją ostateczną we wznowionym postępowaniu sprawy o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla omawianej inwestycji. Skarga kasacyjna od tego wyroku została wniesiona przez Przedsiębiorstwo Budowlane K. S., reprezentowane przez radcę prawnego. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez błędną wykładnię tego przepisu, polegającą na przyjęciu, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzonej inwestycji, uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę tej inwestycji. Autor skargi zwraca uwagę na to, że przesłanka zawieszenia postępowania wskazana w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zachodzi wówczas, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, tymczasem w sprawie niniejszej postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę i postępowanie wznowieniowe w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, prowadzi ten sam organ – Prezydent m.st. Warszawy. Zwraca także uwagę na to, że w obrocie prawnym nadal istnieje decyzja ostateczna o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i do czasu jej ewentualnego uchylenia we wszczętym postępowaniu wznowieniowym – decyzja ta korzysta z domniemania prawidłowości. Jest więc wiążąca dla organu orzekającego o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy - zdaniem autora skargi kasacyjnej – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając, że w sprawie konieczne było zawieszenie postępowania, naruszył art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jak również wynikającą z art. 16 k.p.a. zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Z tych względów, autor skargi kasacyjnej wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Stosownie do postanowień art. 33 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126), jednym z warunków wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jest posiadanie przez inwestora ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli dla zamierzonej inwestycji decyzja taka jest wymagana – zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. W sprawie niniejszej bezspornym jest, że inwestor posiadał ostateczną decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, przewidzianego do wybudowania na działkach [...] i [...] przy ul. [...] w Warszawie. Decyzję tę dołączył do wniosku o pozwolenie na budowę wsk. budynku, przy czym wniosek o wydanie pozwolenia na budowę zgłoszony został przed upływem ważności tej decyzji. Jest także niesporne, że w związku z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu – nie zostało wstrzymane z urzędu lub na żądanie strony wykonanie tej decyzji (art. 152 § 1 k.p.a.). Jak trafnie wskazano w skardze kasacyjnej sam fakt, że w sprawie zakończonej tą decyzją wszczęte zostało postępowanie wznowieniowe nie oznacza, że decyzja ta przestała obowiązywać. Z przepisu art. 16 § 1 k.p.a. statuującego zasadę ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wynika, że decyzja ostateczna obowiązuje tak długo, dopóki nie zostanie uchylona lub zmieniona przez nową decyzję wydaną w oparciu o odpowiedni przepis prawny. Jedynym więc sposobem całkowitego lub częściowego pozbawienia decyzji ostatecznej jej mocy obowiązującej, jest wydanie nowej decyzji. Taka sytuacja w sprawie niniejszej nie zaistniała, nie było więc podstaw do wstrzymywania wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a potencjalna możliwość uchylenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu we wszczętym postępowaniu, nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art.185 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – orzekł jak w sentencji.