II SA/Lu 352/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor - sprawozdawca, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego I. oddala skargę; II. przyznaje spółce cywilnej P. & T. & P. [...] wynagrodzenie w kwocie 240/dwieście czterdzieści / złotych tytułem nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; płatne ze środków Skarbu Państwa /kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie / Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r., Nr [...], wydaną na podstawie art.138§1pkt.1 kpa oraz art. 31ust.1pkt.1 i ust.4 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998r., Nr 64, poz.414 z późn. zm.) oraz §2 ust.1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 marca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego (Dz.U. Nr26, poz.140) po rozpoznaniu odwołania . W. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] w sprawie przyznania zasiłku okresowego w wysokości 150zł miesięcznie od 1 stycznia 2004r. do 31 maja 2004r. W motywach rozstrzygnięcia podano, że organ I instancji przyznał T.W zasiłek okresowy z przeznaczeniem na leczenie ze względu na długotrwałą chorobę skarżącej oraz jej syna. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 31ust.1pkt.1 ustawy o pomocy społecznej oraz przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 marca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego, z których wynika, że zasiłek okresowy może być przyznany ze względu na niepełnosprawność osoby zainteresowanej lub członka jego rodziny, powodującą wzrost kosztów utrzymania, w szczególności w związku z potrzebą uczestnictwa w zajęciach rehabilitacyjnych, zaopatrzeniu w przedmioty ortopedyczne lub środki pomocnicze, zaopatrywanie w dodatkowe oprzyrządowanie, utrzymanie i eksploatację pojazdu inwalidzkiego, koniecznością likwidacji barier architektonicznych. W ocenie organu odwoławczego zebrane w sprawie materiały dowodowe potwierdzają niepełnosprawność T. W. na przewlekłą astmę i ze względu na jej niską rentę uzasadniają przyznanie jej zasiłku okresowego w kwocie 150zł miesięcznie. Organ podkreślił jednocześnie, że ustalenie wysokości tego zasiłku nastąpiło w granicach przysługującego organowi uznania administracyjnego, z uwzględnieniem ustawowego przedziału. (art.31ust.4 ustawy) Na powyższą decyzję T.W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie domagając się jej uchylenia i przyznania jej zasiłku w maksymalnej kwocie 300zł. W skardze kwestionując wysokość przyznanego jej zasiłku, zarzuciła organowi administracyjnemu, że nie uwzględnił kosztów specjalistycznej diety jej chorego na alergię syna, wynoszących miesięcznie 294zł. Skarżąca podniosła ponadto, że jej sytuacja materialna jest trudna, bowiem sama wychowuje oraz utrzymuje syna i brakuje jej pieniędzy nawet na bieżące wydatki: artykuły sanitarne, energię, opał, które wynoszą miesięcznie 360zł. Z tego względu zaskarżona decyzja, przyznająca jej tylko 150zł jest dla niej krzywdząca, zaś organ administracyjny przy jej wydaniu przekroczył granice przysługującego mu uznania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, że rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o złożone przez skarżącą w wywiadzie środowiskowym oświadczenia, z których wynika, że miesięczny koszt leków wynosi 60zł, a nie 294zł. Organ wyjaśnił, że –wbrew zarzutom skargi - zasiłek okresowy przyznano skarżącej mając na uwadze, że choruje ona astmę oskrzelową, zaś jej syn cierpi na alergię, przy czym wysokość zasiłku ustalono w granicach określonych w art. 31ust.4 ustawy o pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 31ust.1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz.U. z 1998r., Nr 64, poz.414 ), stanowiący, iż zasiłek okresowy z pomocy społecznej może być przyznany osobom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego osoby lub rodziny ustalonego zgodnie z art.4 ust.1, zaś dochody oraz posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb, w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, brak możliwości zatrudnienia. Przyznanie zasiłku okresowego opiera się na tzw. uznaniu administracyjnym, którego granice wyznaczają ogólne cele pomocy społecznej określone w art. 2 ust. 3 i 4 ustawy. W świetle tych przepisów świadczenia z pomocy społecznej powinny ułatwiać konkretnym osobom i ich rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są oni w stanie pokonać, wykorzystując własne środki, możliwości i uprawnienia. Pomoc społeczna powinna w miarę możliwości doprowadzić do ich usamodzielnienia się oraz integracji ze środowiskiem, przy czym rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być ustalone odpowiednio do indywidualnej sytuacji życiowej osoby ubiegającej się o pomoc. ( art. 2 ust 1 i 3 cyt. ustawy). Organ administracyjny rozstrzygając zatem o przyznaniu bądź odmowie przyznania zasiłku okresowego powinien mieć na uwadze nie tylko wysokość dochodów, ale również cele pomocy społeczne, o których mowa w art. 2,3 i 4 ustawy. W sprawie zachodzą przesłanki przyznania T.W. zasiłku okresowego. W toku postępowania ustalono, że skarżąca jest rencistką, której dochód w miesiącach poprzedzających złożenie wniosku tj. w grudniu 2003r. i styczniu 2004r. nie przekroczył ustawowego kryterium dochodowego, oraz że utrzymuje się wyłącznie z renty oraz ze świadczeń udzielanych jej z pomocy społecznej. W wywiadzie środowiskowym skarżąca podała, że jej miesięczne wydatki na leczenie wynoszą co najmniej 60zł. Organ opierając się między innymi na jej oświadczeniu uwzględnił wniosek i przyznał jej na ten cel zasiłek okresowy w kwocie 150zł miesięcznie. Wbrew zarzutom skargi zebrany materiał dowodowy nie uzasadniał przyznania zasiłku w kwocie 300zł. W ocenie Sądu organ administracyjny wydając zaskarżoną decyzję nie przekroczył granic przysługującego mu prawa do swobodnej oceny dowodów i ustalenia wysokości świadczenia dla skarżącej. Podkreślić bowiem należy, że celem pomocy społecznej, jak wyżej wskazano, jest przede wszystkim doraźne wsparcie osób potrzebujących pomocy, nie będących w stanie we własnym zakresie uporać się z przejściowymi trudnościami, a nie przejęcie przez Państwo obowiązku utrzymania świadczeniobiorcy i zaspokajania wszystkich jego potrzeb w nieograniczonym zakresie. Skarżąca T.W. stale korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, otrzymując okresowo potrzebne jej wsparcie materialne. W tych warunkach zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu niezgodności z prawem i z tego względu Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270) - skargę oddalił.