II SA/Kr 230/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2005r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Biernat Sędziowie NSA Izabela Dobosz (spr) WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2005r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 20 grudnia 2000r, Nr : [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich skargę oddala Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].VI.2000r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24 I 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997r, Nr 142, poz. 950 ze zm. ) pozbawiono P. S. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z dnia [...].IX.1980r z tytułu walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej [...].VI.1946-[...].XII.1947 ( łącznie l rok i 6 miesięcy ; zaśw. ZBOWiD nr [...]. P. S. w okresie zaliczonym jako działalność kombatancka służył w [...], co skutkuje obecnie pozbawieniem uprawnień. Organ powołał się na stanowisko SN wyrażone w orzecznictwie, iż nie jest obowiązany do wyjaśniania, czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 ustawy o kombatantach (...). We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. S. wnosi o uchylenie decyzji. Przyznaje, że służył w [...] od [...].VI.1946r do [...].XII.1947r i brał udział w walkach w ochronie porządku publicznego, obiektów przemysłowych i użytku publicznego. Powołuje się na dokumenty znajdujące się w KW Policji w K. i wnosi o ich przeanalizowanie. Uważa, że podstawą jego kombatanctwa jest art. 1 ust. 2 pkt. 6 ustawy z 24.I.1991r, że niesłusznie zastosowano do niego art. 25 ust. 2 pkt 2 tejże ustawy. Jest zdania, że organ naruszył art. 7-9 ; 11-12; 75,77,80 i 107 § 3 kpa m.in. powołując się na bliżej nieokreślone orzecznictwo SN. Decyzja pozbawiająca go praw słusznie nabytych narusza zasadę sprawiedliwości społecznej oraz konstytucję RP. P. S. dodatkowo złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 20 XII 2000r, Nr [...] przywrócono P. S. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z 20 XII 2000r, Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt l w zw. z art. 127§3 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 I 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz.U. z 1997r, Nr 142, poz. 950 ze zm .) utrzymano w mocy decyzję własną z [...].VI.2000r. Organ w pełni podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. W skardze do NSA P. S. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. Uważa, ze Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych dopuścił się naruszenia zarówno art. 7-9 ; 11-12,75,77, 80 i 107 § 3 kpa, jak i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach (...). Nie przeprowadzono wnikliwego postępowania dowodowego, a bezpodstawnie przyjęto , iż jest " utrwalaczem władzy ludowej " . Powołuje się na to, że odbywał służbę w [...], na co nie miał żadnego wpływu. W trakcie służby walczył z bandami zbrojnego podziemia. Urząd powinien był zażądać jego dokumentów z KW Policji w K., gdyż wywodzi on status kombatanta z art. 1 ust.2 pkt 6 ustawy o kombatantach (...). W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 VIII 2002r (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.o.p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem II 2004r i postępowanie nie zostało zakończone ( co ma miejsce w niniejszym, przypadku ) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy ( art. 97 § 1 ustawy z 30 VIII 2002r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1271 ze zm. ). Sadowa kontrola nie wykazała naruszenia prawa. Skarżący uzyskał uprawnienia kombatanckie w oparciu o zaśw. KW MO w K. z [...].III.1980r , iż był członkiem [...] od dnia [...].VI.1946r do [...].XII.1947r i w tym okresie brał udział w walkach z reakcyjnym podziemiem o utrwalenie władzy ludowej (k.3 akt administracyjnych ). Obecnie jakiekolwiek działania wykonywane w ramach [...], a tym bardziej sama przynależność do tej organizacji nie rodzą uprawnień kombatanckich, jak twierdzi skarżący. Art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z 24.I.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( t.j. Dz.U. z 1997r, Nr 142, poz. 950 ze zm .) uznaje za działalność kombatancką " uczestniczenie w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami [...]" .Skarżący, jak sam przyznaje, nie walczył z tymi ugrupowaniami, a nadto wypada stwierdzić, że [...] nie była zmilitaryzowaną służbą państwową. Prawidłowo zatem Kierownik Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych przyjął, iż skarżący jest osobą, o której mowa w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach (...), a mianowicie, iż na mocy dotychczasowych przepisów uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze " uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej " i wykonując dyspozycję zawartą w tym przepisie pozbawił P. S. uprawnień kombatanckich. Zarzuty dotyczące postępowania, a zwłaszcza nie przeanalizowanie akt personalnych skarżącego znajdujących się w KW Policji w K. są chybione, gdyż nie było potrzeby dalszych ustaleń ( ponad to, co zawierały akta b. ZBOWiDu ), wobec przynależności skarżącego do [...]. W tym stanie rzeczy skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30 VIII 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270).