II OZ 1296/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 635/04 o odmowie przedłużenia terminu do złożenia podania o przyznanie prawa pomocy na urzędowym druku PPF oraz pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Kierownika do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 16 czerwca 2004 r., Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia oddalić zażalenie Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, W. B. w swym piśmie z dnia 5 marca 2005r., zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Jej wniosek dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 635/04, wszczętej ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Skarżąca nie złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie praw pomocy. W związku z tym WSA w Rzeszowie wezwał wnioskodawczynię o jego nadesłanie w terminie 7 dni. Wezwanie o nadesłanie wniosku na urzędowym formularzu PPF zostało wysłane na podany przez skarżącą adres zamieszkania. Ponieważ pracownik poczty nie zastał w miejscu zamieszkania nikogo, komu mógłby doręczyć pismo sądowe, złożył to pismo w placówce pocztowej na okres siedmiu dni. Informacje o pozostawieniu pisma sądowego były umieszczane w skrzynce pocztowej dwukrotnie w dniu 12 kwietnia 2005 r. oraz w dniu 19 kwietnia 2005r. Skutek doręczenia pisma sądowego nastąpił więc w dniu 26 kwietnia 2005r. Od tego też dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym druku PPF. Sąd stwierdził, że pomimo upływu 7 dni od dnia doręczania skarżącej wezwania o nadesłanie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, wniosek ten nie został do Sądu przekazany. Ponieważ skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu, Jej wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania, tak jak uczynił to referendarz sądowy w zarządzeniu z dnia 7 maja 2005r. Podniesione przez W. B. względem tego zarządzenia zarzuty nie mogły być zdaniem Sądu uwzględnione, gdyż są bezzasadne. Nie mógł być również uwzględniony zawarty w sprzeciwie wniosek o przedłużenie okresu na złożenie podania o prawo pomocy na urzędowym druku PPF. Termin 7 dni do nadesłania podania o przyznanie prawa pomocy na druku urzędowym PPF jest terminem ustawowym gdyż wynika on z treści art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Nie mogą podlegać przedłużeniu terminy ustawowe a jedynie terminy wyznaczone przez Sąd. Poza tym prośba o przedłużenie terminu powinna zostać złożona przed jego upływem, natomiast skarżąca złożyła swój wniosek w sprzeciwie od zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 lipca 2005 o odmówił przedłużenia terminu do złożenia podania o przyznanie prawa pomocy na urzędowym druku PPF oraz pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Pismem z dnia 29 lipca 2005 r. W. B. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W sprawie niniejszej Sąd zastosował powyższy przepis prawidłowo. Pismo z wezwaniem o nadesłanie formularza wniosku zostało przesłane na adres podany przez skarżącą. Wskutek dwukrotnego awizowania pisma w dniu 12 kwietnia 2005 r. oraz w dniu 19 kwietnia 2005 r. - skutek doręczenia pisma sądowego nastąpił w dniu 26 kwietnia 2005 r. Od tego należało liczyć siedmiodniowy termin do nadesłania przez skarżącą wypełnionego formularza wniosku (art. 49 § 1 ustawy). W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania Sadu tj. nie przesłała formularza PPF. Okoliczności powyższe nie podlegają sporowi. Z powyższego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie zatem pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 marca 2005 r. bez rozpoznania. Jako prawidłową należy też ocenić odmowę przedłużenia terminu do przesłania formularza PPF. Termin ten jest bowiem terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym - Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie natomiast do art. 84 w/w ustawy Przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu. Sąd może zatem przedłużyć jedynie termin sądowy, podczas gdy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy ma charakter ustawowy. Termin ten nie podlega więc przedłużeniu. W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 lipca 2005 r. o odmowie przedłużenia terminu do złożenia podania o przyznanie prawa pomocy na urzędowym druku PPF oraz pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Kierownika do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 16 czerwca 2004 r., w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich należy uznać za wydane prawidłowo. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.