III SA/Wa 1503/04

WyrokWSA w Warszawie2005-01-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Alojzy Skrodzki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała Sejmiku Województwa o udzieleniu poręczenia pożyczki, która nie określa całej kwoty poręczenia (obejmującej kapitał podstawowy, odsetki i inne zobowiązania), jest sprzeczna z prawem i podlega stwierdzeniu nieważności przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę Marszałka Województwa, uznając, że uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdzająca nieważność uchwały Sejmiku Województwa w sprawie poręczenia pożyczki jest zgodna z prawem. Błędne powołanie podstawy prawnej przez Kolegium nie skutkuje brakiem jego właściwości, a nieokreślenie w uchwale Sejmiku całej kwoty poręczenia (w tym odsetek i innych zobowiązań) stanowi naruszenie art. 52 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały Sejmiku.
Stan faktyczny
Marszałek Województwa zaskarżył uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W., która stwierdziła nieważność uchwały Sejmiku Województwa w sprawie udzielenia poręczenia pożyczki. Kolegium RIO uznało, że uchwała Sejmiku narusza art. 52 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, ponieważ nie określa całej kwoty poręczenia, a jedynie kapitał podstawowy. Marszałek zarzucił Kolegium naruszenie przepisów dotyczących jego właściwości oraz art. 52 ustawy o finansach publicznych, twierdząc, że brak określenia kwot odsetek nie powinien skutkować nieważnością uchwały.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka (spr.), Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Marszałka Województwa ... na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. z dnia ... maja 2004 r. Nr ... w przedmiocie udzielenia poręczenia pożyczki oddala skargę Zaskarżoną uchwałą Nr ... Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. stwierdziło nieważność uchwały nr ... Sejmiku Województwa ... z dnia ... kwietnia 2004 r. w sprawie udzielnenia poręczenia pożyczki zaciąganej w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ... przez S. z siedzibą w D. W podstawie prawnej uchwały Kolegium RIO powołano przepisy art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie wojewódzkim (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 z późn. zm.) w związku z art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz.U. z 2001 r., Nr 55, poz. 577 z późn. zm.). W uchwale stwierdzono sprzeczność uchwały Nr ... z prawem, tj. z art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2003r., Nr 15, poz. 148 z późn. zm.). W szczególności w uzasadnieniu podano, że w § 1 uchwały nr ... Sejmiku Województwa ... postanowiono o udzieleniu poręczenia pożyczki zaciąganej przez S. z siedzibą w D. w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w W. na dofinansowanie zadania pod nazwą "K.". Z treści § 1 pkt 2 uchwały wynikało, że przedmiotowe poręczenie obejmowało nie tylko kapitał podstawowy w kwocie 274.525,00 zł, ale także należne odsetki i inne zobowiązania wynikające z treści umowy. Kolegium uznało, iż uchwała Sejmiku sprzeczna jest z art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych, gdyż nie określa ona całej - faktycznej - kwoty poręczenia, a jedynie kapitał podstawowy, który składa się na przedmiotowe poręczenie. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie nadzorcze zawarte w uchwale nr ..., strona skarżąca zarzuciła ww. uchwale naruszenie przepisów art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych oraz art. 52 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r.o finansach publicznych. Wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości. W motywach skargi podniesiono, że powołany w uchwale Kolegium RIO przepis art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych - określający właściwość rzeczową regionalnych izb obrachunkowych w zakresie ich działalności nadzorczej - nie upoważnia tego organu do wykonywania czynności nadzorczych w przedmiocie udzielenia poręczenia pożyczki. W świetle przepisów ustawy o finansach publicznych, zwłaszcza art. 69 powołanej ustawy, udzielenie poręczenia pożyczki przez jednostkę samorządu terytorialnego nie jest tożsame z pojęciem "przyznawania dotacji". Podejmując zaskarżoną uchwałę Kolegium RIO naruszyło powołane uregulowanie i swoim działaniem wykroczyło poza granice swojej kompetencji. W związku z postawionym zaskarżonej uchwale zarzutem naruszenia art. 52 ust. 2 ustawy o finansach publicznych strona skarżąca podniosła, że Sejmik Województwa ... podejmując uchwałę nr ... w sprawie udzielenia poręczenia pożyczki udzielał tego poręczenia do określonej kwoty. W treści uchwały wskazano kwotę kapitału podstawowego, zaś w pozostałym zakresie (odsetki i inne zobowiązania) odwołano się do zapisów umowy. Brak w treści uchwały zapisu odnoszącego się do kwot odsetek i innych zobowiązań pieniężnych przy wskazaniu że wynikają one z umowy, w przekonaniu strony skarżącej, nie powinien skutkować nieważnością uchwały, lecz ewentulanie mógłby stanowić nieistotne naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. przyznało, że istotnie w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały Kolegium błędnie powołano art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych , zamiast art. 11 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy, który przewiduje właściwość rzeczową izb w sprawach zaciągniętych przez organy jednostek samorządu terytorialnego zobowiązań wpływających na wysokość długu publicznego jednostki. Zgodnie z art. 113 i 114 ustawy o finansach publicznych - kwota potencjalnych spłat kwot udzielonych przez jednostki samorządu terytorialnego poręczeń jest zaliczana do długu tej jednostki. W ocenie organu uchwała nr ... dotyczy zaciągnięcia przez Województwo zobowiązania w formie udzielnia poręczenia pożyczki zaciąganej przez zakład opieki zdrowotnej wpływającego na wysokośc długu Województwa. Wobec powyższego wskazany powyżej błąd w podstawie prawnej uchwały Sejmiku nie skutkuje brakiem właściwości Kolegium w rozpoznawanej sprawie. W pozostałym zakresie Kolegium RIO podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zasakrżonej uchwale i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U.Nr 153,poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 tej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270z późn. zm.). Zaskarżona uchwała nie narusza prawa. Błedne powołanie w zaskarżonej uchwale podstawy prawnej - zamiast art. 11 ust.1 pkt 4 powinno być art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych- nie skutkuje brakiem właściwości Kolegium w przedmiotowej sprawie . W doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest poglad, że wydanie aktu administracyjnego bez podstawy prawnej nie zachodzi, gdy w decyzji nie powołano podstawy prawnej albo powołano ja błędnie, istotne jest bowiem rzeczywiste istnienie tej podstawy. W świetle powołanych przez Kolegium RIO przepisów ustawy o finansach publicznych za uzasadnione należy również uznać stanowisko w sprawie nieokreślenia przez Sejmik w kwestionowanej uchwale kwoty odsetek i innych zobowiązań objętych poręczeniem z naruszeniem art. 52 ust. 2 ustawy o finansach publicznych. Zgodnie z art. 113 i art. 114 ustawy kwota potencjalnych spłat kwot udzielonych przez j.s.t poręczeń jest bowiem zaliczana do długu tej jednostki ,a art. 52 ust. 2 zezwala j.s.t na udzielanie poręczeń jedynie do określonej kwoty i w określonym terminie. Jak zasadnie wywodzi Kolegium RIO na mocy art. 124 ust. l pkt 2 a ustawy o finansach publicznych do kategorii tzw. wydatków bieżących j.s.t zalicza się także wydatki z tytułu udzielonych przez nią poręczeń. Mimo, że chodzi o zobowiązania "potencjalne" to muszą one być zaplanowane w budżecie w postaci zadań wydatkowych, niezależnie od tego, czy stały się one wymagalne, czy też mogą się takimi stać dopiero w przyszłości. Pod względem finansowym trzeba je traktować tak, jakby musiały być zapłacone. Powyższe argumenty uzasadniają stanowisko Kolegium RIO ,że nieokreślenie w uchwale Sejmiku Województwa ... kwoty, ewentualnego długu (wydatków ) województwa z tytułu poręczenia pozostaje w oczywistej sprzeczności z art. 52 ust.2 ustawy o finansach publicznych . Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art.151 ustawy o Postepowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło