II SA/Lu 621/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant St. sekr. sąd. Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi T. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego I. oddala skargę II. nieuiszczoną część wpisu w kwocie 400 (czterysta) złotych, od której skarżąca była zwolniona przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania pełnomocnika T.M. od decyzji Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującego skarżącej dokonania rozbiórki ogrodzenia działek Nr 168/4 i 168/2 położonych w miejscowości L., gm. T. od strony drogi T. – K. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że na działkach Nr 168/2 i 168/4 stanowiących własność T.M. zostało wykonane samowolnie ogrodzenie z prefabrykowanych elementów żelbetowych oraz brama wjazdowa z kształtowników stalowych. Ogrodzenie zlokalizowane jest od strony drogi T. – K. W związku z powyższym, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie powyższego ogrodzenia oraz nałożył obowiązek przedłożenia określonych dokumentów w terminie 30 dni, zgodnie z art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Ponieważ w wyznaczonym w postanowieniu Terminie T.M. nie przedstawiła wymaganych dokumentów, organ I instancji na podstawie art. 49b ust. 1 w związku z art. 49b ust. 3 powołanej ustawy wydał decyzję nakazującą skarżącej dokonanie rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organ I instancji prawidłowo uznał, że zrealizowane roboty naruszają przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego. Ponieważ zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych (...), a rozpatrywana przez organ nadzoru budowlanego sprawa mieści się w zakresie robót wyszczególnionych wyżej, to należy stwierdzić, że właściciel działek Nr 168/2 i 168/4 nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku przed ich rozpoczęciem. Jest to zatem samowola budowlana, która podlega sankcjom z art. 49b ust. 1 prawa budowlanego. W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pełnomocnik skarżącej wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w tej sprawie jako bezprzedmiotowego. Ponadto wnosi o stwierdzenie naruszenia art. 36 kpa przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – R.Z. i nakazanie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko niemu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podał, że T.M. została właścicielką działki Nr 168/2 w dniu 7.02.2003r. , a działki Nr 168/4 w 2000 r. , a więc kilka lat po odbudowie ogrodzenia na tych działkach. Wcześniej użytkownikami tych działek byli rodzice skarżącej. Ogrodzenie zostało odbudowane w 1997r., ponieważ wcześniej zostało zniszczone przez wykonawcę wodociągu. Natomiast w 2002r. pełnomocnik skarżącej wymienił na nową bramę i część uszkodzonych elementów żelbetowych ogrodzenia. Z tego względu uważa on, że organy nadzoru budowlanego zbyt dowolnie interpretują pojęcia budowy, odbudowy i naprawy ogrodzenia. Zarzuca także, że w dniu 20.01.2004r. uniemożliwiono skarżącej zapoznanie się skarżącej z dokumentacją w tej sprawie oraz złożenia wyjaśnień, zaś w dniu 4.08.2004r. w trakcie oględzin przeprowadzonych w innej sprawie przez trzech inspektorów nadzoru budowlanego skarżąca została pobita w ich obecności przez rodziców wnioskodawcy w tej sprawie. Pełnomocnik skarżącej w podsumowaniu stwierdza, że w momencie odbudowy ogrodzenia nie była ona właścicielka działek Nr 168/2 i Nr 168/4, nie była też inwestorem, nieprawidłowo też zinterpretowano naprawę ogrodzenia w 2002 r. jako jego budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o oddalenie skargi jako bezzasadnej, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto dodał, że zdaniem organu była to odbudowa ogrodzenia, a zgodnie z art. 3 pkt 6 prawa budowlanego przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego. Organ II instancji podkreślił także, że skarżąca nie wyraziła zgody na wejście inspektorów nadzoru budowlanego na jej działkę, odmówiła uczestnictwa w oględzinach, nie uczestniczyła w przesłuchaniu świadka, mimo powiadomienia jej o terminie przeprowadzenia tego dowodu i nie skorzystała z możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym po pisemnym powiadomieniu jej o takim uprawnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Bezsporny w sprawie niniejszej jest fakt odbudowania ogrodzenia działek skarżącej w 1997r., a następnie odbudowanie tego ogrodzenia przez małżonka skarżącej w 2002r. po zniszczeniu jego części. Czynności wykonane w ramach tej ostatniej odbudowy to wymiana bramy na nową – szerszą oraz wymiana części uszkodzonych elementów żelbetowych. Ogrodzenie to graniczy z drogą publiczną T.-K., a zatem zgodnie z treścią art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, tego rodzaju budowa wymagała zgłoszenia właściwemu organowi. Z kolei budową według art. 3 pkt 6 ww. ustawy jest wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, zabudowa, nadbudowa obiektu budowlanego. W sprawie niniejszej skarżąca dokonała zmiany konstrukcji ogrodzenia, bowiem zmieniono usytuowanie słupków umożliwiających zainstalowanie szerszej bramy. Słusznie zatem organy nadzoru budowlanego zakwalifikowały te roboty jako odbudowę ogrodzenia. Z uwagi na to, że roboty te zostały wykonane samowolnie Państwowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów w terminie 30 dni. T.M. nie przedstawiła jednak wymaganych dokumentów, a zatem organ I instancji nakazał dokonanie rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia na podstawie art. 49b ust. 1 w związku z art. 49b ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Bezzasadny jest zarzut pełnomocnika skarżącej o niewłaściwym skierowaniu decyzji nakazującej rozbiórkę, bowiem T.M. uzyskała tytuł prawny do działek Nr 168/2 i 168/4 już po odbudowaniu ogrodzenia. Zgodnie z brzmieniem art. 52 ww. ustawy – inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji o której mowa w art. 48, 49b, 50a i 51. Nie jest sporny fakt, że to skarżąca posiada tytuł prawny do nieruchomości, na których znajduje się przedmiotowe ogrodzenie, a zatem wyłącznie do niej jako właściciela obiektu budowlanego mogła być skierowana zaskarżona decyzja. Nie jest także zasadny – zdaniem Sądu – zarzut naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżąca była prawidłowo powiadomiona o wszystkich czynnościach dokonywanych w tej sprawie, miała także możliwość zapoznania się z dowodami zgromadzonymi w aktach sprawy, a także ewentualnego wypowiedzenia się co do tych dowodów lub zgłoszenie nowych dowodów. Jednakże żadnych wniosków dowodowych nie zgłosiła, odmówiła także uczestnictwa w oględzinach Mając zatem na względzie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.