III SA/Wa 2026/04

WyrokWSA w Warszawie2005-02-09

Skład orzekający: Grażyna Nasierowska, Małgorzata Długosz-Szyjko, Małgorzata Jarecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne rozpoznawanie sprawy o nadpłatę podatku akcyzowego, która została już prawomocnie rozstrzygnięta, jest dopuszczalne, a kwota wykazana w pozycji 33 deklaracji AKC-2 podlega zwrotowi na rachunek bankowy podatnika?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że ponowne rozpoznawanie sprawy o nadpłatę podatku akcyzowego, która została już prawomocnie rozstrzygnięta decyzją Izby Skarbowej, było niedopuszczalne i skutkowało umorzeniem postępowania. Ponadto, sąd potwierdził, że kwota wykazana w pozycji 33 deklaracji AKC-2 nie podlega zwrotowi na rachunek bankowy podatnika, lecz stanowi nadwyżkę wpłat do rozliczenia w kolejnym miesiącu, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.
Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. zwróciła się do organów podatkowych z prośbą o analizę sytuacji w świetle przepisów o restrukturyzacji i oddłużaniu, domagając się zwrotu kwoty wykazanej jako "nadwyżka" w rozliczeniu podatku akcyzowego. Urząd Skarbowy umorzył postępowanie z uwagi na bezprzedmiotowość, uznając, że żądanie nie ma oparcia w przepisach. Dyrektor Izby Celnej utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka złożyła skargę do sądu, domagając się stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Nasierowska, sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Protokolant Małgorzata Szamocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2003r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. na podstawie art.233 §1 pkt 1 w zwiazku z art.208 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 z późn. zm.), art.31 ust.3 w zwiazku z art.11 pkt 21 oraz art.20 pkt 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujacych zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz.U. Nr 137, poz.1302) po rozpatrzeniu odwołania firmy "A " Sp. z o.o. w W. od decyzji Urzędu Skarbowego W. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. "A " Sp. z o.o. z siedzibą w W. pismem z dnia [...].10.2002r. zwróciła się do Ministerstwa Finansów z prośbą o analizę sytuacji Spółki w świetle przepisów o restrukturyzacji i oddłużaniu przedsiębiorstw. W w. pismo zostało przekazane do Izby Skarbowej w W. , a następnie w dniu[...] stycznia 2003r. (pismo Izby Skarbowej w W. nr [...]) zgodnie z właściwością do Urzędu Skarbowego W. celem załatwienia. Z uwagi na brak sprecyzowanych żadań w przedmiotowym podaniu, Urząd Skarbowy W. pismem z dnia [...] stycznia 2003r. wezwał Podatnika do jego uzupełnienia. W odpowiedzi Podatnik nadesłał pisma z dnia [...] lutego 2003r., [...] marca 2003r. i [...] marca 2003r., w których przedstawił swoje żadania. W szczególności zwrócono się o wypłatę na rachunek bankowy Podatnika kwoty [...] zł będacej - zdaniem Podatnika - "nadwyżką" wynikajaca z rozliczenia podatku akcyzowego w okresie od czerwca 2001 do stycznia 2003. Urząd Skarbowy W. decyzją Nr [...] z dnia[...] czerwca 2003r. umorzył postępowanie podatkowe z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Uzasadniajac podjęte rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji stwierdził m.in., iż wypłata na rachunek bankowy określonej przez Podatnika sumy pieniężnej wynikającej z pozycji 33 deklaracji AKC-2 nie jest możliwa w świetle regulacji prawa podatkowego. Przedmiotowa kwota wykazana przez podatnika w pozycji 33 deklaracji podatkowej jako nadwyżka wpłat do rozliczenia może - nie musi - podlegać rozliczeniu w kolejnym miesiacu w deklaracji AKC-2 jako kwota nadwyżki wpłat do rozliczenia z poprzedniego miesiaca. Ponadto podkreślono, iż żądanie Podatnika pozbawione jest oparcia w takiej normie prawnej, która przewidywałaby uprawnienie do wystapienia o żądane zachowanie wobec organu podatkowego, co skutkuje tym, iż przedmiotowa sprawa nie może zostać rozstrzygnięta w sposób merytoryczny przez sformułowanie odmowy ww. żadania Podatnika. Od powyższej decyzji w dniu [...] czerwca 2003r. Podatnik złożył odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzajac m.in., iż kwota [...] zł przypadajaca na miesiac styczeń 2003, a wynikajaca z kwoty nadpłaty powstałej w dniu [...] czerwca 2000r., tj. [...] zł jest kwotą nadpłaty powstałą w wyniku uiszczenia nienależnego podatku akcyzowego, do której ma zastosowanie art.72 §1 oraz art.74 §2 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Ponadto Podatnik podniósł okoliczność akceptacji deklaracji akcyzowej za styczeń 2003 przy równoczesnym (nieuzasadnionym - zdaniem Podatnika) braku uznania kwoty [...] zł za nadpłatę. Jednocześnie Podatnik zarzucił organowi podatkowemu unikanie zwrotu pieniędzy i postawił zapytanie o sposób zwrotu nadpłaty z chwilą, np. zaprzestania obrotu towarami objętymi akcyzą. Odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego rozpoznał zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujacych zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137 poz. 1302) Dyrektor Izby Celnej w W. Pismem z dnia [...] września 2003r. nr [...] umożliwiono Podatnikowi, zgodnie z art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa, wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Z powyższego Podatnik skorzystał i zapoznał się z aktami sprawy w dniu [...] września 2003r. Utrzymując w mocy decyzję Urzędu Skarbowego Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż zgodnie z art.72 §1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa za nadpłatę uznaje się kwotę podatku nadpłaconego lub zapłaconego nienależnie. Zdarzenia powodujące powstanie nadpłaty ustawodawca określił w ustawie Ordynacja podatkowa w sposób enumeratywny, co oznacza, że ich katalog jest zamknięty (art.73 §1 ustawy Ordynacja podatkowa). Wszelkiego rodzaju inne przypadki powodujące nienależne zapłacenie podatku lub nadpłacenie podatku, które nie zostały wymienione w powyżej cytowanych przepisach nie są nadpłatą w rozumieniu przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, co oznacza, że zasady ich zwrotu nie odbywaja się w trybie przepisów ww. ustawy. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż w sprawie nie zaistniały przyczyny, powodujące powstanie nadpłaty. Podatnik deklarując zobowiazanie podatkowe wypełnił deklarację podatkowa w sposób prawidłowy, zgodnie ze wzorem i obowiazującymi przepisami zawartymi w rozporzadzeniu Ministra Finansów z dnia 29 marca 2002r. zmieniajacym rozporzadzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 37, poz.337). W pozycji nr 33 deklaracji AKC-2, w której wykazuje się kwotę "nadwyżki wpłat do rozliczenia z poprzedniego miesiaca" Podatnik wykazał kwotę [...] zł. Zgodnie z obowiązujacą treścią wzoru urzędowego deklaracji AKC-2 ww. kwota wykazana przez Podatnika nie podlega zwrotowi na rachunek bankowy podatnika. Stanowi ona nadwyżkę wpłat do rozliczenia i powinna podlegać rozliczeniu w kolejnym miesiacu w deklaracji AKC-2, bowiem przepisy obowiązującego prawa podatkowego nie przewidują innego trybu dla zwrotu kwoty wykazanej przez podatnika w pozycji nr 33 deklaracji AKC-2. Jednocześnie Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż sprawa istnienia nadpłaty w podatku akcyzowym za ten okres była już przedmiotem rozstrzygnięcia organów podatkowych (decyzja Izby Skarbowej w W. Nr [...] z dnia [...].07.2001r. oraz Nr [...] z dnia [...].07.2001r.). Omyłkowe odprowadzenie pieniędzy nienależnych urzędowi polegało w istocie na nie pomniejszaniu należnego podatku akcyzowego o podatek akcyzowy zawarty w cenach zakupu samochodów w latach 1999- czerwiec 2000. tj. nieskorzystaniu z uprawnienia wprowadzonego przepisem §18 ust.5 rozporzadzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 1998r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 157, poz.1035 z późn.zm.). Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. pismem z dnia [...] listopada 2003 r. A. Sp. z o.o. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której w całości zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2003 r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego W. z dnia[...] czerwca 2003 r. Nr [...] i wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji, albo o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, iż w istocie doszło do powstania nadpłaty w podatku akcyzowym, która powinna zostać Spółce zwrócona zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej (art. 76 § 1). Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie przepisu art. 208 Ordynacji podatkowej, podnosząc, iż nie było podstaw do umorzenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, swoje stanowisko uzasadnił tak jak zaskarżone rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotowa sprawa została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Przepis ten stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd Administracyjny bada prawidłowość zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wyłącznie z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami obowiązującego prawa (art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulec winna uchyleniu, przede wszystkim wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję podatkową stwierdzić należy, że skarga nie jest zasadna, a Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia jej zarzutów. Sąd zważył, iż sprawa istnienia nadpłaty w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2000r. została rozstrzygnięta prawomocną decyzją Izby Skarbowej w W. z dnia[...] lipca 2001r. Nr [...], którą została utrzymana w mocy decyzja Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2001r. Nr [...] odmawiająca stwierdzenia powyższej nadpłaty. Z tego względu ponowne rozpoznawanie tej sprawy było niedopuszczalne i postępowanie wszczęte na wniosek strony podlegało umorzeniu. Zasadnie również przyjęły organy orzekające w niniejszej sprawie, iż kwota wykazana w poz. 33 deklaracji AKC-2 przez Podatnika nie podlega zwrotowi na rachunek bankowy podatnika. Stanowi ona nadwyżkę wpłat do rozliczenia i powinna podlegać rozliczeniu w kolejnym miesiacu w deklaracji AKC-2, bowiem przepisy prawa podatkowego nie przewidują innego trybu dla zwrotu nadwyżki wpłat do rozliczenia. Biorąc pod uwagę powyższe skargę jako niezasadną należało oddalić stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło