III SA/Wa 1670/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Nasierowska, sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Protokolant Małgorzata Szamocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2005 r. sprawy ze skargi PKP Polskie Linie Kolejowe Spółka Akcyjna w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego oddala skargę W dniu [...] grudnia 2002 r. Urząd Skarbowy W. wydał na rzecz PKP Polskich Linii Kolejowych decyzję o warunkach restrukturyzacji Nr [...], w której ustalił kwotę zaległości objętych restrukturyzacją w wysokości [...]zł, tj. wnioskowanej przez podatnika, ustalając kwotę [...] zł, tytułem opłaty restrukturyzacyjnej. Opłata ta na wniosek podatnika rozłożona została odrębną decyzją na raty. Pismem z dnia [...] października 2003 r. Urząd Skarbowy przypomniał Stronie o konieczności wypełnienia warunków decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r., albowiem ich niewypełnienie w terminie spowoduje umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego. [...] listopada 2003 r. Strona nadesłała informację, z której wynikało, że do dnia sporządzenia pisma nie zostały uregulowane wszystkie zaległości. W dniu [...] kwietnia 2004 r. na podstawie art. 21 ust. l pkt 2, ust. l a, ust. 5 i art. 10 ust. l pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, póz. 1287 ze zm.), zwaną dalej "ustawą o restrukturyzacji" Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wydał decyzję o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego dotyczącego zaległości objętych decyzją o warunkach restrukturyzacji z dnia [...] grudnia 2002r. W uzasadnieniu podał, że warunki o których mowa w art. 10 ust. l pkt 3 ustawy o restrukturyzacji nie zostały spełnione, bowiem na dzień wydania skarżonej decyzji Strona posiadała bieżące zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. w kwocie [...] zł. Od decyzji Organu I-ej instancji Strona wniosła odwołanie w ustawowym terminie. Nie polemizując z meritum rozstrzygnięcia zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. ustawy o restrukturyzacji w związku z art. 31 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, póz. 1302), zwaną dalej "ustawą z 27 czerwca 2003 r, " oraz art. 15 § l Ordynacji podatkowej z dnia 29 sierpnia 1997 r. ( Dz.U. nr 1555, poz.1278 ze zm.), zwanej dalej "or.pod." oraz art 21 ust. 1 a w związku z art. 10 ustawy o restrukturyzacji. Zdaniem Skarżącej Spółki Naczelnik Urzędu Skarbowego W. nie był organem właściwym do wydania skarżonej decyzji. Od l stycznia 2004 r. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A - zgodnie z ustawą z 27 czerwca 2003 r. należą do kategorii "dużych" podatników i z tego względu organem podatkowym właściwym miejscowo dla Spółki jest Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w W. Strona stwierdziła, że zgodnie z art. 31 ustawy z 27 czerwca 2003 r. sprawy wszczęte i nie zakończone ostatecznym rozstrzygnięciem w danym trybie przed dniem wejścia w życie ustawy, przejmują organy właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie ustawy. Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu zarzutów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż kwestionowany przez Spółkę art. 2 ust. 2 ustawy o restrukturyzacji pod pojęciem organu restrukturyzacyjnego rozumie organ podatkowy właściwy do poboru należności, o których mowa w art. 6, będący organem pierwszej instancji. Natomiast z art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych wynika, że w postępowania w sprawach podatkowych wszczęte i nie zakończone ostatecznym rozstrzygnięciem w danym trybie, przed dniem wejścia w życie ustawy, przejmują organy właściwe w sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, przy czym wszystkie już podjęte w postępowaniu czynności pozostają w mocy. Zatem Urząd Skarbowy W. , wydając decyzję o warunkach restrukturyzacji jako organ restrukturyzacyjny, był właściwy do wydania decyzji o jej zakończeniu. Dyrektor Izby uznał, że decyzja Urzędu jest prawidłowa i nie narusza przepisów. Termin jej wydania jest zgodny z art. 21 ust. l ustawy o restrukturyzacji. Na powyższą decyzję Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnosząc o uchylenie i stwierdzenie jej nieważności zarzuciła decyzji organu I-ej Instancji naruszenie art. 247 § l pkt l or.pod. poprzez naruszenie przepisów o właściwości organów, szczególnie art. 31 ust. 3 ustawy z 27 czerwca 2003 r., w związku z art. 5 ust. 9 lit. b, pkt 7 lit. a i art. 5a ust. l pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. Nr 106, póz. 489 z późn. zm.) oraz § 2 ( pkt 8 załącznika nr 2) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19.11.2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, póz. 2027). W uzasadnieniu Skarżąca podtrzymała swoją dotychczasową argumentacją, twierdząc, że organem właściwym do wydania decyzji był Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Strona nie kwestionuje merytorycznego rozstrzygnięcia, które w ocenie Sądu nie narusza prawa, ale zarzuca naruszenie przepisów o właściwości z uwagi na zmianę tych przepisów ustawą z 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych. Wykładnia przepisów przejściowych zawartych w cytowanej wyżej ustawie, bo te są istotne dla rozstrzygnięcia, prowadzi do wniosku, że właściwym do wydania decyzji był Urząd, który prowadził postępowanie restrukturyzacyjne. Art. 31 ust 3 ustawy z 27 czerwca 2003 r. stanowi, iż postępowanie w sprawach podatkowych wszczęte i niezakończone ostatecznym rozstrzygnięciem w danym trybie przed dniem wejścia w życie ustawy, przejmują organy właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, przy czym wszystkie już podjęte w postępowaniu czynności pozostają w mocy. Analizując brzmienie tego przepisu, w ocenie Sądu należy dojść do wniosku, że z chwilą wejścia w życie cytowanej ustawy właściwość organów podatkowych uległa zmianie, ale pozostały w mocy czynności przez nie wykonane pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy. Tak też przepis ten interpretuje Skarżąca dochodząc do wniosku, że właściwym dla wydania decyzji był Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego. W ocenie Sądu wniosek taki nie jest jednak uprawniony. Skarżąca bowiem nie dostrzegła, iż przepis ten odnosi się wprost do postępowania podatkowego. Postępowanie restrukturyzacyjne nie jest "sensu stricte" postępowaniem podatkowym, chociaż organy podatkowe zgodnie z art. 2 ustawy o restrukturyzacji są organami restrukturyzacyjnymi. Ustawa o restrukturyzacji reguluje postępowanie, które toczy się w przedmiocie objętym tą ustawą . Jego przebieg, stosowane przepisy proceduralne, właściwość organów określają art. 9 do art. 22 zawarte w ustawie w rozdziale "2", zatytułowanym "postępowanie restrukturyzacyjne". W art. 9 ust. 1 ustawa nakazuje stosowanie przepisów ordynacji podatkowej, ale tylko "odpowiednio". W świetle tych przepisów odrębność tego postępowania w odniesieniu do innych postępowań administracyjnych jest oczywista. Art. 12 wyżej cytowanej ustawy statuuje właściwość organu restrukturyzacyjnego. Stanowi, że przedsiębiorca składa wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego do organu restrukturyzacyjnego, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę przedsiębiorcy w dniu wejścia w życie ustawy. Art. 2 ustawy stanowi, że pod pojęciem organu restrukturyzacyjnego rozumie się organ podatkowy, organ celny lub inny organ właściwy do poboru należności, o których mowa w art. 6 - będący organem pierwszej instancji. Ponieważ w omawianej ustawie brak jest przepisów wskazujących okoliczności powodujące zmianę określonej już w początkowym etapie postępowania właściwości organu restrukturyzacyjnego, należy dojść do wniosku, iż organ, który był właściwy w chwili wszczęcia postępowania staje się właściwy dla całego postępowania restrukturyzacyjnego. Stąd organ, który wydał decyzję o warunkach restrukturyzacji staje się właściwy do wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji w trybie art. 21 wyżej cytowanej ustawy. Zważyć także należy, że przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 2002 r., stanowiące o zmianach właściwości organów podatkowych, nie zmieniają w żadnym zakresie przepisów ustawy restrukturyzacyjnej. A zatem stwierdzić należy, że w zakresie właściwości organów w postępowaniu restrukturyzacyjnym ustawa z 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, nie wprowadziła żadnych zmian, a organy prowadzące dotychczas to postępowanie pozostają nadal właściwe. Tym samym należy stwierdzić, że organ podatkowy I –ej instancji wydając decyzję z dnia 14 kwietnia 2004 r. przestrzegał przepisów o właściwości, zgodnie z nakazem art. 15§1 or.pod i nie naruszył przepisów 31 ust. 3 ustawy z 27 czerwca 2003 r., w związku z art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a i art. 5a ust. l pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. Nr 106, póz. 489 z późn. zm.); § 2 (pkt 8 załącznika nr 2) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19.11.2003r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, póz. 2027). a zatem, że wydana przez nie decyzja nie zawiera wady, która by musiała skutkować stwierdzeniem jej nieważności. W ocenie Sądu, w sprawie, mimo prawidłowości rozstrzygnięcia nie dokonano należytej, jasnej analizy przepisów, czym naruszono art. 210 § 4 or. pod. Wprawdzie Dyrektor Izby Skarbowej w W. zważył, że art. 2 ustawy o restrukturyzacji, wskazywał, że pod pojęciem organu restrukturyzacyjnego rozumie się organ podatkowy, organ celny lub inny organ właściwy do poboru należności, o których mowa w art. 6 - będący organem pierwszej instancji, ale nie zinterpretował należycie tego przepisu.. Właściwy kierunek interpretacji został wskazany dopiero w odpowiedzi na skargę, co nie jest prawidłowe. Mimo to Sąd stwierdził, że naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy i wydane rozstrzygnięcie w sprawie było prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1370 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.