II SA/Gd 1255/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 października 2002 r., nr [...] oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2003 r., nr [...] w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania odpowiednich zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektów budowlanych do stanu zgodnego z przepisami postanawia: odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 października 2002 r., nr [...] oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2003 r., nr [...] W dniu 12 sierpnia 2003 r. J. L. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 sierpnia 2003 r. nr [...], uchylająca w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2003 r., nr [...] i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Pismem z dnia 4 października 2003 r. J. L. wniósł o włączenie do akt sprawy "9 załączników uzasadniających w części merytorycznej wniesioną przez niego skargę." Wśród przedstawionych przez skarżącego załączników znajdowała się również decyzja decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2003 r., nr [...], nakazująca J. L. -właścicielowi działek nr [...] i [...] w C. W. rozbiórkę dobudowanej do hali produkcyjnej samowolnie w 1986 r. części socjalnej z poddaszem oraz kotłowni i zadaszenia na suszarnię drewna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast dyspozycja art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ochroną tymczasową objęto wszystkie akty i czynności poddane sądowej kontroli. Niedopuszczalny wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej podlega odrzuceniu, przedmiotem może być tylko i wyłącznie żądanie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonej do sądu administracyjnego (por. P. Tamo - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, W-wa 2004 r.) Z akt sprawy wynika. iż skarżąca domaga sic wstrzymania dwóch decyzji, z których żadna nic jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Wskazać w tym miejscu należ). iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 października 2002 r. nr [...]. której wstrzymania domaga się skarżący, została uchylona wyrokiem NSA OX w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 200? r.. sygn. akt II SA/Gd 2985/02. a więc w istocie nie występuje ona już w obrocie prawnym. Druga decyzja Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 26 września 2003 r.. nr [...] wydana została po dniu wniesienia skargi do Sądu przez J. L. i nie jest przedmiotem skargi, a ponadto jest to decyzja organu pierwszej instancji, a zatem niedopuszczalna byłoby wniesienie na nią skargi do sądu. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając wniosek za niedopuszczalna. na wskazanej wyżej podstawie prawnej. orzekł, jak w sentencji postanowienia.