II SA/Wa 199/04
WyrokWSA w Warszawie2005-02-10
Skład orzekający: Maria Werpachowska, Małgorzata Pocztarek, Joanna Kube
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy (Minister Edukacji Narodowej i Sportu) prawidłowo utrzymał w mocy decyzję o odmowie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, mimo zarzutów skarżącej dotyczących nieobiektywności komisji kwalifikacyjnej, braku podstaw do weryfikacji dokumentacji oraz przewlekłości postępowania?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postępowanie kwalifikacyjne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami, a ocena komisji kwalifikacyjnej, choć niekorzystna dla skarżącej, nie naruszała prawa. Organ odwoławczy prawidłowo sprawował nadzór legalnościowy, nie stwierdzając naruszeń przepisów. Zarzuty dotyczące składu komisji i braku obiektywizmu nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym, a przewlekłość postępowania nie miała wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie.Stan faktyczny
Skarżąca K.B., dyrektor przedszkola, złożyła wniosek o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego. Komisja Kwalifikacyjna odmówiła jej akceptacji, co skutkowało decyzją Kuratora Oświaty o odmowie nadania stopnia, a następnie decyzją Ministra Edukacji Narodowej i Sportu utrzymującą w mocy decyzję Kuratora. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając m.in. nieobiektywność komisji, nieterminowość organu odwoławczego oraz brak podstaw do weryfikacji dokumentacji.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Asesor WSA Joanna Kube (spr.) Protokolant Mirosław Gdesz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2005 r. sprawy ze skargi K.B. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego - oddala skargę -
Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 9 b ust. 7 pkt 3 i art. 9 b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r., Nr 118, poz. 1112 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję[...]Kuratora Oświaty w K. z dnia[...]marca 2003 r. nr [...] o odmowie nadania K.B. stopnia nauczyciela dyplomowanego.
W dniu 14 lutego 2003 r. K. B.- dyrektor Przedszkola nr [...] w R. złożyła wniosek do [...] Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego.
Zgodnie z art. 9e ust. 1 oraz 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy - Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego dyrektorowi szkoły jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, posiadanie odpowiedniego okresu pracy na stanowisku dyrektora od dnia nadania stopnia nauczyciela mianowanego oraz co najmniej dobrej oceny pracy i uzyskanie akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. W wyniku postępowania kwalifikacyjnego, przeprowadzonego przez Komisję Kwalifikacyjną powołaną przez [...]Kuratora Oświaty, K.B. nie uzyskała akceptacji tej Komisji. Stosownie do art. 9 b ust. 6 w zw. z art. 9b ust. 4 pkt 3 ustawy - Karta Nauczyciela, w przypadku niespełnienia łącznie wszystkich warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej. Takiej treści decyzję wydał [...]Kurator Oświaty w K. w dniu [...] marca 2003 r. uzasadniając ją brakiem akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej.
Minister, uzasadniając zaskarżoną decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty wskazał, że w toku prowadzonego postępowania odwoławczego podjęto działania nadzorcze w trybie art. 9 h ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy i nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa. Zdaniem organu odwoławczego, postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzone przez Komisję Kwalifikacyjną przy [...] Kuratorze Oświaty zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825). Komisja dokonała oceny spełnienia przez K. B. wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego określonych w powołanym rozporządzeniu na podstawie dokumentacji spełniającej wymogi formalne i w wyniku tej oceny wnioskodawczyni otrzymała 10 na 50 możliwych do uzyskania punktów. Minister wyjaśnił, że obowiązujący stan prawny nie daje organowi odwoławczemu podstaw do weryfikowania oceny spełnienia wymagań na stopień nauczyciela dyplomowanego dokonanej przez Komisję Kwalifikacyjną.
W skardze do Sądu z dnia 22 października 2004 r. K. B. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła organowi nieterminowość w przesłaniu pełnej dokumentacji czynności kwalifikacyjnych w związku ze złożonym odwołaniem, nieobiektywność oceny dokonanej przez członków Komisji Kwalifikacyjnej, a także brak podstaw prawnych do weryfikacji przedłożonej dokumentacji przez powtórną ocenę punktową. Uzasadniając zarzuty wskazała, że działania opóźniające tok odwoławczy uniemożliwiły jej zgodnie z art. 9 g ust. 8 ustawy -Karta Nauczyciela złożenie wniosku o odbycie dodatkowego 9 - miesięcznego stażu, ponieważ z dniem 1 września 2003 r. nie jest już dyrektorem tej placówki lecz nauczycielem. Podała, że posiada wyróżniającą opisową ocenę pracy wydaną w dniu [...] lutego 2003 r. przez Kuratorium Oświaty, a także pozytywną opinię Rady Pedagogicznej Miejskiego Przedszkola nr [...] w R.. K.B. zażądała ponownego rozpoznania przedstawionej dokumentacji i wyłączenia członków poprzedniej Komisji Kwalifikacyjnej, w której składzie, jej zdaniem, były osoby pozostające w stosunku nadrzędności służbowej.
K.B. w dniu 23 listopada 2004 r. skierowała do Sądu pismo procesowe, w którym stwierdza, po zapoznaniu się z aktami sprawy, brak pełnej dokumentacji, którą skierowała do Kuratorium Oświaty w K.. Następnie pismem z dnia 6 grudnia 2004 r. skarżąca podtrzymała zarzuty co do stronniczości i braku obiektywizmu ze strony Komisji Kwalifikacyjnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi podniesiono, że zakres przedmiotowy oceny pracy nauczyciela nie jest tożsamy z zakresem oceny dokonanej przez Komisję Kwalifikacyjną w postępowaniu o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego. Ocenie Komisji Kwalifikacyjnej podlega, bowiem spełnianie przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego, określonych w § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 ust. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził, aby organy podejmujące w badanej sprawie rozstrzygnięcie, dopuściły się naruszenia prawa materialnego, ewentualnie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarżąca domagając się ponownego postępowania kwalifikacyjnego, kwestionuje dokonaną w sprawie ocenę Komisji Kwalifikacyjnej dotyczącą przedłożonej dokumentacji, która odmówiła jej wydania zaświadczenia o akceptacji, co w konsekwencji spowodowało wydanie decyzji o odmowie nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Podkreślenia wymaga, że o nadaniu lub odmowie nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego zawsze decyduje organ sprawujący nadzór pedagogiczny czyli w tej sprawie [...] Kurator Oświaty. Nie są takimi organami komisje kwalifikacyjne i egzaminacyjne, a zatem nie są one uprawnione do podejmowania decyzji o nadaniu lub odmowie nadania stopnia. Postępowanie kwalifikacyjne przed komisją stanowi jedynie jeden z etapów postępowania w sprawie, której przedmiotem jest nadanie nauczycielowi stopnia awansu zawodowego, którą formalnie kończy decyzja właściwego organu. Przepisy rozdziału 3 a ustawy - Karta Nauczyciela nie przewidują trybu odwoławczego od orzeczenia komisji kwalifikacyjnej powołanej do oceny spełnienia przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego. Nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie stopnia awansu zawodowego przez komisję kwalifikacyjną sprawuje właściwy minister. Nadzór ten ma charakter legalnościowy. W tej sprawie Minister Edukacji Narodowej i Sportu podjął działania nadzorcze w trybie przepisu 9h ustawy - Karta Nauczyciela jednakże jak wskazał, nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa przez powołaną Komisję Kwalifikacyjną. Również Sąd kontrolując legalność zaskarżonej decyzji nie dostrzegł w działaniach Komisji Kwalifikacyjnej naruszeń procedury określonej w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, które by upoważniały Ministra do skorzystania z uprawnień nadzorczych. Wszczęte na wniosek skarżącej postępowanie kwalifikacyjne zostało przeprowadzone zgodnie z procedurą określoną w powołanych przepisach. Komisja dokonała oceny spełnienia przez skarżącą wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego określonych w powołanym rozporządzeniu na podstawie dokumentacji, która spełniała wymogi formalne.
Niezasadny okazał się zarzut niewłaściwego składu Komisji oraz braku bezstronności i obiektywizmu. Stosownie do przepisu § 12 ust. 1 powołanego rozporządzenia z przebiegu pracy komisji kwalifikacyjnej sporządza się protokół zawierający punktację wraz z jej uzasadnieniem. Okoliczność zaś, że skarżąca nie zgadza się z tym uzasadnieniem, nie stanowi podstawy do uznania, iż działania Komisji były niezgodne z prawem. Zgodnie z art. 24 § 1 kpa mającym odpowiednie zastosowanie do art. 9 g ust. 3 ustawy - Karta Nauczyciela, członek komisji kwalifikacyjnej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu kwalifikacyjnym w sprawie: 1) w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki, 2) swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia, 3) osoby związanej z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli, 4) w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo, w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3, 5) w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji, 6) z powodu której wszczęto przeciw niemu dochodzenie służbowe, postępowanie dyscyplinarne lub karne, 7) w której jedną ze stron jest osoba pozostająca wobec niego w stosunku nadrzędności służbowej. Skarżąca nie wykazała, aby w składzie Komisji była osoba, która wbrew złożonemu oświadczeniu o bezstronności podlegałaby wyłączeniu z mocy art. 24 kpa. W szczególności brak jest podstaw do uznania, że członkiem Komisji była osoba pozostająca ze skarżącą w stosunku nadrzędności służbowej.
Jeśli chodzi zaś o zarzut przekazania przez organ I instancji niepełnego materiału sprawy do organu odwoławczego to należy stwierdzić, że jest on niezasadny, bowiem akta tej sprawy zawierają wymaganą dokumentację do podjęcia decyzji w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego na podstawie art. 9 b ust. 7 pkt 3 i art. 9 b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Należy podnieść, że Skarżąca zarówno na posiedzeniu Sądu w dniu 6 grudnia 2004 r. jak i przy piśmie z dnia 8 grudnia 2004 r. dołączyła obszerną dokumentację i Sąd oceniając jej zawartość uznał, że jej ewentualny brak w aktach sprawy przed wydaniem ostatecznej decyzji nie miał wpływu na wynik sprawy.
Słusznie podnosi skarżąca, że postępowanie odwoławcze było przewlekłe, jednakże fakt ten nie miał wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Na marginesie tego zarzutu należy zwrócić uwagę, że odwołujący się ma środki prawne (art. 37 kpa oraz skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność - art. 3 § 2 ust. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), które by dyscyplinowały organy do zachowywania terminów załatwiania spraw określonych w kpa.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło