I SA/Łd 866/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski (spr.), Sędzia NSA J. Brolik, Asesor C. Koziński, Protokolant T. Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2005 roku sprawy ze skargi D. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P. umorzył postępowanie restrukturyzacyjne wobec D. O. i zarachował wpłaconą przez podatniczkę kwotę opłaty restrukturyzacyjnej w wysokości 855,90 zł na poczet zaległości objętych restrukturyzacją. Z uzasadnienia decyzji wynika, że przyczyną umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego był fakt, iż podatniczka na dzień 30 kwietnia 2004 r. posiadała zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – karta podatkowa, za miesiąc marzec 2004 r., w wysokości 425 zł oraz odsetki w wysokości 3,60 zł. Wobec ciążącej na podatniczce zaległości Urząd Skarbowy uznał, że nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zm.), zgodnie z którym należności objęte restrukturyzacją podlegają umorzeniu pod warunkiem , że przedsiębiorca w dniu wydaniu decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego nie posiada zaległości z tytułu podatków nie objętych restrukturyzacją, a należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Od powyższej decyzji podatniczka odwołała się do Dyrektora Izby Skarbowej. W odwołaniu zakwestionowała fakt, iż wskazana przez organ podatkowy zaległość podatkowa skutkuje umorzeniem postępowania restrukturyzacyjnego, podnosząc, iż przedmiotowa zaległość nie należy do kategorii zaległości nie objętych restrukturyzacją. Zaległości należące do tej kategorii mają zostać spłacone do dnia 29 lutego 2004 r. Zdaniem podatniczki zaległość z tytułu karty podatkowej za marzec 2004 r. jest należnością bieżącą, która na dzień 29 lutego 2004 r. nie istniała. Podatniczka podniosła również, że sporna zaległość został uregulowana w dniu 4 maja 2004 r. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił argumentację organu pierwszej instancji odnośnie niespełnienia warunku określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. W uzasadnieniu wyrażono pogląd, iż zaległości bieżące należą do kategorii należności nie objętych restrukturyzacją (str. 3 decyzji). W skardze z dnia 16 sierpnia 2004 r. podatniczka podtrzymała swoje stanowisko, iż spełnia wszelkie warunki do pozytywnego zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego i wniosła o rozstrzygniecie, czy Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. –P. zasadnie umorzył to postępowanie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do art. 21 ust. 1 cyt. ustawy o restrukturyzacji... po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, a w przypadku decyzji o warunkach restrukturyzacji doręczonych przed dniem 31 grudnia 2002 r. nie później, niż do dnia 30 kwietnia 2004 r., z zastrzeżeniem ust. 1a i 3, organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, w której: 1) stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, zostały spełnione albo 2) umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, nie zostały spełnione. Warunkiem pozytywnego zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego jest m. in. brak zaległości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 przywołanej wyżej ustawy, w brzmieniu ustalonym ustawą 19 marca 2004 r. o zmianie ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 82, poz. 745) należności, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. d i e, objęte restrukturyzacją, podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6, z wyjątkiem należności wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. W ocenie Sądu powyższy warunek dotyczyć może należności znanych na dzień 30 czerwca 2002 r. z tytułu podatków wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a (spór w tej sprawie dotyczy należności z tytułu karty podatkowej, a zatem prowadzenie rozważań w zakresie należności innych, niż podatkowe jest zbędne). Zgodnie z tym przepisem należności z tytułu podatków w nim wymienionych można podzielić na należności podlegające – znane na dzień 30 czerwca 2002 r. zaległości, oraz na należności niepodlegające restrukturyzacji. Nie wszystkie należności podlegające restrukturyzacji musiały zostać nią objęte. A zatem należności nieobjęte restrukturyzacją muszą należeć do kategorii należności podlegających restrukturyzacji, a więc w odniesieniu do należności podatkowych muszą to być zaległości znane na dzień 30 czerwca 2002 r. Zaległość w karcie podatkowej za marzec 2004 r. nie była zaległością nieobjętą restrukturyzacją w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o restrukturyzacji, lecz zaległością niepodlegającą restrukturyzacji, skoro nie była znana na dzień 30 czerwca 2002 r. Nie można zatem było zarzucić podatniczce niespełnienia warunku określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. Należności podlegające restrukturyzacji ale nią nieobjęte przedsiębiorca miał obowiązek spłacić do dnia 29 lutego 2004 r. W związku z powyższym organ podatkowy naruszył art. 21 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy o restrukturyzacji. Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd miał również na uwadze naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu przez zaniechanie wyznaczenia stronie 7-dniowego terminu do zapoznania się z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie, przewidzianego w art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137. poz. 926 ze zm.). W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie uchybienie to mogło mieć istotne znaczenie dla wyniku sprawy. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia 9 kwietnia 2004 r. skierowanym do Prezydenta Miasta Ł. oraz do wiadomości podatniczki, Naczelnik Urzędu Skarbowego zawarł stanowisko, iż skarżąca spełnia warunki, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 przywołanej ustawy. W tej sytuacji wydana w dniu [...] negatywna decyzja organu pierwszej instancji, nie poprzedzona zawiadomieniem o prawie zapoznania się z całością materiału dowodowego stanowiła zaskoczenie dla skarżącej. W opinii Sądu biorąc pod uwagę, że kwota spornej zaległości nie była znaczna oraz, że podatniczka wkrótce po otrzymaniu owej decyzji uiściła tą zaległość należy przyjąć, iż gdyby organ wypełnił dyspozycję art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa skarżąca uiściłaby zaległość stanowiącą według organu przeszkodę do pozytywnego zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego, przed wydaniem decyzji. Z uwagi na powyższe należało zaskarżoną decyzję uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), a na podstawie art. 200 i art. 152 tej ustawy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania i określić, iż decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.