II SAB/Bd 5/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2004 r. na rozprawie przy udziale ---- sprawy ze skargi Andrzeja W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę Andrzej W. reprezentowany przez adwokata wniósł w dniu [...] 2004 r. skargę na bezczynność Wojewody [...], który pismem z dnia [...] 2003 r. odmówił wyznaczenia Prezydentowi Miasta B. terminu do załatwienia sprawy sygn. [...] i doręczenia mu decyzji nr [...] z dnia [...] 2003 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie wytwórni wyrobów z drutu usytuowanej na terenie nieruchomości przy ul. [...] w B. Z uzasadnienia skargi i załączników do niej wynika, że Andrzej W. i Krystyna M. byli stronami postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem w dniu [...] 1998 r. przez Prezydenta Miasta B. decyzji nr [...] o udzieleniu Elżbiecie F. pozwolenia na użytkowanie zakładu wyrobów z drutu znajdującego się na działce wydzielonej z terenów Z. "M." przy ul. [...]. Decyzja ta, jak również utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody z dnia [...] 1998 r. uchylone zostały wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku sygn. SA/Gd 1265/98 z dnia 27 września 2000 r. wydanym w wyniku rozpoznania zbiorowej skargi podpisanej m.in. przez Andrzeja W. i Krystynę M. W dniu [...] 2002 r. Wojewoda uchylił decyzję organu I instancji o pozwoleniu na użytkowanie wyżej wymienionego obiektu podjętą w dniu [...] 2002 r. po kolejnym przeprowadzeniu w sprawie postępowania. Nowa wydana przez Prezydenta Miasta B. w dniu [...] 2003 r. pozytywna dla E. F. decyzja nr [...] została doręczona jedynie Krystynie M.. Wcześniej w skierowanych do Andrzeja W. pismach Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. (z dnia [...] 2001 r.) i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (z dnia [...] 2003 r.) zajęli stanowisko, że jako członek spółdzielni mieszkaniowej zajmujący mieszkanie w jej zasobach nie jest legitymowany do udziału w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na użytkowanie zakładu wyrobów z drutu przy ul. [...], a uprawnienie takie przysługuje tylko zarządowi spółdzielni. W dniu [...] 2003 r. Andrzej W. zwrócił się do Prezydenta Miasta B. o doręczenie mu decyzji nr [...] z dnia [...] 2003 r. udzielającej Elżbiecie F. pozwolenia na użytkowanie zakładu. W odpowiedzi z dnia [...] 2003 r. poinformowano go, że w dniu [...] 2003 r. całość akt sprawy przekazano Wojewodzie w związku z wniesionym od powyższej decyzji odwołaniem. W związku z tym pełnomocnik Andrzeja W. powołując się na art. 37 kpa skierował w dniu [...] 2003 r. do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta B. sprawy w terminie, wnosząc jednocześnie o wyznaczenie Prezydentowi Miasta B. w tym zakresie terminu. Z uzasadnienia zażalenia wynika, iż chodziło w istocie o doręczenie Andrzejowi W.e decyzji z dnia [...] 2003 r. oznaczonej numerem [...]. W ocenie żalącego się, fakt wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji nie zwalniał tego organu z obowiązku określonego w art. 109 kpa. Wojewoda [...] nie uwzględniając powyższego zażalenia pismem z dnia [...] 2003 r. nr [...] powiadomił pełnomocnika Andrzeja W., iż z uwagi na to, że Andrzej W. nie został uznany za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie wytwórni wyrobów z drutu, art. 109 kpa obligujący do doręczenia decyzji stronom nie ma do niego zastosowania. W piśmie swym Wojewoda nadto podniósł, iż w kwestii nie posiadania przez Andrzeja W. przymiotu strony organ odwoławczy zajął wyraźne stanowisko w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2002 r. nr [...] i je wyczerpująco umotywował, a ze zwrotnego poświadczenia odbioru tej decyzji wynika, iż przekazano ją Andrzejowi W. do wiadomości w dniu [...] 2003 r. W odpowiedzi na skargę zawierającą poza przedstawieniem stanu faktycznego sprawy, wywody dotyczące bezpodstawności uznania wyłącznie zarządu spółdzielni mieszkaniowej za stronę postępowania, Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż z wnioskiem o wyznaczenie terminu załatwienia sprawy wystąpił pełnomocnik osoby nie będącej stroną w sprawie oraz że w jego żądaniach brak jest konsekwencji, skoro domaga się wyznaczenia terminu załatwienia sprawy i jednocześnie doręczenia decyzji, która zakończyła postępowanie w sprawie przed organem I instancji jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego artykułu, to jest gdy organ nie wydał w terminie decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo które kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, czy też nie wydaje innych niż wymienione aktów lub nie dokonuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Doręczenie decyzji, czego domagał się skarżący, będące doręczeniem o którym mowa w art. 109 kpa, nie jest żadną z form działań, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 do 4 wymienionej ustawy. Jest to czynność materialno-techniczna polegająca na przekazaniu podmiotowi uznanemu za stronę postępowania, rozstrzygnięcia w sprawie. Z czynności tej nie wynika upoważnienie lub obowiązek, gdyż fakt doręczenia ma jedynie ten skutek, że od daty doręczenia biegnie dla strony termin do wniesienia odwołania. Jednakże nie fakt doręczenia czyni dany podmiot stroną postępowania, lecz status ten wynika z przepisów prawa materialnego, które ma zastosowanie w konkretnej sprawie. Skoro doręczenie decyzji nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niewykonanie takiej czynności przez Prezydenta Miasta B. i nie nakazanie jej wykonania przez Wojewodę [...] nie może być rozpatrywane jako bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy. Podnoszony w skardze zarzut mógł natomiast stanowić podstawę do zaskarżania przez skarżącego w trybie zwykłego środka odwoławczego lub wniosku o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowania decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na użytkowanie obiektu przy ul. Leśnej 17, prowadzonym bez jego udziału od czasu formalnego zajęcia stanowiska co do braku legitymacji jako strony w wymienionej w piśmie Wojewody z dnia [...] 2003 r. decyzji organu II instancji z dnia [...] 2002 r. nr [...], doręczonej mu 2 stycznia 2003 r. Z przedłożonych Sądowi dokumentów jednak nie wynika, by z takiej możliwości skarżący skorzystał. W tym stanie rzeczy uznając, że Wojewodzie [...] oraz Prezydentowi Miasta B. nie można postawić zarzutu bezczynności wskazanej w pkt 8 § 2 art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniesioną przez pełnomocnika skarżącego skargę należało jako niedopuszczalną, na podstawie art. 151 cyt. ustawy oddalić.