VII SA/Wa 348/04

WyrokWSA w Warszawie2005-04-05

Skład orzekający: Bożena Więch – Baranowska, Anna Żak, Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może umorzyć postępowanie w sprawie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, jeśli wniosek strony nie precyzuje jasno żądania, a obiekt budowlany, którego dotyczy wniosek, jest już przedmiotem ostatecznej decyzji nakazującej jego rozbiórkę?
Ratio decidendi
Organ administracji nie może umorzyć postępowania w sprawie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, jeśli wniosek strony jest niejasny i nie spełnia wymogów formalnych. W takiej sytuacji organ powinien wezwać stronę do jego sprecyzowania. Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest niezasadne, gdy istnieje możliwość nadania wnioskowi właściwego biegu po jego doprecyzowaniu przez stronę.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał skargę W. B. na decyzję Wojewody o umorzeniu postępowania w sprawie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Wniosek dotyczył legalizacji istniejącego od 32 lat budynku gospodarczo-składowego, który był przedmiotem ostatecznej decyzji nakazującej jego rozbiórkę. Starosta umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ wniosek o zgodę na odstępstwo powinien być złożony przed wydaniem pozwolenia na budowę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący kwestionował zasadność umorzenia, wskazując na długi okres istnienia budynku i potrzebę jego legalizacji.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego, stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, , Sędzia NSA Anna Żak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 roku, Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art.37 ust.2 ustawy z dnia 24 października 1974 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz.229 ze zm.) nakazał W. B. rozbiórkę obiektu gospodarczo – składowego usytuowanego na działce o nr ew. [...] położnej w [...] w gminie [...] w strefie kontrolowanej gazociągu wysokiego ciśnienia [...]. Decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu wniosku W. B. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2002 roku. Pismem z dnia [...] września 2003 roku W. B. wystąpił do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o wydanie postanowienia w sprawie wyrażenia zgody na zalegalizowanie usytuowania budynku gospodarczo – składowego na działce o nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] w odległości 3,20 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia [...]. Wniosek został przekazany do załatwienia organowi właściwemu do rozpoznania sprawy tj. Staroście Powiatowemu w [...]. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 roku, Nr [...] Starosta Powiatowy w [...] na podstawie art. 105§1 kpa umorzył postępowanie w sprawie udzielenia W. B. zgody na odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych polegających na lokalizacji istniejącego budynku gospodarczo – składowego zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] w odległości 3,20 m od osi gazociągu wysokiego ciśnienia [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji Starosta Powiatowy w [...] stwierdził, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, gdyż zgodnie z treścią art.9 ust.3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) wniosek od ministra w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych właściwy organ administracji architektoniczno – budowlanej składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Tymczasem jak wynika z akt sprawy na realizację przedmiotowego budynku W. B. otrzymał w dniu [...] sierpnia 1972 roku decyzję Nr [...] wydaną przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] zezwalającą na budowę stodoły, a sama inwestycja została zrealizowana w 1972 roku. Od powyższej decyzji odwołanie złożył W. B. podnosząc zarzut, iż decyzja ta jest dla niego krzywdząca, gdyż nie występował on o lokalizację budynku w odległości 3,20 m od osi gazociągu, ale o zalegalizowanie usytuowania budynku już istniejącego od 32 lat. Jego zdaniem Starostwo nie powinno podejmować decyzji dopóki w tej sprawie nie wypowie się Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. Decyzją z dnia [...] lutego 2004 roku, Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] podzielając zawarte w niej stanowisko. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył W. B. opisując historię budowy budynku gospodarczo – składowego, historię postępowania w przedmiocie jego rozbiórki oraz historię jego starań o jego legalizację. Nadto powtórzył argument, iż nie występował o zgodę na lokalizację budynku tylko o zalegalizowanie budynku istniejącego od 32 lat. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie z powodu zarzutów podniesionych przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art.63§3 kpa i art.64§2 kpa. Zgodnie z treścią art.63§3 kpa podania wnoszone do organu administracji winy zawierać żądanie strony. Podanie winno określać czego domaga się ona od organu administracji publicznej. Pismo skarżącego z dnia [...] września 2003 roku nie spełnia tego wymogu. Skarżący zwrócił się z wnioskiem o "wydanie postanowienia w sprawie wyrażenia zgody na zalegalizowanie usytuowania budynku gospodarczo – składowego". W tym miejscu stwierdzić należy, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują odrębnej procedury legalizacji obiektów budowlanych co do których wydana została ostateczna decyzja o ich rozbiórce. Kwestia możliwości legalizacji budynku posadowionego niezgodnie z prawem może być rozważana tylko na etapie postępowania w przedmiocie wydania nakazu rozbiórki. Jedynym sposobem legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego po wydaniu ostatecznej decyzji nakazującej jego rozbiórkę jest wyeliminowanie tej decyzji z obrotu prawnego w trybie postępowania nadzwyczajnego. Treść wniosku skarżącego z dnia [...] września 2003 roku jest zdaniem Sądu niezrozumiała. Nie wiadomo w istocie czego skarżący się domaga zaś organ administracji nie może samodzielnie dokonywać interpretacji kierowanego do niego podania. Jeśli jest ono niejasne to zgodnie z treścią art.64§1 kpa należy wezwać wnoszącego podanie do usunięcia jego braków w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeśli W. B. domaga się wystąpienia przez Starostę Powiatowego w [...] do właściwego ministra z wnioskiem o wyrażenie zgody na odstępstwo od warunków technicznych jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie to winien tak właśnie sformułować swój wniosek. W przeciwnym wypadku dochodzi do sytuacji, że w odwołaniu skarżący podnosi, że wcale nie występował z wnioskiem o lokalizację budynku tylko o jego legalizację. Widać wyraźnie, iż nie sposób nadać wnioskowi skarżącego z dnia [...] września 2003 roku właściwego biegu i nie sposób stwierdzić czego w domaga się skarżący. Równie dobrze podanie skarżącego może być potraktowane jako wniosek do ministra o zmianę lub uchylenie decyzji rozbiórkowej w trybie art.161 kpa. Wówczas działanie Starosty Powiatowego sprowadzałoby się do przekazania podania ministrowi właściwemu do rozpoznania wniosku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Starosta Powiatowy winien wezwać W. B. do sprecyzowania swego żądania zawarte we wniosku z dnia [...] września 2003 roku i zależności od sposobu realizacji wezwania przez skarżącego wydać stosowne rozstrzygnięcie w sprawie. Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt.c, art.152 i art.135 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło