II SA/Ka 1035/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.) Asesor WSA Iwona Bogucka Protokolant sek. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę o d d a l a s k a r g ę Pan J. P. w dniu [...] r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w którym określił projektowane zamierzenie jako instalacje tablic reklamowych na parceli nr [...] w W. Postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 30 ust. 1 a ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. nr 89, poz. 414 ) Starosta [...] wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia złożonej dokumentacji przez graficzne zobrazowanie sposobu montażu tablic do ogrodzenia oraz wyjaśnienia legalności istniejących już tablic na działce nr [...]. Określono termin do którego żądane uzupełnienie ma zostać wykonane i pouczono, że po jego bezskutecznym upływie zostanie wydany sprzeciw w drodze decyzji. W piśmie z dnia [...] r. J. P. podał, że przedmiotowe tablice zostały już zainstalowane. Tablice te nie wymagały dla instalacji na ogrodzeniu nieruchomości ani pozwolenia na budowę, co wynika z art. 29 ust. 2 pkt 2, ani zgłoszenia bowiem nie przekraczają 3 m powyżej obiektu budowlanego ( ogrodzenia ) na którym zostały zainstalowane ( art. 29 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 30 ust. 1 ). Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. – powołując się na art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z dnia 7.07.1994 r. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na instalowanie tablic reklamowych na parceli nr [...] w W. przy ul. [...]. Wskazał, że wnioskodawca nie wykonał obowiązków nałożonych na niego postanowieniem z dnia [...] r., a niezależnie od powyższego w sprawie samowolnej instalacji przedmiotowych tablic reklamowych toczy się postępowanie przed organami nadzoru budowlanego. J. P. w odwołaniu od powyższej decyzji uznał ją za spóźnioną, a nadto naruszającą kompetencję innych organów, a to wobec faktu, że złożył skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie załatwienia wniosku z [...] r. Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. wydaną w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie przed tym organem. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Wojewoda podał, że instalowanie tablic i urządzeń reklamowych wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi ( art. 29 ust. 2 pkt 2 i art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Do robót budowlanych podlegających zgłoszeniu można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji. Dokonanie zgłoszenia po wykonaniu robót jest prawnie nieskuteczne, a roboty budowlane należy potraktować jak samowolę budowlaną. Tablice reklamowe będące przedmiotem postępowania zostały zainstalowane na istniejącym ogrodzeniu przy ul. [...] w W. w [...] r., a więc przed wystąpieniem z wnioskiem do organu architektoniczno – budowlanego. Postępowanie w sprawie pozwolenia na instalację tych tablic – rozpoczęte wnioskiem z dnia [...] r. – jest więc bezprzedmiotowe. W decyzji podano także, iż organy nadzoru budowlanego I i II instancji ( decyzje z [...] r. i [...] r.) orzekły w stosunku do tych tablic nakaz rozbiórki. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. P. zarzucił decyzji błędne uzasadnienie przez przyjęcie, że instalowanie tablic reklamowych wymaga zgłoszenia. Równocześnie przyznał, że umorzenie postępowania w sprawie zadawalałoby go w sytuacji w której objęłoby działanie innych organów, w tym nadzoru budowlanego. Jednakże te ostatnie organy wydały decyzje nakazujące rozbiórkę reklam. Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja jest krzywdząca dla niego i narusza przepisy kpa. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, powtarzając argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji, instalowanie i remont tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym nie wymagało pozwolenia na budowę, lecz objęte było obowiązkiem zgłoszenia – art. 30 ust. 1 pkt 1. Instalacji urządzeń reklamowych – wbrew twierdzeniom skarżącego – nie dotyczył przepis art. 29 ust. 2 pkt 9 i w związku z tym art. 30 ust. 1 pkt 2 litera b. Przepis ten odnosił się do innych urządzeń - w szczególności anten i urządzeń nadawczo – odbiorczych – a nie instalacji i remontu tablic i urządzeń reklamowych. Pełna regulacja instalacji tablic reklamowych zawarta została w powołanym art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego i dlatego brak podstaw od odwoływania się w tym zakresie do art. 29 ust. 2 pkt 9. Skarżący zgłoszenia instalacji tablic reklamowych na ogrodzeniu działki nr [...] w W., dokonał w dniu [...] r. na formularzu wniosku o pozwolenie na budowę. Wniosek ten został potraktowany przez organ I instancji jako zgłoszenie o czym świadczy postanowienie z dnia [...] r. wydane na podstawie art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego. Zgłoszenie robót budowlanych jest szczególną formą wszczęcia postępowania administracyjnego z woli ustawodawcy tak uproszczonego i szczególnego, że toczy się tylko z udziałem osoby dokonującej zgłoszenia. Zgodnie z art. 30 ust. 2 zgłoszenia należy dokonać przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Do ich wykonania można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. W sprawie jest bezsporne – wynika z pism skarżącego z dnia [...] r. i [...] r., iż w dacie dokonania zgłoszenia ([...] r.) przedmiotowe tablice reklamowe były już zainstalowane ( miało to miejsce dwa lata przed zgłoszeniem ). Wprawdzie jak stwierdzono wyżej postępowanie wywołane zgłoszeniem jest postępowaniem szczególnym uregulowanym w art. 30 Prawa budowlanego, ale jest równocześnie postępowaniem administracyjnym, a więc mają do niego zastosowanie przepisy kpa w części w której art. 30 Prawa budowlanego nie zawiera odmiennych regulacji. Z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego wynika, że zgłoszenie musi być dokonane przed zamierzonym terminem rozpoczęcia robót budowlanych. Oznacza to, że postępowanie wszczęte zgłoszeniem dotyczącym wykonanych robót budowlanych jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa. Zaskarżona decyzja którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylono decyzję organu I instancji i umorzono postępowanie w sprawie wszczętej zgłoszeniem przed organem I instancji jest więc zgodna z prawem. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że będące w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli decyzje organów administracji architektoniczno – budowlanej są niezależne od podjętych działań i decyzji organów nadzoru budowlanego, a nadto te ostatnie nie podlegają kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy ppsa w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 z zm.) oddalił skargę. su.