I SAB/Wa 21/05

PostanowienieWSA w Warszawie2005-05-05

Skład orzekający: Asesor WSA Maria Tarnowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, a w szczególności nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. Obejmuje to sytuację, w której strona nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie, zgodnie z art. 52 § 1 i 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie rozpatrzenia wniosku o potwierdzenie spełniania warunków do otrzymania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego oraz wypłatę tego równoważnika. Minister Sprawiedliwości poinformował skarżącego, że nie może wydać decyzji, ponieważ skarżący nie był funkcjonariuszem Służby Więziennej w spornych okresach.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżący K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 grudnia 2004 r. o wydanie decyzji w sprawie potwierdzenia spełniania warunków do otrzymania równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz wypłaty równoważnika za 2003 r. i 2004 r. Pismem z dnia 10 stycznia 2005 r., które skarżący otrzymał dnia 14 stycznia 2005 r., Minister Sprawiedliwości poinformował K. K., że nie może wydać decyzji, ponieważ zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2003 r. – decyzja taka może być wydana jedynie funkcjonariuszowi tej służby, a w obrocie prawnym nadal pozostaje decyzja personalna nr [...] Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2002 r. o zwolnieniu skarżącego ze Służby Więziennej. Skoro zatem w latach 2003 – 2004 K. K. nie pozostawał w służbie, decyzja nie mogła być wydana. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziane w ustawie. Sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wniesienie skargi do sądu na bezczynność naczelnego organu administracji jest możliwe dopiero po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie, na podstawie art. 52 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło