III SA/Gl 367/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Asesor WSA Małgorzata Walentek, Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant: Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2005 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...]oraz decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora sanitarnego w C. z dnia [...] nr [...]. Decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D., w oparciu o § 1 i § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczególnych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) stwierdził u A. F. brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowatego - wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych. Swoje rozstrzygnięcie oparł na orzeczeniu z dnia [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w K. oraz orzeczeniu z dnia [...] Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Placówka medyczna I stopnia nie rozpoznała u A. F. obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem. Zdaniem jednostki obustronny niedosłuch typu odbiorczego dla ucha prawego 42 dB, dla ucha lewego 43 dB oraz brak narażenia na hałas od 1999 r.- w myśl aktualnie obowiązujących przepisów prawnych nie upoważnia do uznania zawodowej etiologii stwierdzonych zmian w obrębie narządu słuchu. Z kolei w orzeczeniu z dnia [...] stwierdzono, że obustronny niedosłuch typu odbiorczego dla ucha prawego i lewego wynosi 38 dB, porównanie stanu słuchu pacjenta na podstawie badań audiologicznych z 1998 r., brak narażenia na hałas ponadnormatywny od 1999 r. nie upoważniają do stwierdzenia choroby zawodowej. Jednocześnie organ orzekający uznał, iż w trakcie pracy zawodowej w latach 1971-1999 skarżący pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej narządu słuchu. Przed wydaniem opisanej tu decyzji organu I instancji, pismem z dnia [...] skarżący oświadczył, że nie zgadza się z orzeczeniem lekarskim z [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w K.. Postanowieniem z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego zawiesił postępowanie administracyjne o stwierdzenie choroby zawodowej do czasu wydania orzeczenia lekarskiego przez właściwy instytut naukowo-badawczy. W odwołaniu od decyzji I instancyjnej A. F. domagał się uchylenia decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C.. Nie kwestionując ustaleń organu I instancji dotyczących pracy w narażeniu na powstanie schorzenia, nie zgadzał się z diagnozą lekarską placówek medycznych I i II stopnia. Wskazał również, że przechodząc na świadczenie emerytalne w 1999 r. dysponował wynikami badań okresowych wskazujących, iż spełniał warunki do stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu według poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych. Po rozpoznaniu odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji odmawiające stwierdzenia u A. F. choroby zawodowej obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowatego. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest ustalenie przez kompetentną placówkę diagnostyczną choroby ujętej w wykazie chorób zawodowych oraz wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy, a chorobą tj. wykazanie, że narażenie na czynnik szkodliwy, który wywołał schorzenie miało miejsce w czasie i miejscu pracy. Wskazał, że A. F. w czasie zatrudnienia pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej. Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż pracownik był badany w dniu [...] w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w K. oraz w dniu [...] w Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. Orzecznicy tych placówek medycznych w wyniku przeprowadzonych badań orzekli brak podstaw do uznania zawodowej etiologii uszkodzenia słuchu. Na zakończenie stwierdził, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej u skarżącego zostało wszczęte w czasie obowiązywania przepisów Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. F. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Nie zgodził się z wynikami badania przeprowadzonego przez placówki diagnostyczne i wskazał, że już w 1996 r. badania okresowe wykazały uszkodzenie słuchu i wtedy winno być wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz argumenty przytoczone w jej uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które w istotny sposób wpłynęło na wynik sprawy. Naruszenie to polegało przede wszystkim na niewłaściwym wydaniu postanowienia o zawieszeniu postępowania i prowadzeniu postępowania administracyjnego mimo jego zawieszenia - art. 97 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz na naruszeniu art. 7 i 77 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że organ administracji państwowej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zgodnie z § 2 tego przepisu, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania organ administracji państwowej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. W niniejszej sprawie nie zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania, albowiem brak było zagadnienia wstępnego, zwanego kwestią wstępną lub prejudycjalną. Zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które ze swej istoty należy do kompetencji innego organu administracyjnego, sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Ponowne badanie lekarskie przez właściwy instytut naukowo-badawczy nie stanowi zagadnienia wstępnego i zawieszenie postępowania w sprawie było zbędne. Zaś w sytuacji, gdy postanowienie tej treści zostało wydane, to należało zgodnie z art. 97 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowieniem podjąć zawieszone postępowanie. Nadto należy wskazać, że organ odwoławczy winien był dokładnie uzasadnić swoje stanowisko, dlaczego uznał, iż postępowanie o stwierdzenie choroby zawodowej zostało wszczęte pod rządami rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. Powołanie się w uzasadnieniu jedynie na zgromadzony materiał dowodowy, bez wskazania na konkretne dowody uzasadniające stanowisko organu, nie ustosunkowanie się do zarzutów strony skarżącej, podniesionych w odwołaniu, dotyczących okresowych badań lekarskich, zdaniem strony obligujących do wszczęcia postępowania o stwierdzenie choroby zawodowej pod rządami rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, narusza art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na organach administracji publicznej orzekających w sprawach chorób zawodowych ciążył obowiązek wyjaśnienia wszystkich wątpliwości. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy winien uwzględnić zalecenia wynikające z powyższych rozważań Sądu. Uwzględniając przytoczoną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi zaskarżona wstrzymuje się wykonanie decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. i poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C.