II SAB/Wa 63/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Janusz Drachal, Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Asesor WSA Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant Aleksandra Luterek, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004 r. sprawy ze skargi L.P. na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej [...]w W., ul. [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1) zobowiązuje Spółdzielnię Mieszkaniową [...]w W. do załatwienia , w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszego wyroku, wniosku skarżącego L.P. z dnia 30 stycznia 2004 r. w zakresie dotyczącym informacji o certyfikatach dopuszczających urządzenia techniczne do użytku, stosowane przez oferentów wybranych w przeprowadzonych przetargach; 2) w pozostałym zakresie umarza postępowanie w sprawie; 3) zasądza od Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W. na rzecz skarżącego L.P. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. W dniu 30 stycznia 2004r. L.P. wystąpił do Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) z żądaniem udzielenia informacji na temat przeprowadzonych przetargów w latach 2001, 2002, 2003 dotyczących wyboru firm mających wykonać przeglądy szczelności instalacji gazowej i wentylacyjnej w [...], w szczególności informacji obejmujących wysokość otrzymanych ofert i procedury wyboru oraz informacji o certyfikatach dopuszczających urządzenia techniczne do użytku, stosowane przez oferentów wybranych w przeprowadzonych przetargach. W wystąpieniu tym zaznaczył, iż brak odpowiedzi w przewidzianym terminie potraktuje jako łamanie prawa skutkujące skierowaniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 16 lutego 2004r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w W. wystosowała do skarżącego pismo, w którym udzieliła odpowiedzi w zakresie pierwszej części jego wniosku, natomiast nie przedstawiła informacji o certyfikatach dopuszczających urządzenia techniczne do użytku, stosowane przez oferentów wybranych w przeprowadzonych przetargach. W dniu 2 marca 2004r. L.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Spółdzielni Mieszkaniowej [...]. Skarżący powołując się na art. 61 Konstytucji RP i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2002r. o sygnaturze akt II SAB 113/02, wniósł o zobowiązanie Zarządu i Rady Nadzorczej Spółdzielni do udzielenia odpowiedzi na jego pismo w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] wniosła o jej odrzucenie "z uwagi na brak drogi sądowej w postępowaniu administracyjnym, ewentualnie o oddalenie skargi". W uzasadnieniu swego stanowiska Spółdzielnia podała, że udzieliła skarżącemu odpowiedzi, co, jej zdaniem, czyni skargę bezzasadną. Podniosła także, że kwestie, które porusza skarżący podlegają regulacjom z zakresu prawa spółdzielczego i cywilnego, ona zaś nie ma obowiązku udzielania odpowiedzi w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie jest organem władzy publicznej, ani podmiotem wykonującym zadania publiczne. To z kolei czyni skargę niedopuszczalną. Spółdzielnia zwróciła także uwagę, że w zakresie żądań będących przedmiotem skargi, nie korzysta z żadnej pomocy publicznej, a jej podstawowym celem działania jest zaspokajanie interesów własnych członków. Na rozprawie w dniu 25 maja 2004r. L.P. oświadczył, iż pismo Spółdzielni z dnia 16 lutego 2004r. otrzymał już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Oprócz tego wniósł o zasądzenie od Spółdzielni Mieszkaniowej [...] kosztów postępowania, w tym także równowartości zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w Sądzie. Oznajmił, iż prowadzi własną działalność gospodarczą i na tę okoliczność okazał Sądowi zeznanie za rok 2003. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wbrew twierdzeniom Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) ma zastosowanie również do spółdzielni mieszkaniowych, co wielokrotnie w swoich orzeczeniach podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny. Spółdzielnie mieszkaniowe należą bowiem do grupy podmiotów reprezentujących inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Żądane przez skarżącego informacje należą też do grupy informacji publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy. Niesłuszny był zatem zarzut strony przeciwnej, że na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia ze sprawą z zakresu postępowania wewnątrzspółdzielczego. Powoływane na tę okoliczność art. 32 i art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2003r. Nr 188, poz. 1848) dotyczą innych kwestii. Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z kolei stanowisko organu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji przybiera procesową formę decyzji administracyjnej. Sąd przyjął za zasadny jedynie ten zarzut skarżącego, który dotyczy bezczynności w zakresie udzielenia informacji o certyfikatach dopuszczających urządzenia techniczne do użytku, stosowane przez oferentów wybranych w przeprowadzonych przetargach. W tej mierze Spółdzielnia nie udzieliła bowiem żadnej odpowiedzi. Dlatego w tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zobowiązał organ do załatwienia wniosku L.P., bądź poprzez udzielenie stosownej informacji, bądź wydanie decyzji o odmowie, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co umożliwi stronie wykorzystanie środków prawnych, łącznie z prawem wniesienia skargi do sądu właściwego ze względu na przyczynę odmowy. Natomiast stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd umorzył postępowanie w zakresie pozostałych żądań skarżącego z uwagi na ich bezprzedmiotowość. Uznał bowiem, że Spółdzielnia udzieliła żądanej odpowiedzi o organizowanych przetargach w takim zakresie, w jakim informacje te pozostawały w jej dyspozycji, w pozostałej zaś części, powołując się na zapisy Statutu określające jej strukturę administrowania zasobami, Spółdzielnia wskazała na podmiot mogący przedstawić w tym względzie szczegółowe informacje. Od "milczenia" organu trzeba odróżnić sytuację, w której organ odpowiada na wniosek o udzielenie informacji publicznej, lecz nie może podać precyzyjnych informacji, bo ich po prostu nie ma. W takiej sytuacji odpowiedź organu na wniosek zainteresowanego podmiotu trzeba potraktować jako udzielenie informacji, choć oczywiście takie stanowisko organu może nie satysfakcjonować zainteresowanego. W przeciwnym razie w sytuacji, gdy organ nie ma żądanej informacji, ewentualne orzeczenie sądu zobowiązujące do udzielenia informacji byłoby w ogóle niewykonalne. Nie można bowiem zobowiązać kogoś do udzielenia informacji, której nie ma. Jednocześnie należy zaznaczyć, że nie mając dowodu doręczenia skarżącemu pisma z dnia 16 lutego 2004r. Sąd przyjął, za oświadczeniem skarżącego, że Spółdzielnia udzieliła przedmiotowej odpowiedzi już po wniesieniu skargi. W oparciu o art. 200, art. 201 i art. 209 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zasądził od Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. L.P. nie wykazał dowodowo, że na skutek stawiennictwa w Sądzie na rozprawie utracił jakąkolwiek kwotę z tytułu zarobku, stąd też w rozstrzygnięciu o kosztach nie uwzględniono wniosku o zwrot utraconego wynagrodzenia. W ocenie Sądu zeznanie roczne za 2003 rok nie stanowi w tej mierze wiarygodnego dowodu (dotyczy bowiem 2003r.) tym bardziej, że skarżący nie przedstawił dowodu na to, że obecnie prowadzi działalność gospodarczą przynoszącą określone dochody. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.