VII SA/Wa 1705/04
WyrokWSA w Warszawie2006-02-20
Skład orzekający: Ewa Machlejd, Bożena Więch-Baranowska, Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny jest uprawniony do badania zasadności decyzji stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego w postępowaniu o umorzenie postępowania egzekucyjnego?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności decyzji stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego w postępowaniu o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Kwestie merytoryczne rozstrzyga organ, który wydał decyzję, a organ egzekucyjny bada jedynie dopuszczalność egzekucyjną. Ponadto, modernizacja ogrodzenia nie stanowi wykonania obowiązku całkowitej rozbiórki.Stan faktyczny
Skarżąca E. T. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne dotyczyło obowiązku rozbiórki ogrodzenia. Skarżąca twierdziła, że rozebrała ogrodzenie i postawiła nowe, zgodne z prawem, a także że ogrodzenie wybudowali poprzedni właściciele sąsiedniej nieruchomości. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2006 r. sprawy ze skargi E. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 110 z 2002 r., poz. 968 ze zm.)
- odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone jest na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 10 lipca 2000 r., który skarżącej E. T. doręczony został wraz z postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2000 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, w dniu [...] lipca 2000 r.
Co prawda Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lipca 2002 r. w sprawie sygn. akt IV SA 1996/00 uchylił postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2000 r. oraz utrzymujące je w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...], jednakże nastąpiło to wyłącznie z przyczyn formalnych, gdyż nie spełniało ono wszystkich wymogów określonych w art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W związku z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ponownie orzekł o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia.
Zażalenie na postanowienie nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. wniosła E. T. wskazując, iż z chwilą wydania tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2000 r. dokonała rozbiórki ogrodzenia.
W ocenie skarżącej decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r. nakazująca jej całkowitą rozbiórkę samowolnie wybudowanego ogrodzenia, stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego została skutecznie zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z czym organ błędnie powołuje się na ten tytuł.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia
- utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego określonych w przepisie art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Brak wskazanych przesłanek w pełni uzasadnia odmowę umorzenia postępowania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] września 2004 r. wniosła E. T., podnosząc zarzut naruszenia art. 7 § 2 i 3, art. 45 § 1, art. 59 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 kpa, a także brak wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie uwzględnienie jej interesu prawnego.
Wskazując na powyższe uchybienia, wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia lub ewentualne jego uchylenie.
Zdaniem skarżącej organy egzekucyjne całkowicie pominęły fakt, iż sporne ogrodzenie na granicy z jej działką wybudowali poprzedni właściciele sąsiedniej nieruchomości. Postępowanie egzekucyjne powinno więc toczyć się przeciwko nim. Niezależnie od tego wybudowane ogrodzenie w ogóle nie podlega przepisom Praw budowlanego, gdyż wybudowane zostało miedzy prywatnymi posesjami.
Pomimo tego zastosowała się do decyzji nakazującej rozbiórkę. Rozebrała ogrodzenie i w jego miejsce postawiła nowe o wys. 2,10m, o czym powiadomiła organy nadzoru budowlanego.
Dokonana modernizacja ogrodzenia i doprowadzenie go do stanu zgodnego z prawem oznacza, iż brak jest podstaw do prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kognicja sądów administracyjnych ogranicza się do badania legalności zaskarżonej decyzji (postanowienia), czyli zgodności z prawem. Oznacza to możliwość wzruszenia rozstrzygnięcia wyłącznie wówczas, gdy zostanie ustalone, iż narusza ono przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, jeżeli miało to wpływ na wynik sprawy.
Skarga E. T. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Zgodnie z treścią art. 59 § 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postępowanie egzekucyjne umarza się z przyczyn wymienionych w tym przepisie oraz innych przypadkach przewidzianych w ustawiach.
Podnosząc zarzuty naruszenia art. 7 § 2 i § 3, art. 45 § 1 i art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skarżąca zakwestionowała przede wszystkim zasadność nałożonego na nią ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2000 r. obowiązku rozbiórki samowolnie wykonanego ogrodzenia oraz wskazała, iż dokonała rozbiórki ogrodzenia w ten sposób, że "zmodernizowała je do wysokości 2,10m", a więc doprowadziła do stanu zgodnego z prawem.
Zarzuty te nie mogą odnieść zamierzonego skutku.
W postępowaniu egzekucyjnym organ, który zgodnie z art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., bada z urzędu dopuszczalność egzekucyjno-administracyjną, nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Nie może w związku z tym przeto badać zasadności, wadliwości, itp. decyzji będącej podstawą egzekucji, gdyż nie może ingerować w kwestie merytoryczne, które rozstrzygnął inny organ w ramach przysługujących mu kompetencji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 1999 r., sygn. akt I SA 303/99, Lex 48578).
Na marginesie należy tylko dodać, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 stycznia 2001 r. oddalił skargę E. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2000 r. (sygn. akt IV SA 1331/00) w przedmiocie rozbiórki samowolnie wykonanego ogrodzenia.
Także drugi z podniesionych przez skarżącą zarzutów nie jest zasadny, gdyż ustawa nie przewiduje umorzenia postępowania z powodu wykonania zobowiązania po wszczęciu postępowania egzekucyjnego.
Z akt postępowania nie wynika nadto, aby skarżąca w ogóle wykonała obowiązek określony w tytule wykonawczym. Za jego wykonanie w żadnym razie nie można uznać "modernizacji ogrodzenia do wysokości 2,10m", gdyż obowiązek dotyczył całkowitej rozbiórki samowolnie wybudowanego ogrodzenia z cegły pełnej.
Ponieważ żadna z przesłanek pkt 1-9 art. 59, ani innego przepisu nie zachodziła w tej sprawie, organ egzekucyjny zasadnie odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego i zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Z tych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło