III SA/Wa 96/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA (del.) Maria Grabowska, Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2005 r. sprawy ze skarg Koncernu Energetycznego E. S.A. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] z dnia [....]listopada 2004r. Nr [...], [...], [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości oddala skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. , po rozpatrzeniu odwołań Zakładu Energetycznego P. S.A. z /s w P. (obecnie Koncern Energetyczny E. S.A.) - dalej zwany Spółką zaskarżonymi decyzjami: 1) z dnia[...] grudnia 2004 r. nr [...] orzekło o: - uchyleniu decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1997 r. wobec wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o jego zwrot oraz o odmowie stwierdzenia nadpłaty w/w podatku za lata 2001 - 2002 w kwocie [...] zł; - umorzeniu postępowania podatkowego w zakresie nadpłaty w/w podatku za 1997 r.; - stwierdzeniu nadpłaty w/w podatku za rok 2001 w wysokości [...] zł oraz stwierdzeniu braku nadpłaty za 2002 r. w wysokości [...] zł; - utrzymaniu w mocy w/w decyzji Wójta Gminy S. w części stwierdzającej nadpłatę w podatku od nieruchomości za lata 1998 - 2000 w kwocie [...] zł; 2) z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] orzekło o: - uchyleniu decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...]w części dotyczącej stwierdzenia braku nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2001- 2002 w kwocie [...] zł; - umorzeniu postępowania podatkowego w zakresie nadpłaty w/w podatku za 1997 r.; - stwierdzeniu nadpłaty w/w podatku za rok 2001 w wysokości [...] zł oraz stwierdzeniu braku nadpłaty za 2002 r. w wysokości [...] zł; - utrzymaniu w mocy w/w decyzji Wójta Gminy G. w części stwierdzającej nadpłatę w podatku od nieruchomości za lata 1998 - 2000 w kwocie [...] zł; 3) z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] orzekło o: - uchyleniu decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] w części dotyczącej stwierdzenia braku nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2001- 2002 w kwocie [...] zł; - umorzeniu postępowania podatkowego w zakresie nadpłaty w/w podatku za 1997 r.; - stwierdzeniu nadpłaty w/w podatku za rok 2001 w wysokości [...] zł oraz stwierdzeniu braku nadpłaty za 2002 r. w wysokości [...] zł; - utrzymaniu w mocy w/w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. w części stwierdzającej nadpłatę w podatku od nieruchomości za lata 1998 - 2000 w kwocie [...] zł; 4) z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] orzekło o: - uchyleniu decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w części dotyczącej stwierdzenia braku nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2001- 2002 w kwocie [...] zł; - umorzeniu postępowania podatkowego w zakresie nadpłaty w/w podatku za 1997 r.; - stwierdzeniu nadpłaty w/w podatku za rok 2001 w wysokości [...] zł oraz stwierdzeniu braku nadpłaty za 2002 r. w wysokości [...]zł; - utrzymaniu w mocy w/w decyzji Wójta Gminy W. w części stwierdzającej nadpłatę w podatku od nieruchomości za lata 1998 - 2000 w kwocie [...] zł. Spółka wnioskami z dnia[...] grudnia 2002 r. zwróciła się do Wójta Gminy S., Wójta Gminy G., Burmistrza Miasta i Gminy B., Wójta Gminy W. o stwierdzenie i zwrot nadpłat w podatku od nieruchomości za lata 1997 - 2002 tytułem nienależnie uiszczonego podatku od nieruchomości od budowli dróg publicznych tj. latarni i opraw oświetleniowych. Strona powoływała się w/w pismach na treść art. 3 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31 ze zm.) - powoływana dalej jako u.p.o.l., który stanowił (w chwili składania pierwszego wniosku), iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W kolejnych pismach strona modyfikowała i precyzowała swoje wnioski ostatecznie stwierdzając, iż w przypadku opraw oświetleniowych podwieszonych na liniach przesyłowych - nie podlegają one w ogóle podatkowi od nieruchomości, gdyż jako obiekty niezwiązane trwale z gruntem nie są budowlami, o których mowa w treści cytowanego przepisu, biorąc pod uwagę całość linii, niezależnie od tego czy jest posadowiona w pasie drogowym, czy też nie. W odpowiedzi na powyższe wnioski wójtowie i burmistrz wyżej wskazanych gmin, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wydali cztery decyzje o stosownych, wyżej wskazanych numerach. Od powyższych rozstrzygnięć Spółka odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. zarzucając rozstrzygnięciom organów I instancji naruszenie przepisów praw materialnego poprzez błędną wykładnię art. 3 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Kolegium w trakcie przeprowadzonego postępowania dowodowego ustaliło, iż zgodnie ze stwierdzeniami Spółki zawartymi w składanych wnioskach oraz odwołaniach Spółka wnosiła o stwierdzenie i zwrot nadpłat w podatku od nieruchomości z tytułu opraw oświetleniowych podwieszonych na liniach niskiego napięcia, a nie od opraw oświetleniowych posadowionych w pasach drogowych. Po analizie stanu prawnego, który w kolejnych latach okresu objętego wnioskami Spółki ulegał zmianom, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wydało reformatoryjne rozstrzygnięcia w treści wyżej wskazanej. Organ odwoławczy stwierdził, iż linie energetyczne przesyłowe i rozdzielcze były do końca 2000 r. zwolnione od podatku od nieruchomości, w 2001 r. zwolnienie to zlikwidowano wprowadzając jednocześnie preferencyjną stawkę opodatkowania, zaś od 2002 r. do chwili wydania decyzji obiekty te są opodatkowane wg stawki podstawowej przewidzianej dla budowli tj. 2 % jej wartości. Jako podstawę opodatkowania należy przyjmować wartość linii elektroenergetycznych wraz ze słupami, słupowymi stacjami transformatorowymi i innymi urządzeniami stanowiącymi z technicznego punktu widzenia integralny element tych linii. Na ww. decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Spółka w dniu [...] grudnia 2004 r. (data stempla pocztowego) złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie w części decyzji Kolegium oraz poprzedzających je decyzji wójtów i burmistrza jako wydanych niezgodnie z prawem. W ocenie strony skarżącej organy podatkowe nieprawidłowo przyjęły, iż przedmiotowe oprawy oświetleniowe są integralnym elementem linii elektroenergetycznych i są zainstalowane w celu prowadzenia działalności gospodarczej, przez co podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o oddalenie skarg podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po połączeniu na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej u.p.p.s.a.- spraw IIISA/Wa 96/05, IIISA/Wa 97/05, IIISA/Wa 98/05 IIISA/Wa 99/05 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia zważył co nastepuje: Dokonawszy oceny legalności zaskarżonych decyzji (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stwierdzić należy, że skargi są bezzasadne, a zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. Strona skarżąca nie kwestionuje ani prawidłowości dokonanej przez organy podatkowe interpretacji znaczenia użytego w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. pojęcia budowli, ani uznania, że budowlą związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej Skarżącej są linie przesyłowe, ani prawidłowości zastosowanych stawek opodatkowania. Przedmiotem sporu jest to, czy w podstawie opodatkowania budowli jaką jest linia przesyłowa należy uwzględnić wartość zawieszonych na tych liniach opraw oświetleniowych. Jednocześnie z odwołania wynika, że strona domaga się stwierdzenia nadpłat w podatku od nieruchomości od odpraw zainstalowanych na liniach niskiego napięcia poza pasami drogowymi, bowiem zdaniem Spółki oprawy oświetleniowe nie są samoistną budowlą, nie są także częścią składową budowli i nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania nawet, jeżeli znajdują się poza pasem drogowym. Zdaniem Sądu z taką wykładnią zgodzić się nie można. Jeżeli budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, estakady, tunele, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. I jeżeli przez obiekt budowlany - należy rozumieć m.in. budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, to zasadnie organy podatkowe potraktowały przedmiotowe oprawy oświetleniowe jako części budowli i nie obniżyły podstawy opodatkowania o ich wartość. Lampy takie są bowiem częścią składową budowli o podwójnych funkcjach (przesyłanie energii i zapewnienie oświetlenia); ich odłączenie powoduje istotną zmianę całości budowli oraz istotną zmianę odłączonych elementów (oprawy nie funkcjonują po odłączeniu); urządzenia te są fizycznie i funkcjonalnie powiązane, a sama techniczna łatwość odłączenia nie ma znaczenia dla uznania opraw za części składowe budowli. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.