IV SA/Wa 257/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Wykowski Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Asesor WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec (spr.) Protokolant Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "K." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "K." kwotę 755 (siedemset pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].01.2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...].11.2004 r., w której na wniosek inwestora – E. S., ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami użytkowymi, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania terenu przy ul. [...] i [...] w W., na którym to obszarze nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Realizacja przedmiotowej inwestycji planowana jest m. in. na części działki o nr ew. [...] z obrębu [...]. W decyzji organu I instancji zaznaczono, że teren oznaczony [...] na mapie będącej integralną częścią tej decyzji i stanowiącej załącznik graficzny nr 1, przewidziany jest pod ulicę dojazdową (jezdnia+chodnik). Natomiast w ustaleniach dla terenu [...] przyjęto, iż nieprzekraczalna linia zabudowy od strony południowej na działce o nr [...], winna umożliwiać kontynuację ulicy dojazdowej do [...] na działce o nr [...] (należącej do Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "K."). Decyzja ta została zaskarżona przez Spółdzielnię Budowlano-Mieszkaniową "K.", która jednocześnie wniosła o ustalenie linii zabudowy na odcinku [...] w większej odległości od granic działki o nr [...] z działką o nr [...]. Odwołująca się Spółdzielnia podkreśliła, że na działce o nr [...] realizuje swą inwestycję, dla której była wydana zarówno decyzja nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jak i pozwolenie na budowę. Wyraziła obawę, że projektowany przebieg drogi spowoduje w konsekwencji przesunięcie ul. [...] do [...] na tym odcinku na teren działki o nr [...]. Organ odwoławczy rozpatrując zarzut zawarty w odwołaniu stwierdził, że decyzja ta uzyskała wszystkie prawem wymagane uzgodnienia a nadto zgodna jest z warunkami wynikającymi z przeprowadzonej przez organ orzekający analizy obszaru. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego prawidłowo przeprowadzono procedurę określoną przepisami ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym spełnione zostały łącznie warunki wynikające z art. 61 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wokół działek budowlanych, których wniosek inwestora dotyczył wyznaczono obszar analizowany i przeprowadzono na nim stosowną analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Uprzednio wystąpiono o wydanie opinii komunikacyjnej, którą uzyskano. Spełnione zostały zatem wszelkie wymogi pozwalające na wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzonej inwestycji. Odnosząc się do podniesionego zarzutu Samorządowe Kolegium stwierdziło, że może być przedmiotem rozpoznania w postępowaniu o wydanie decyzji zezwalającej na budowę. We wniesionej skardze Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa "K." wniosła o uchylenie decyzji obu instancji, z uwagi na naruszenie art. 61 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, polegające na pominięciu ustaleń zawartych w uzyskanej przez skarżącą decyzji nr [...], wydanej przez Burmistrza Gminy W. w dniu [...].03.2002 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji mieszkaniowej na sąsiedniej działce o nr [...]. W decyzji tej znalazł się zapis mówiący, iż teren oznaczony literami [...] przeznaczono pod ulicę gminną i wyłączono z zainwestowania innymi funkcjami. Mając to na względzie strona skarżąca zarzuciła, że na mapie załączonej do przedmiotowej decyzji nie zaznaczono linii rozgraniczającej planowanej ulicy gminnej, a usytuowanie linii zabudowy od strony południowej przy pkt. [...] faktycznie uniemożliwia budowę ulicy lub przesuwa ją na działkę, na której obecnie realizuje swą inwestycję skarżąca Spółdzielnia. Zdaniem SBM "K." Samorządowe Kolegium argumentów tych podniesionych w odwołaniu nie rozważyło, a decyzja o warunkach zabudowy ma charakter przyrzeczenia. Nadto strona skarżąca podniosła, iż jej zdaniem decyzja Prezydenta W. z dnia [...].11.2004 r. nie zawiera precyzyjnego ustalenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od strony południowej, naniesiona została linia przerywana, bez oznaczenia co ona oznacza, co stanowi naruszenie §§ 1-3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Strona skarżąca stwierdziła również, iż przedmiotowa decyzja ustalająca warunki zabudowy wydana została z naruszeniem art. 43 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych, który stanowi, że obiekty budowlane w przypadku drogi gminnej powinny być usytuowane w odległości co najmniej 6 m od zewnętrznej krawędzi jezdni. W przekonaniu skarżącej naruszyła ona także §§ 5 i 6 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2.03.1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, z których to przepisów wynika, że w przypadku drogi lokalnej najmniejsza szerokość ulicy w liniach rozgraniczających wynosi 12 m. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i powtórzyło argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, dodatkowo wyjaśniając, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie obejmuje rozwiązań projektowych, które będą przedmiotem rozpoznania na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Ustawa z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uznała zbędność wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzonych przedsięwzięć, także nie należących do inwestycji celu publicznego, w razie uchwalenia dla danego obszaru planu zagospodarowania przestrzennego. Dotychczas jednak duży obszar kraju takich planów obowiązujących nie posiada i inwestorzy zobowiązani są do występowania o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. W myśl art. 61 cyt. ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia wymienionych w tym przepisie warunków, w szczególności teren musi mieć dostęp do drogi publicznej. Nadto art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 tej ustawy stanowi, że decyzja ta określa warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, w szczególności m. in. w zakresie obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Przy czym zgodnie z art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 tej ustawy wiąże ona organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu Prezydent W. przed wydaniem decyzji z dnia [...].11.2004 r., prawidłowo przeprowadził wymaganą procedurę zmierzającą do wydania kwestionowanej decyzji. Jednakże odnośnie obsługi komunikacyjnej zamierzonej inwestycji przyjął rozwiązanie odmienne niż zostało zapisane w prawomocnej decyzji, wydanej pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym dla właściciela sąsiedniej nieruchomości o nr ew. [...]- Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "K." (decyzja z dnia [...].03.2002 r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu), w oparciu o którą następnie Spółdzielnia uzyskała pozwolenie na budowę. Kwestia ta stanowiła przyczynę odwołania jakie wniosła Spółdzielnia argumentując, iż zrealizowanie wjazdu od ul. [...] w miejscu wynikającym z kwestionowanej decyzji przybliży planowaną drogę dojazdową do jej realizowanej już inwestycji i w efekcie na odcinku południowo-zachodnim obejmie obszar należący do Spółdzielni, przekraczając linię rozgraniczającą ulicy wyznaczoną na załączniku graficznym do decyzji nr [...], wydanej przez Burmistrza Gminy W. w dniu [...].03.2002 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji mieszkaniowej na działce o nr [...]. W efekcie znacznie przybliżając ową drogę do budynku wzniesionego przez Spółdzielnię. W przeciwnym razie tak poprowadzona droga nie spełniałaby wymogów wynikających z obowiązujących przepisów prawa, w tym z ustawy o drogach publicznych. W ocenie Sądu stanowiska zajętego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w decyzji z dnia [...].01.2005 r. nie można uznać za odpowiadające prawu. Organ odwoławczy nie wyjaśnił bowiem jakie znaczenie w sprawie ma owa sprzeczność ustaleń obsługi komunikacyjnej dla obu sąsiednich działek. Stwierdzenia Samorządowego Kolegium, iż kwestia ta zostanie rozpatrzona dopiero na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę, bowiem dopiero wówczas przygotowywane są rozwiązania projektowe, nie można w tym przypadku uznać za trafne. Kwestionowana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy stanowi bowiem niejako ,rnini plan zagospodarowania danej działki, szczegółowość opracowania jest tu wymagana znacznie większa niż pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a nadto jak wynika z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wokół działek budowlanych, których wniosek inwestora dotyczył należało wyznaczyć obszar analizowany i przeprowadzić na nim stosowną analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ uczynił to, marginalizując jednakże kwestię przebiegu drogi dojazdowej, określanej w decyzji z dnia [...].03.2002 r., nr [...] jako droga publiczna. Ta sprzeczność przyjętych rozwiązań komunikacyjnych w decyzjach wydanych obu inwestorom winna być rozważona przez organ odwoławczy, który powinien ocenić, czy faktycznie tak poprowadzona projektowana droga dojazdowa zbliży się do budynku realizowanego przez SBM "K.". Oceny wymaga, czy przyjęcie wskazanej na załączniku graficznym kwestionowanej decyzji nieprzekraczalnej linii zabudowy od strony południowej spowoduje istotnie przesunięcie drogi w głąb terenu należącego do SBM "K." i jakie ma to znaczenie w aspekcie analizy cech zagospodarowania terenu w zakresie dostępu do drogi publicznej oraz kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników zagospodarowania terenu, w tym linii zabudowy oraz z uwagi na zapis art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 tej ustawy. Nadto z pisma procesowego złożonego na rozprawie przez inwestora wynika, że toczy się z wniosku byłego właściciela działki nr [...] z obrębu [...] J. W. postępowanie o zwrot gruntu wywłaszczonego i nie wykorzystanego na cel wywłaszczenia, a jak wynika z akt sprawy nie został on, wbrew utrwalonemu stanowisku w tym zakresie NSA, uznany za stronę tego postępowania. W aktach tych nie ma również żadnego dokumentu świadczącego o tym, iż osobę występującą w tym postępowaniu w charakterze strony uczynił swym pełnomocnikiem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno zatem ustalić także kiedy J. W. złożył wniosek o zwrot tej nieruchomości i czy fakt ten miał już miejsce przed wydaniem decyzji Prezydenta W. z dnia [...].11.2004 r. Brak bowiem jego udziału w tym postępowaniu stanowi przesłankę wznowieniową, którą Sąd Administracyjny musi brać pod uwagę z urzędu, uchylając decyzję wydaną w postępowaniu dotkniętym taką wadą. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji. - O tym, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu orzeczono w oparciu o art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.