VII SA/Wa 1263/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. VII SA/Wa 1263/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2004r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] na podstawie art.48 ust.1 w związku z art.48 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo Budowlane, nakazał B. i W. P. dokonanie całkowitej rozbiórki murowanego, parterowego budynku produkcyjnego o długości 7,76 m. i szerokości zmiennej 6,20 - 8,30 m., z dachem płaskim na nieruchomości przy ul. S. w W., wybudowanego bez pozwolenia na budowę, usytuowanego ścianą tylną w granicy nieruchomości sąsiedniej. Stwierdził również, że obowiązek podlega wykonaniu wówczas, kiedy decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu podał, iż do ściany bocznej budynku mieszkalnego dobudowany został parterowy budynek murowany. Według inwestora i oświadczenia osób wskazanych przez niego – budynek ten wybudowany został przed 1995r.. Nie zostało to jednak udokumentowane żadnymi wiarygodnymi dowodami. Zarówno z aktu notarialnego z dnia 1 grudnia 1995r., jak i mapy geodezyjnej wykonanej w dniu 7 lutego 2001r. wynika, że w miejscu obecnie usytuowanego budynku nie znajdował się żaden obiekt budowlany. Przedmiotowy budynek produkcyjny wybudowany został bez pozwolenia na budowę. Organ I instancji stwierdził, że mimo, iż funkcja budynku nie koliduje z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego [...] nie można go legalizować, bowiem jego usytuowanie w granicy działki sąsiedniej nie spełnia warunków § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. VII SA/Wa 1263/04 Budynek usytuowany w granicy może być zalegalizowany wówczas, gdy przylega całą długością swojej ściany do budynku już istniejącego na sąsiedniej działce. W niniejszej sprawie warunek ten nie jest spełniony, a zatem nakładanie na właścicieli obowiązku wykonania określonych czynności celem doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem jest bezprzedmiotowe. Decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania B. i W. P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art.48 ust.1 w związku z art.48 ust.2 pkt 2 Prawa Budowlanego. Samowolnie wybudowany budynek może być legalizowany m.in. wówczas, jeżeli nie narusza przepisów, w tym techniczno- budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Powoływanie się przez skarżących w odwołaniu na fakt, że na granicy sąsiadującej działki stoi także budynek przylegający tylną ścianą do ich budynku jest bezzasadne, gdyż szopa drewniana usytuowana w granicy nieruchomości przy ul. S. jest obiektem nielegalnie wybudowanym. Wobec tego budynek produkcyjny nie spełnia warunków § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. P.. Skarżący wyjaśnił, że naruszenie prawa w tej sprawie polega na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego. Stwierdził, że organ administracyjny pominął i nie do końca wyjaśnił istotne okoliczności, które miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Mimo jego sugestii organ nie chciał określić czasu budowy przez rzeczoznawcę i nie przyjął za prawdziwe zeznań sąsiadów, którzy jednoznacznie stwierdzili, że budynek powstał przed 1995r.. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. VII SA/Wa 1263/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153, poz.1263), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz.1271). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Wbrew zarzutom skargi Sąd nie dopatrzył się w obu zaskarżonych decyzjach naruszenia prawa polegającego na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego. Organy administracji obu instancji kierując się nadrzędną zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 kpa dokładnie zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy i ustaliły stan faktyczny zgodny z rzeczywistością. Stanowiska organów nadzoru budowlanego zostały uwidocznione w uzasadnieniach decyzji, które spełniają wymogi art.107 § 3 kpa. Organy administracji, zarówno I, jak i II instancji dokładnie wskazały podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, fakty, które uznały za udowodnione, dowody na których się oparły oraz przyczyny dla których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. Poza sporem w niniejszej spawie pozostaje fakt, że skarżący nie posiada decyzji o pozwoleniu na budowę budynku produkcyjnego wybudowanego przy ul. S. w W. będącego "przedłużeniem budynku mieszkalnego". VII SA/Wa 1263/04 W znowelizowanym ustawą z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw – art. 48 w ust.1 utrzymuje się obowiązek nakazania rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez pozwolenia na budowę, jednakże przepis ten można zastosować dopiero wówczas, gdy w następstwie czynności właściwego organu administracji publicznej, o których mowa w ust.2 i ust. 3 nie zaistnieją przesłanki uzasadniające zalegalizowanie obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W myśl art. 48 ust. 2 prawa budowlanego możliwość zalegalizowania obiektu budowlanego, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę istnieje, gdy: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: - ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo - ustaleniami ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno- budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] trafnie przyjął, że wprawdzie funkcja budynku produkcyjnego nie koliduje z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego [...] , zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady[...] , gdyż nieruchomość przy ul. S. znajduje się w obszarze przeznaczonym pod funkcję usługowo-techniczne, ale nie spełnia warunków § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepisy tego rozporządzenia są bezwzględnie obowiązujące i nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Budynek produkcyjny skarżącego zgodnie z § 12 w/w rozporządzenia mógłby być zalegalizowany tylko wówczas, gdyby przylegał całą długością swojej ściany do budynku już istniejącego na sąsiedniej działce. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, z zatem stwierdzona sytuacja wypełnia przesłankę normy prawnej określonej w art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane. Na sąsiedniej do skarżącego nieruchomości przy ul. S. znajduje się posadowiona w ostrej granicy działki szopa drewniana mniejszych wymiarów niż budynek produkcyjny podlegający rozbiórce i w dodatku jest obiektem wybudowanym samowolnie. Nie budzi wątpliwości Sądu, że budynek produkcyjny skarżącego dobudowany do budynku mieszkalnego powstał po 1995r.. Wynika to z aktów notarialnych sporządzonych w dniu 1 grudnia 1995r. i 23 kwietnia 1996r., według których na nieruchomości znajdował się murowany budynek mieszkalny wybudowany z 1939r.. Wszyscy przesłuchani w sprawie świadkowie konsekwentnie podają natomiast daty wybudowania, ale zupełnie innych niż w nakazie rozbiórki budynków produkcyjnych. Ich zeznania dotyczą budynków produkcyjnych oznaczonych nr II i III w załączniku do protokołu nr [...] z dnia [...] lipca 2000r., posadowionych w ostrej granicy z działką nr [...] przy ul. S. w W.. W tej sytuacji, skoro Sąd nie stwierdza, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa, skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).