I SA/Po 2213/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Janusz Ruszyński NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 09 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Spółka "A" w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę. /-/ W. Zygmont /-/ J. Małecki /-/ J. Ruszyński Burmistrz decyzją z dnia [...]2003r. nr [...] na podstawie art. 21 § 1 pkt 1, § 3 , art. 47 § 3 w zw. z art. 207 O.p., art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. nr 9, poz. 84 ze zm.), § 1 uchwały RM z dnia 3.12.2002r. nr [...] w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Województwa Wielkopolskiego nr 153, poz. 4303), określił podatnikowi spółce "A" w S. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003r. w wysokości [...]zł. W odwołaniu spółka domagała się uchylenia powyższej decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem spółki, należało przyjąć inną stawkę podatku z tego powodu, że nie prowadzi działalności gospodarczej w obiekcie, którego dotyczy zobowiązanie podatkowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]2003r. nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że spółka "A" pozostawała w okresie od [...]2003r. do dnia wydania decyzji właścicielem zabudowanych nieruchomości, na które składają się grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...]m2 oraz budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...]m2. Organ podatkowy I instancji ustalił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 r., przyjmując wysokość stawek zgodnie z Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 3.12.2002r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości. Według ustawy podatkowej, grunty i budynki mają być związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Grunty, budynki i budowle muszą spełniać ponadto wymagania techniczne, aby można było w nich prowadzić działalność gospodarczą. Bez znaczenia jest natomiast okoliczność faktycznego prowadzenia bądź nie prowadzenia działalności gospodarczej w danym obiekcie. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości wynika już z samego faktu posiadania określonej nieruchomości przez podatnika będącego przedsiębiorcą. W skardze spółka domagała się uchylenia powyższej decyzji jako niezgodnej z prawem. Wskazała, że sporne nieruchomości mogą być zaliczone do kategorii nie związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdy nie są i nie mogą ze względu na stan techniczny być wykorzystywane na cele gospodarcze (brak przyłącza wodno-kanalizacyjnego, instalacji elektrycznej, częściowy brak okien i szyb). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddala skargę, jako bezzasadną. Powody. Spółka nie udowodniła, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych (art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy). Sytuacja taka miałaby miejsce w szczególności w przypadku, gdyby przedłożyła decyzję organu nadzoru budowlanego, wydaną na podstawie art. 68 Prawa budowlanego, o opróżnieniu bądź wyłączeniu z użytkowania całości lub części budynku ze względu na jego zły stan techniczny. Spółka także nie uprawdopodobniła, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie mogą być wykorzystywany do działalności gospodarczej ze względu na stan techniczny. W szczególności twierdzenia spółki o braku przyłącza wodno-kanalizacyjnego, instalacji elektrycznej, częściowym braku okien i szyb, dotyczą instalacji i urządzeń, więc materii, która nie ma znaczenia w tym postępowaniu. Ustawa podatkowa odróżnia bowiem stan techniczny obiektu budowlanego (konstrukcji budynku lub budowli) od stanu instalacji, urządzeń (wyposażenia) tego obiektu, które nie mają wpływu na zakwalifikowanie obiektu do kategorii przedmiotów opodatkowania związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organy podatkowe nie naruszyły zasad postępowania podatkowego (zwłaszcza art. 122 O.p.). W osądzanej sprawie nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia dowodu z oględzin (art. 198 § 1 O.p.), czy powołania biegłego lub biegłych w celu wydania opinii (art. 197 § 1 O.p.), skoro spółka wskazywała wyłącznie - na nie mający znaczenia w sprawie - brak instalacji i wyposażenia przedmiotu opodatkowania - a nie np. na nakaz opróżnienia bądź wyłączeniu z użytkowania całości lub części budynku ze względu na jego zły stan techniczny. Bez znaczenia jest także wskazywanie na faktyczne nieprowadzenie działalności gospodarczej w danym obiekcie. Przedmioty opodatkowania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie podlegają wyłączeniu z tej kategorii ze względów technicznych, gdy prowadzenie działalności nie jest możliwe z przyczyn ekonomicznych. Organ podatkowy, stosując stawki przyjęte przez Radę Miejską, określił prawidłowo wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003r. Spółka jest bowiem właścicielem zabudowanych nieruchomości o powierzchni [...]m2, położonych na terenie Gminy i pomimo wezwania z dnia [...]2003r. nie złożyła deklaracji na podatek od nieruchomości za 2003r. Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzekł sąd jak w sentencji wyroku. /-/ W. Zygmont /-/ J. Małecki /-/ J. Ruszyński