II SA/Lu 416/05
PostanowienieWSA w Lublinie2005-06-10
Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Wiesława Achrymowicz, Wojciech Kręcisz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy strona skarży organ za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nakazującego wydanie orzeczenia w określonym terminie, sąd może orzec o samym fakcie niewykonania wyroku i nakazać jego wykonanie, czy też jego kompetencje ograniczają się do wymierzenia grzywny organowi?Ratio decidendi
Sąd administracyjny w sytuacji skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, po pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku, może jedynie orzec o wymierzeniu grzywny organowi właściwemu. Sąd nie może wydać wyroku orzekającego o samym fakcie niewykonania poprzedniego wyroku i nakładającego ponownie obowiązek jego wykonania.Stan faktyczny
Skarżący Z. W. wniósł skargę na niewykonanie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku NSA z dnia 6 grudnia 2002 r. w sprawie II SAB/LU 45/02, który nakazywał wydanie orzeczenia w przedmiocie usług opiekuńczych. Skarżący pierwotnie żądał wymierzenia grzywny organowi, jednak później cofnął to żądanie. Organ administracji twierdził, że wyrok został wykonany poprzez wydanie decyzji przyznającej usługi opiekuńcze, jednak skarżący kwestionował to, wnosząc o wznowienie postępowania i kolejne środki prawne, które zostały oddalone. Sąd uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz ( sprawozdawca ), Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz,, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Referent – stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na niewykonanie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku NSA wydanego w sprawie II SAB/LU 45/02 w dniu 6 grudnia 2002 r. w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
W skardze z dnia października 2004 r. skarżący wystąpił o stwierdzenie niewykonania przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia grudnia 2002 r. wydanego w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 45/02 i orzeczenie wymierzenia grzywny właściwemu organowi.
Wyrokiem tym Sąd nakazał Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wydanie orzeczenia w przedmiocie usług opiekuńczych w terminie jednego miesiąca od otrzymania wyroku z uzasadnieniem.
Przed wniesieniem skargi skarżący pisemnie wezwał organ administracji do wykonania wyroku (k. 23 akt sprawy).
Pismem z dnia grudnia 2004r. skarżący zmodyfikował żądanie skargi z października 2004 r., cofając zawarte w niej żądanie wymierzenia grzywny organowi administracji (k. 26 akt sprawy).
W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej oddalenie podnosząc, że wykonując wyrok z dnia 6 grudnia 2002 r. sygn. akt II SAB/Lu 45/02 wydał w dniu stycznia 2003 r. decyzję Nr [...] przyznającą Z. W. usługi opiekuńcze. Po rozpoznaniu odwołania Z. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją dnia marca 2003 r. Nr [...] utrzymało decyzję zaskarżoną w mocy.
W dniu maja 2003 r. skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kolegium z dnia marca 2003 r. Kolegium decyzją z dnia lipca 2003 r. Nr [...] odmówiło wznowienia postępowania, a skarżący w dniu sierpnia 2003r. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia lipca 2003 r.
Kolegium utrzymało mocy swoją decyzję z dnia lipca 2003 r., a w dniu listopada 2003 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 33/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Z. W. w przedmiocie usług opiekuńczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle dyspozycji art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w sytuacji niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny organowi właściwemu w sprawie.
Oznacza to, że wnoszący skargę może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Sądu. Sąd nie może zatem wydać wyroku, którym orzekałby tylko o niewykonaniu poprzedniego wyroku i nakładałby ponownie obowiązek jego wykonania przez właściwy organ.
Taki pogląd przyjmuje także doktryna prawa administracyjnego m.in. w komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją T. Wosia, Wydawnictwo Zakamycze 2005 r. str. 481.
W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi dyspozycja z art. 60 powołanej ustawy, gdyż skarżący w istocie nie cofnął swej skargi do Sądu. Dlatego też wystąpiły w sprawie przesłanki do umorzenia postępowania, które stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło